(۲۲۱۳) سوال: بعضی از مردم -الله ما و ایشان را هدایت کند- هنگامی که به صف نماز می‌ایستاند و همراه مردم نماز می‌خوانند فاتحه را به جهر می‌خوانند و همچنین در سجده و رکوع نیز با صدای بلند ذکر می‌گویند و این برای کسی که کنار آن است سبب تشویش می‌شود، آیا این جایز است یا نه؟  لطفا ما را راهنمایی کنید جزاکم الله خیرا.

جواب:

برای مأموم جایز نیست که قرائت و دعا طوری جهری بخواند که بر اطرافیانش تشویش ایجاد کند زیرا روزی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به سوی اصحابش خارج شد و ایشان قرائت را به جهر می‌خوانند پس رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمودند: «لا یجهرنَّ بعضکم علی بعض في القرآن -أو قراءة-»[۱] (کسی بر یک‌دیگر با صدای بلند قرآن -قرائت- نخواند) زیرا که برادران نماز گزارش را اذیت می‌کند و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {وَٱلَّذِینَ یُؤۡذُونَ ٱلۡمُؤۡمِنِینَ وَٱلۡمُؤۡمِنَـٰتِ بِغَیۡرِ مَا ٱكۡتَسَبُوا۟ فَقَدِ ٱحۡتَمَلُوا۟ بُهۡتَـٰنࣰا وَإِثۡمࣰا مُّبِینࣰا} [سوره اﻷحزاب: ۵۸] (و کسانی‌که مردان مؤمن و زنان مؤمن را بی هیچ گناهی‌که مرتکب شده باشند؛ آزار می‌دهند، به راستی (بار) بهتان و گناه آشکاری را به دوش کشیده‌اند) و چون که این مرد راضی نمی‌شود که دیگری با خودش چنین برخورد کند و هنگامی که این را برای خودش نمی‌پسندد پس چگونه برای دیگران راضی می‌شود و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌فرماید: «لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيهِ مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ»[۲] (هیچ یک از شما (بر وجه کمال) ایمان نمی آورد تا آن که برای برادر مسلمان خود دوست بدارد آنچه را برای خود دوست می‌دارد) پس با این سه دلیل واضح شد که برای کسی از مأمومین جایز نمی‌باشد که طوری جهر بخواند که بر نماز‌گزاران اطرافش تشویش ایجاد کند نه در قرائت و در تسبیح و در نه در دعا کردن.

[۱] رواه احمد (۳۶/۲).

[۲] رواه البخاری (۱۳) و مسلم (۴۵).