(۱۱۰۴) سوال: جناب شیخ! لطفا این حدیث را شرح دهید: ابوهریره از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم روایت می‌کند که فرمودند: «دو گروه از اهل جهنم هستند که آنها را ندیده‌ام: گروهی هستند که تازیانه‌ای مانند دم گاو دارند که با آن مردم را می‌زنند. گروه دیگر، زن‌هایی که لباس پوشیده‌اند، اما انگار لخت هستند و خودشان منحرف شده‌اند و دیگران را نیز به انحراف می‌کشانند. سرهاشان مانند کوهان شتر می‌باشد؛ اینها نه وارد بهشت می‌شوند و نه بوی آن به مشامشان می‌رسد در حالی که بوی آن از مسیری طولانی احساس می‌شود».[۱]

جواب:

پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم خبر داده که دو گروه از مردم خواهند بود که پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آنها را ندیده است:

گروه اول: کسانی هستند که به ناحق مردم را مورد اذیت و آزار قرار می‌دهند و از قدرتی که دارند، بر علیه آنها استفاده می‌کنند. آنها شلاق‌هایی مانند دم گاو دارند که با آنها مردم را به ناحق می‌زنند. اهل علم گفته‌اند: اینها پلیس‌های ظالمی هستند که مردم را به ناحق می‌زنند. چنین گروهی اهل جهنم هستند؛ زیرا هر کس ظالمی را کمک کند، گناه آن ظالم به اندازه‌ی استحقاقش، دامنش را می‌گیرد.

گروه دوم: زنانی هستند که لباس پوشیده‌اند، اما لخت هستند. یعنی لباس به تن دارند، اما فرقی با لخت ندارند. علما گفته‌اند: این بدان خاطر است که لباسشان یا تنگ است و یا آن چنان نازک که بدنشان از زیر آن پیداست. یا این که لباسشان کوتاه است.

آنجا که – در لفظ عربی حدیث – فرمود: «ممیلات مائلات» یعنی: ملابس یا موهای خود را طوری آرایش می‌کنند که دیگران را به فتنه می‌اندازند، یا مردان را به خود متمایل می‌کنند. «مائلات» یعنی: به علت کاری که می‌کنند، از حق منحرف گشته‌اند. «سرهایشان به مانند کوهان کج شتر است»، یعنی: موی خود را طوری آرایش می‌کند و روی هم قرار می‌دهد که بلند شده و مثل کوهان شتر که پر از چربیست، به چپ یا راست متمایل می‌شود. «بُخت» نوعی شتر است که به بزرگی کوهان و تمایل آن به چپ و راست، مشهور است. خلاصه این که این زن‌ها کاری می‌کنند که هم خود و هم دیگران را به فتنه می‌اندازند.

***

^[۱]  صحیح مسلم: کتاب اللباس و الزینة، باب النساء الکاسیات العاریات المائلات الممیلات، حدیث شماره (۲۱۲۸)، با این لفظ: «صِنْفَانِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ لَمْ أَرَهُمَا. قَوْمٌ مَعَهُمْ سِيَاطٌ كَأَذْنَابِ الْبَقَرِ يَضْرِبُونَ بِهَا النَّاسَ. وَنِسَاءٌ كاسيات عاريات، ‌مميلات مائلات، رؤسهن كَأَسْنِمَةِ الْبُخْتِ الْمَائِلَةِ، لَا يَدْخُلْنَ الْجَنَّةَ، وَلَا يَجِدْنَ رِيحَهَا. وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ كذا وكذا».