سه‌شنبه 5 شوال 1447
۴ فروردین ۱۴۰۵
24 مارس 2026

(۲۲۸۳) تورک، صفت و حکم آن

(۲۲۸۲) سوال: بعضی از برادران صفت نشستن به صورت تورک را نمی‌دانند، صفت و حکم آن چیست؟

جواب:

در نماز سه طریق نشستن مشروع است.

صفت اول: تورک.

صفت دوم: افتراش.

صفت سوم: چهار زانو.

اما چهار زانو نشستن برای کسی است که قیام را نشسته می‌خواند یعنی: هنگامی که نماز را نشسته می‌خواند، قیام، قبل رکوع، رکوع و بالا آمدن از رکوع را چهار زانو می‌نشیند و این برای کسی است که نشسته نماز می‌خواند.

 و اما حالت افتراش نشستن در بین دو سجده و در تشهد نمازهایی که فقط یک تشهد دارد و تشهد اول نمازهایی که دو تشهد دارد، می‌باشد.

و اما حالت تورک نشستن در تشهد دوم نمازهایی که دو تهشد دارد، می‌باشد.

اما صفت حالت چهارزانو نشستن: این که بر روی نشیمنگاه خود بنشیند و ساقش را به دو رانش بچسباند.

و اما صفت حالت افتراش نشستن: این که پای چپش را فرش نموده و پای راستش بر روی زمین نصب کند.

و اما صفت حالت تورک نشستن: اینکه مانند افتراش بنشیند مگر نشیمنگاه خود را بر روی زمین قرار داده و پای چپش را از زیر ساق پای راستش خارج سازد.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: بعض الإخوة لا يعرف صفة التورك، فما هي صفته وحكمه؟

فأجاب -رحمه الله تعالى -: الصلاة فيها ثلاث صفات في القعود كلها مشروعة.

الصفة الأولى: التَّوَرُّكُ.

الصفة الثانية: الافْتِرَاشُ.

والصفة الثالثة: التَّرَبُّعُ.

أما التَّرَبُّعُ فإنه سنة لمن صلى جالسًا في محل القيام، بمعنى: أنه إذا صلى جالسًا فإنه يكون في الحالة التي يكون فيها قائما يكون مُتَرَبِّعًا، فعلى هذا يكون متربعا قبل الركوع، وحال الركوع ، وإذا رفع من الركوع، هذا للذي يصلي قاعدًا.

وأما الافْتِرَاشُ فيُسَنُّ في الجلوس بين السجدتين، وفي التشهد في كل صلاة ليس فيها إلا تشهد واحد وفي التشهد الأول في كل صلاة فيها تشهدان.

وأما التَّوَرُّكُ فيكون في التشهد الثاني من كل صلاة فيها تشهدان، فيكون التَّوَرُّكُ في التشهد الثاني.

أما التربع فصفته: أن يجلس على أليته وأن يضم ساقه إلى فخذيه.

وأما الافتراش فصفته: أن يَفْتَرِشَ رجله اليسرى وينصب الْيُمْنَى.

وأما التورك فصفته: أن يجلس كالافتراش، إلا أنه يضع الْيَتَيْهِ على الأرض، ويخرج رجله اليسرى من تحت ساق رجله اليُمْنَى.

مطالب مرتبط:

(۲۲۹۲) حکم خطا در تشهد آخر

از آنجایی که خطا کرده است برمی‌گردد سپس آنچه را خطا کرده است درست می‌خواند و سپس بعد از آن می‌خواند زیرا که باید ترتیب حفظ شود...

ادامه مطلب …

(۲۲۸۹) حکم بالا بردن انگشت در اثنای تشهد در نماز

این سنت است و رکن نیست و همچنین واجب نیز نیست پس اگر انسان آن را ترک کرد حرجی بر او نیست و نمازش بدون آن صحیح است....

ادامه مطلب …

(۲۲۹۵) حکم دعاهای دنیوی در نماز و تفاوت بین فرض و نافله

این که انسان در نماز جایز نیست از خوشی‌های دنیا طلب کند، صحیح نیست و انسان در نماز و خارج آن به آنچه که می‌خواهد دعا می‌کند....

ادامه مطلب …

(۲۲۹۶) حکم بالا بردن دستان در نماز در هنگام دعا کردن

بلند کردن دست در هنگام دعا در نماز توقیفی است و جایز نیست مگر این که نصی وارد شده باشد و رفع الیدین در نماز را در غیر قنوت نمی‌شناسم...

ادامه مطلب …

(۲۲۸۸) رعایت سنت و عدم اذیت مصلین در نماز

هنگامی که مکان تنگ است و این امکان ندارد که به حالت تورک بشیند مگر با اذیت دیگری پس به حالت تورک نشیند و این ترک سنتی برای دوری از اذیت دیگری است....

ادامه مطلب …

(۲۲۹۳) حکم دعای قبل از سلام در نماز

قبل از سلام دادن هر دعایی که بخواهد می‌کند و این چنین از رسول الله وارد شده است و تفاوتی نمی‌کند که در امور دنیا یا دین باشد و یا از امور خاص خودش یا عموم مسلمین یا برای خویشاوندانش یا والدینش باشد....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه