سه‌شنبه 5 شوال 1447
۴ فروردین ۱۴۰۵
24 مارس 2026

(۱۳۷۰) حکم نتراشیدن موی زیر بغل برای مدت طولانی

(۱۳۷۰) سوال: نتراشیدن موی زیر بغل برای مدت طولانی، چه حکمی دارد؟ آیا مدت معینی برای تراشیدن آن وجود دارد که تراشیدن آن در آن مدت، واجب باشد؟

جواب:

از بین بردن موی زیر بغل، جزو فطرت است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ خلق را بر آن سرشته و در شریعت‌های نازل شده از سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ وارد شده است. کوتاه کردن ناخن، کوتاه کردن سبیل، تراشیدن موی شرمگاه و ختنه کردن نیز از جمله فطرت است که هر فرد عاقلی که فطرت و سرشتش تغییر نکرده باشد آن را برای خود می‌پسندد. شریعت‌های نازل شده از سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نیز به این موارد حکم کرده‌اند. در روایت صحیح وارد شده است: «وُقِّتَ لنا في قَصِّ الشَّارِبِ، وتقْلِيمِ الأظْفارِ، ونتْفِ الإبِطِ، وحَلْقِ العانَةِ، أنْ لا نَتْرُكَ أكْثَرَ مِن أرْبَعِينَ لَيْلَةً»[۱] : (برای کوتاه کردن سبیل، چیدن ناخن‌ها، کندن موی زیر بغل و تراشیدن موی شرمگاه مهلت داده شده‌ایم که آن را بیش از چهل شبانه‌روز رها نکرده و به تأخیر نیاندازیم). بنابراین نباید بیشتر از چهل شبانه‌روز رها شود.

بنابراین می‌گوییم: مادامی که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم این مدت را برای امتش تعیین نموده، این حداکثر زمان برای این کار است؛ اگر سببی اقتضا کرد که قبل از این مدت نیز این کارها انجام شود، انجام می‌شود؛ اگر مثلا قبل از این چهل روز، ناخن، موی زیر بغل یا سبیل بلند شد، ناخن و سبیل را کوتاه کرده و موی زیر بغل را می‌کند یا می‌تراشد. چهل شبانه‌روز حداکثر فرصتی است که شخص برای این انجام این کارها در اختیار دارد.

جای تعجب است که برخی افراد نادان، ناخن‌های خود را برای مدت طولانی به حال خود می‌گذارند تا این که بلند می‌گردد و در نتیجه آلودگی در زیر آن‌ جمع می‌شود؛ گویا فطرت خود را نمی‌دانند و نمی‌پسندند و با روش و سنتی که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بدان سفارش نموده و مهلتی که تعیین کرده، مخالفت می‌کنند. غیر از مخالفت کردن با شرع با وجود ضرر و زیانی که برای سلامتی آنان دارد، نمی‌دانم چگونه راضی می‌شوند که چنین رفتاری را در حق خود مرتکب شوند؟ برخی از مردم نیز فقط یک ناخن خنصر یا سبابه را می‌گذارند تا بلند شود؛ این کار نیز اشتباه و کاری نابخردانه است.

شایسته است که مسلمانان پیروان راهی باشند که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم برایشان تعیین نموده و بر همان خطی که ایشان برایشان رسم نموده است حرکت کنند؛ همین سنت‌هایی که اقتضای سرشت و فطرت است از جمله: کوتاه کردن ناخن‌ها، کوتاه کردن سبیل، کندن موی زیر بغل، تراشیدن موی شرمگاه. همچنین ختنه کردن که معروف می‌باشد و بهتر است که در خردسالی انجام شود و بنا بر دیدگاه راجح و درست‌تر، ختنه کردن برای مردان، واجب است و برای زنان سنت می‌باشد.


