(۲۷۰۸) سوال: در یکی از سال‌‌ها به مدینه‌‌ی نبوی برای نماز در مسجد رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم رفتم و روزی با ماشین به همراه برخی از دوستان برای زیارت بقیع و شهدای احد همچنین خواندن نماز در مسجد قباء رفتم؛ اما بعد از نماز عصر به مسجد قباء رسیدیم، لذا از اینکه در آن جا نماز بخوانم دچار حرج شدم؛ لذا گفتند: این از نمازهای دارای اسباب است، گفتم: ما قصد این جا را کردیم تا این وقت در آن نماز بخوانیم و نه برای نماز فرض یا چیز دیگری، حق با چه کسی است؟ نمازگزار یا کی که می‌‌گفت نباید نماز خوانده شود؟

جواب:

کسی که ممتع بود در این جا درست می‌‌گوید، زیرا نمازهای دارای اسباب بدین معنا است که سببی یافت شود که انسان ناچار به نماز خواندن در این وقت شود، اما این جا سببی وجود ندارد، زیرا داخل شدن مسجد با اختیارتان بوده است، اگر می‌‌خواستید در این خارج می‌‌شدید و اگر می‌‌خواستید در وقت دیگری خارج می‌‌شدید.

بنابراین برای انسان جایز نیست که به قباء برود و در آن جا در اوقات نهی نماز بخواند، اما اگر به قباء یا دیگر مساجد به هر قصدی رفت و وقت نهی داخل شد، سنت تحیه‌‌ی مسجد را می‌‌خواند، زیرا دارای اسباب است.