(۱۶۸۰) حکم نماز با لباسی آغشته به خون چهارپایان

(۱۶۸۰) سوال: من در حالی نماز می‌خوانم که به خاطر شرایط کاری، لباسم به خون چهارپایان آغشته است. آیا این خون، نمازم را باطل می‌کند؟

جواب:

اگر خروج آن خون، بعد از ذبح حیوان و خروج روح از بدنش باشد، پاک است زیرا خونی که پس از ذبح کردن حیوان در گوشت یا رگ‌هایش بماند، پاک و حلال است. اما اگر خون حیوانِ زنده است یا خونی باشد که هنگام ذبح از بدن حیوان خارج می‌شود، نجس است زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ فرمود: «{قُلْ لا أَجِدُ فِي مَا أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلَى طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَماً مَسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ} [الأنعام: ۱۴۵] : (بگو در آنچه به من وحى شده است چیزی را برای هر کسی که بخواهد بخورد‏ حرام نمى‏يابم مگر آنكه مردار، خون ريخته شده يا گوشت ‏خوك باشد كه اين‌ها همگی پليد و ناپاک هستند). ضمیر در «فَإِنَّهُ» به ضمیر مستتر در عبارت «إِلاَّ أَنْ يَكُونَ» بر می‌گردد و به «أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ» بر نمی‌گردد؛ یعنی: مگر این که آن چیز حرامی که شخص می‌خورد: مردار، خون ریخته شده و گوشت خوک باشد که تمام این‌ها نجس هستند. رجس به معنای نجس است. بدین خاطر می‌گوییم: خونی که از حیوان زنده یا حیوان در حال ذبح شدن خارج می‌شود، نجس و ناپاک است. مگر این که خون، مقدار اندکی باشد که علما گفته‌اند از آن چشم‌پوشی می‌شود زیرا در امان ماندن از آن دشوار است.

تعداد بازدید: 51

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: أنا أصلي وعلى ملابسي بعض من دم المواشي، وهذا بسبب ظروف العمل، فهل هذا يُبطل الصلاة؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: إذا كان هذا الدم من المواشي بعد الذبح وخروج النفس فإنه يكون طاهرا ، لأن الدم الذي يبقى في اللحم والعروق بعد موت المذكاة طاهر وحلال.

وأما إذا كان هذا الدم من البهيمة وهي حية، أو كان هو الدم المسفوح الذي يكون عند الذبح، فإنه نجس؛ لقول الله تعالى: ﴿ قُلْ لا أَجِدُ فِي مَا أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلَى طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَماً مَسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ ﴾[الأنعام: ١٤٥]. ﴿ فَإِنَّهُ ﴾ أي هذا الشيء، فالضمير عائد على الضمير المستتر في قوله: ﴿ إِلَّا أَن يَكُونَ ﴾ [الأنعام: ١٤٥] وليس عائدًا على قوله: ﴿ أَوْ لَحْمَ خِنزير ﴾ [الأنعام: ١٤٥] ، بل هو عائد على المستثنى كله، وتقدير الآية إلا أن يكون الشيء المحرم الذي يطعمه ميتة أودما مسفوحا أو لحم خنزير، فإن ذلك الشيء يكون نجسًا، فَإِنَّهُ رِجْسُ ﴾ [الأنعام: ١٤٥] أي:نجس.

وعلى هذا نقول: إن الدم الذي يخرج من البهيمة وهي حية، أو يخرج منها عند الذبح دم نجس إلا أن العلماء – رحمهم الله – قالوا: إنه يُعفى عن يسيره؛ لمشقة التحرز منه.