[۱] صحیح مسلم: کتاب الطهارة، باب خصال الفطرة، شماره (۲۵۸).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما حكم ترك إزالة شعر الإبط لفترة طويلة؟ وهل هناك مدة معينة يجب إزالته عند مضيها؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: إزالة شعر الإبط من الفطرة التي فطر الله الخلق عليها، وجاءت بها الشرائع مُنزَّلةٌ من الله -عز وجل-، وكذلك قصُّ الأظافر والشارب، وحلق العانة، والختان، فهذه الأشياء كلها من الفطرة التي يرتضيها كل عاقل لم تتغيّر فطرته، وقضتها الشرائع المنزلة من عند الله -عز وجل ، وقد «وُقتَ لَنَا فِي قَصِّ الشَّارِبِ، وَتَقْلِيمِ الْأَطْفَارِ، وَنَتْفِ الْإِبِطِ، وَحَلْقِ الْعَانَةِ، أَنْ لَا نَتْرُكَ أَكْثَرَ مِنْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً». فلا تترك فوق أربعين يوما.

وعلى هذا فنقول: إذا كان الرسول -عليه الصلاة والسلام- قد وقت لأمته هذه المدة فهي المدة القصوى، وإن حصل سبب يقتضي أن تُزال قبل ذلك فإنها تزال، كما لو طالت الأظافر، أو كثرت الشعور في الإبط، أو طال الشارب قبل الأربعين فإنه يُزال، لكن الأربعين هي أقصى المدة وغايتها.

ومن العجب أن بعض الجهال يبقي أظافره مدة طويلة حتى تطول، وتتراكم فيها الأوساخ، وهؤلاء قد تَنكَّروا لفطرتهم، وخالفوا السنة التي دعا إليها رسول الله صلى الله عليه وسلم و وقتها لأمته، ولا أدري كيف يرضون لأنفسهم أن يفعلوا ذلك، مع ما فيه من الضرر الصحي فوق المخالفة الشرعية؟ وبعض الناس يبقي ظفرًا واحدًا من أظفاره؛ إما الخنصر وإما السبابة، وهذا أيضًا جهل وخطأ.

فالذي ينبغي للمسلمين أن يترسموا وأن يسيروا على ما خَطه هو النبي -عليه الصلاة والسلام- ورسمه لهم من فعل هذه السنن التي تقتضيها الفطرة قص الأظفار، والشارب، وحلق العانة، ونتف الآباط، أما الختان فإنه معروف، يُفعل في الصغر، وهو الأفضل وأرجح الأقوال فيه أنه واجب في حق الرجال، سُنة في حق النساء.

مطالب مرتبط:

(۱۳۴۶) حکم استفاده از مسواک در حین نماز خواندن چیست؟

اگر فردی به قصد عبادت کردن الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در حال نماز چنین کند، مرتکب بدعت، شده است. اگر چنین قصدی نداشته باشد و هدفش پاک کردن دهانش باشد، مرتکب کار بیهوده و حرکت مکروه در نماز شده است....

ادامه مطلب …

(۱۳۷۷) حکم انداختن مو و ناخن چیده‌شده در زباله

ایرادی در این کار نمی‌بینم. نظر برخی علما این است که شایسته می‌باشد بنا بر عملکرد صحابه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم مو و ناخن دفن شود....

ادامه مطلب …

(۱۳۷۱) حکم بلند کردن ناخن‌ها

چیدن یا کوتاه کردن ناخن‌ها از جمله امور فطری است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بندگانش را بر خوب دانستن آن سرشته و از نظر شرعی نیز آن را برایشان تشریع نموده است...

ادامه مطلب …

(۱۳۴۵) آیا استفاده از مسواک و خمیر دندان به جای مسواک چوبی کافی است؟

در صورت استفاده از مسواک و خمیر دندان، نیازی به استفاده از مسواک چوبی نیست...

ادامه مطلب …

(۱۳۵۳) آیا مویی که روی گردن از روبرو می‌روید، جزو ریش است؟

مویی که روی گردن و زیر زنخ می‌روید، جزو ریش نیست و تراشیدن آن جایز است زیرا جزو ریش محسوب نمی‌شود اما تراشیدن ریش، حرام است...

ادامه مطلب …

(۱۳۶۲) آیا درست است که مقدار ریش به اندازه‌ی یک مشت می‌باشد؟

ریش به اندازه‌ی یک مشت محدود نمی‌شود زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به طور عام دستور به انبوه گذاشتن ریش داده است لذا اندازه‌ی مشخصی ندارد و محدود نمی‌شود. کاری که ابن عمر رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُمَا انجام داده، اجتهاد خود ایشان بوده است و نمی‌توان با اجتهاد، نص شرعی را رد کرد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه