پنج‌شنبه 17 شعبان 1447
۱۶ بهمن ۱۴۰۴
5 فوریه 2026

(۱۸۱۵) حکم شخصی که فوت کرده و بعضی از نمازهایش را ترک می‌کرده است

(۱۸۱۵) سوال: پدر من فوت کرده است و بعضی از نماز را ترک می‌کرد. ما را راهنمایی کنید که چه کنیم؟

جواب:

بر تو لازم است که برایش طلب بخشش کنی زیرا که این نیکی به آن است و او نیازمند استغفار برایش می‌باشد زیرا که او نماز را ترک کرده است و ترک نماز ابدا جایز نمی‌باشد هرچند که بیماری سختی داشته باشد مادامی که عقل او سرجایش است پس بر او واجب است به طریقی که می‌تواند نماز را بخواند اگر چه با فقط با نیت باشد ولی نماز بر او فرض است.

و اما این که بعضی از عوام زمانی که سخت مریض شدند نماز را ترک می‌کنند و می‌گویند که وقتی شفا پیدا کردیم نماز می‌خوانیم این صحیح نمی‌باشد و شاید اصلا شفا پیدا نکنند همانگونه که بسیاری قبل از این بیماریشان خوب شود فوت می‌کنند پس برای مسلمان واجب است که نمازهای فرض در وقتش به گونه‌ای که می‌توانند بخوانند زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ مَا ٱسۡتَطَعۡتُمۡ} [سوره التغابن: ۱۶] (پس تا (جایی که) می‌توانید از الله بترسید) و اگر برای مریض مشقت است پس جایز است که بین نماز ظهر و عصر و مغرب و عشا را جمع کند اگر در سرزمین خود می‌باشد و اگر جایی دیگر است مثلا در بیمارستانی خارج از بلدش است پس جمع و قصر می‌کند چون که او مسافر است.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: والدي توفي وكان يترك بعض الأوقات من الصلاة، أفيدوني ماذا أفعل؟

فأجاب رحمه الله تعالى: عليك أن تستغفر له، لأن هذا من بره، وهو محتاج إلى الاستغفار وسؤال التوبة له في هذه الحال، لأنه ترك الصلاة، وترك الصلاة لا يجوز أبدا، حتى لو كان المريض مريضًا أشد المرض، ما دام عقله معه فإنه يجب عليه أن يصلي بحسب ما يستطيع، حتى ولو لم يصل إلا بالنية كانت الصلاة فرضا عليه.

أما ما يفعله بعض العامة من كونهم إذا مرضوا مرضًا شديدا تركوا الصلاة وقالوا: إذا شُفينا صلينا، فهذا غير صحيح، وما يدريهم لعلهم لا يُشْفَوْنَ، كما يقع أحيانًا بكثرة أن يموت الإنسان قبل أن يبرأ، فعلى المرء المسلم أن يصلي الصلاة المفروضة في وقتها حيثما كان، وعلى أي صفة كان، بقدر ما يستطيع، لقوله تعالى: ﴿ فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ ﴾ [التغابن: ١٦]، ويجوز للمريض إذا كان في بلده أن يجمع بين الصلاتين صلاة الظهر والعصر، وصلاة المغرب والعشاء، إذا كان يلحقه بترك الجمع مشقة، وإذا كان في غير بلده مثل أن يكون في مستشفى خارج بلده فله أن يجمع ويقصر أيضًا، لأنه مسافر.

مطالب مرتبط:

(۱۷۶۷) حکم حج و روزه‌ شخص بی‌نماز

کسی که نماز را رها کرده هر آنچه از روزه، صدقه و حج انجام دهد از او قبول نمی‌باشد زیرا که شرط قبولی اعمال صالح این که شخص مسلمان باشد...

ادامه مطلب …

(۱۸۱۷) پسری ۳۲ ساله دارم که نماز بجا نمی‌آورده است، با او چه کنم؟!

اگر فوت کرده است پس قول راجح نزد ما کسی که نماز را ترک کرده است کافر است و حلال نیست که برای او دعای رحمت و مغفرت شود یا برای او صدقه داد زیرا که به او نمی‌رسد و نفعی نخواهد برد...

ادامه مطلب …

(۱۸۰۱) قضای نمازهای فوت شده

در چنین موردی توبه کافی است زیرا هر کسی که عبادتی را بدون عذر از وقت محدودش خارج کند برای او قضایی نیست و اگر قضا کند نیز برای او فایده‌ای ندارد و قضای آن بیهوده است...

ادامه مطلب …

(۱۷۷۸) نصیحت کردن اشخاص بی‌نماز

باید او را نصیحت کنی، با گفتگو یا پیام یا هدیه دادن نوار و رسائل شاید که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ او را به دست شما هدایت کرد...

ادامه مطلب …

(۱۷۹۱) حکم شرع در مورد قضای نمازی که فوت شده است

قول راجح آن می‌باشد کسی که نماز را عمدا ترک کند تا از وقتش خارج شود پس از او قبول نمی‌شود اگر هزار بار نماز بخواند زیرا که نماز عبادتی است که محدود به وقت خاصی است و فقط در وقت خودش قبول می‌شود...

ادامه مطلب …

(۱۸۲۳) حکم نماز نخواندن از روی جهل

نماز نخواندش از روی جهل بوده است و از روی سهل‌انگاری و کسالت نبوده است و مثل این حکم کفرش نمی‌شود و عقد نکاحش صحیح است...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه