(۹۴۵) سوال: معنای این آیه چیست؟ {وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًا مَحْسُورًا} [إسراء:۲۹]: (و دستت را به گردن خود نبند و بیش از حد آن را مگشا، آن‌گاه سرزنش شده و درمانده بنشینی).

جواب:

بدین معناست که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ انسان را نهی کرده از اینکه دستش را به گردنش ببندد. این یک اصطلاح است بدین معنا که چنان تنگ نظر نباش که هیچ انفاقی نکنی یا حتی زکات هم ندهی و بخیل به شمار آیی. نیز، در مقابل آن چنان اهل بریز و بپاش نباش که مال را در جایی که لازم نیست، خرج کنی. این توضیح از آن روست که مردم در انفاق مال خود، سه نوع هستند:

گروهی سخت‌گیر هستند.

عده‌ای دیگر اهل تبذیر و اسرافند.

گروهی دیگر، میانه رو هستند.

سومین گروه، بر حق و هدایت هستند. برای همین الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آنها را در این آیه مدح کرده است: {وَالَّذِينَ إِذَا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذَلِكَ قَوَامًا} [فرقان: ٦٧]: (و کسانی که چون انفاق کنند، اسراف نمی‌کنند و سخت هم نمی‌گیرند و بین این دو، اعتدال دارند).

***