(۱۷۵۵) سوال: من دو برادر دارم که نماز نمی‌خوانند آیا برای جای  است که با آنها صحبت کنم یا نه؟ وفقکم الله.

جواب: اگر ایشان نماز را با جماعت نمی‌خوانند فاسق هستند که از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و رسولش نافرمانی کرده‌اند و اگر اصلا نماز نمی‌خوانند نه با جماعت و نه به صورت انفرادی پس ایشان کافر هستند زیرا که در صحیح مسلم از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت است که می‌فرماید: «إِنَّ بَيْنَ الرَّجُلِ وَبَيْنَ الشِّرْكِ وَالْكُفْرِ تَرْكَ الصَّلَاةِ»[۱] (فاصله‌ی انسان با شرک و کفر ترک نماز است) و در سنن آمده است: «إِنَّ الْعَهْدَ الَّذِي بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمُ الصَّلَاةُ، فَمَنْ تَرَكَهَا فَقَدْ كَفَرَ» (عهد بین ما و ایشان نماز است پس کسی آن را ترک کند حقیقتا کافر گشته است) ولی درست است که کافر هستند اما برای ایشان حق قرابت و خویشاوندی وجود دارد این که صله‌ی رحم را به جا آوردی ولی بر تو واجب است که آن دو را نصیحت کنی و از الله بترسانیشان و از این عملی که ایشان را به کفر می‌کشاند تحذیر دهی پس اگر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آن‌ها را هدایت کرد پس خیر زیادی حاصل شده است و از آتش نجات یافته‌اند وگرنه بر تو لازم است که به ولی أمر این موضوع را برسانی زیرا که این برایشان از نصیحت است و هنگامی که به ولی امر رسید دیگر بر ذمه‌ی تو نیست.

[۱] [تخریج آن گذشت]