شنبه 8 ربیع‌الثانی 1448
۲۸ شهریور ۱۴۰۵
19 سپتامبر 2026

(۱۲۷۷) منظور از قاعده‌ی «المشقة تجلب التیسیر»

(۱۲۷۷) سوال: منظور از قاعده‌ی «مشقت، جلب کننده‌ی آسانی است»، چیست؟

جواب:

بر این جمله ملاحظه‌ی کمی وجود دارد. اما اگر بگوییم: آسانی به همراه مشقت، بهتر است. چنان که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ} [بقره: ۱۸۵]: (برای شما آسانی می‌خواهد و سختی نمی‌خواهد). معنایش این است که وقتی انجام دادن واجب برای انسان دارای مشقت باشد، بر او بخشوده می‌شود. چنان که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به عمران بن حصین رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ می‌فرماید: «ایستاده نماز بخوان. اگر نتوانستی پس بنشین. اگر باز هم نتوانستی به پهلو بخوان».[۱]

نیز الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در مورد روزه می‌فرماید: {فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَنْ كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ} [بقره: ۱۸۵]: (پس هر کدام از شما که این ماه را دید، روزه بگیرد و کسی که مریض است یا در سفر باشد، پس در روزهای دیگری روزه بگیرد. الله برای شما آسانی می‌خواهد و سختی نمی‌خواهد و برای اینکه شما تعداد را کامل کنید و تکبیر الله بگویید به خاطر هدایتتان و باشد که شکر گذارید).

***


[۱] صحیح بخاری: کتاب تقصیر الصلاة، باب إذا لم یطق قاعدا صلی علی جنب، حدیث شماره (۱۰۶۶)، از عمران بن حصین سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ با این لفظ: «صَلِّ قَائِمًا، فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَقَاعِدًا، فإن لم تستطع فعلى جنب».

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما المراد بقاعدة: المشقة تجلب التيسير؟

فأجاب رحمه الله تعالى: هذه الكلمة فيها شيء من النظر، لكن لو قيل: اليسر مع المشقة لكان أولى، كما قال عز وجل: ﴿ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ ﴾ [البقرة: ۱۸٥] والمعنى: أن الإنسان إذا شَقّ عليه القيام بالواجب فإنه يُعفى عنه، كما في قول النبي -صلى الله عليه وعلى آله وسلم- لعمران بن الحصين رضي الله عنه: «اصل قائما، فإن لم تستطع فقاعدًا، فإن لم تستطع فعلى جنب».

وقال -عز وجل- في الصيام: ﴿ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْةٌ وَمَن كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَى مَا هَدَنَكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴾ [البقرة: ١٨٥].

مطالب مرتبط:

(۱۲۹۶) خطر فتوا دادن از روی جهل و بی علمی

کسی که در امور شرعی فتوا می‌دهد، در حقیقت دارد از جانب الله تعالی سخن می‌گوید. پس برای هیچ کس جایز نیست بدون علم، فتوا دهد.

ادامه مطلب …

(۱۲۶۵) انواع اکراهی که الله رخصتشان را داده

معنای اکراه و استکراه یکی است.کسی که مجبورش می‌کنند حرفی را بزند یا عملی را انجام دهد، هیچ حکمی به سخن یا عملش تعلق نمی‌گیرد.

ادامه مطلب …

(۱۲۸۹) اگر ببیند فتوایش اشتباه بوده است

اگر فتوای اول از روی اجتهاد بوده و او شایستگی اجتهاد را دارد و بعد از تحقیق و جستجو و مناقشه بفهمد که اجتهاد اولش خطا بوده، گناهی بر او نیست

ادامه مطلب …

(۱۲۸۶) حکم تقلید از مذاهب اربعه

در صورتی که شخص عامی باشد و از قرآن و سنت چیزی نفهمد، باید از یک عالم معتبر تقلید کند. اما تقلید کورکورانه توسط عالم نمایان، ممنوع است

ادامه مطلب …

(۱۲۹۵) نصیحت به مفتیان در مورد مسائل نزاعی

این یکی از مسائلی است که شخص نباید پیش مفتی برود. بلکه باید چنین مسائلی توسط قاضی حل شوند و فتوای مفتی ممکن است قضیه را کش دهد

ادامه مطلب …

(۱۲۹۴) نصیحت به کسانی که بدون علم فتوا می‌دهند

به هیچ عنوان نباید در فتوا تسرع داشت و انسان بی علم حق فتوا دادن ندارد. انسانی که سوال دارد هم باید آن را از کسانی بپرسد که اهلیت فتوا را دارند

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه