دوشنبه 27 رمضان 1447
۲۵ اسفند ۱۴۰۴
16 مارس 2026

(۵۴۸) حکم استفاده از الفاظ “عقيده‌ی طحاويه” یا “عقيده‌ی واسطيه”

(۵۴۸) سوال: : آیا نام (عقيده‌ی طحاويه یا عقيده‌ی واسطيه) ایرادی دارد؟ یکی از هم‌کلاسی‌هایم می‌گفت که این نام‌گذاری، جایز نیست زیرا خلاف سنت و توحید است. وی می‌گفت: مثلا چرا گفته نشود: “عقیده‌ی مسلمانان” یا “عقیده‌ی اهل سنت”؟ لطفا این مسئله را به طور مفصل، توضیح دهید.

جواب:

گفتن “عقيده‌ی واسطيه” یا “عقيده‌ی طحاويه” ایرادی ندارد زیرا این نام‌گذاری در واقع، نسبت دادن کتاب به مؤلف آن است؛ منظور این نیست که این، عقیده‌ی طحاوی رَحِمَهُ‌الله یا عقیده‌ی ابن تیمیه رَحِمَهُ‌الله است، بلکه منظور از عقيده‌ی طحاويه این است که امام طحاوی رَحِمَهُ‌الله آن‌ را به نگارش در آورده است و منظور از عقيده‌ی واسطیه این است که شیخ الاسلام ابن تيميه رَحِمَهُ‌الله آن را به درخواست یکی از قاضیان سرزمین واسط، تأیف نموده است که البته این اشکالی ندارد.

نام‌گذاری سوره‌ی البقره نیز چنین است؛ این سوره متعلق به البقره (گاو ماده) نیست بلکه سوره‌ای است که در آن از البقره یاد شده است. به همین خاطر وقتی که حَجَّاج بن یوسف ثقفی به جای این که بگوید: “سوره‌ی البقره” و “سوره‌ی النساء”، می‌گفت: “سوره‌ای که در آن از البقره یاد شده است” و “سوره‌ای که در آن از النساء یاد شده است”؛ سخن او را رد کرده و گفتند: (پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آن ‌را سوره‌ی البقره و سوره‌ی النساء  نامیده است و صحابه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم نیز آن را سوره‌ی البقره و سوره‌ی النساء نامیده‌اند). مهم این است که منظور از عقيده‌ی طحاويه، عقیده‌ی مختص به امام طحاوی رَحِمَهُ‌الله نیست بلکه امام طحاوي آن‌ را به نگارش در آورده است که همان عقیده‌ی مسلمانان است. عقيده‌ی واسطیه نیز چنین است.

***


این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل قول “العقيدة الطحاوية” أو: “العقيدة الواسطية” فيه شيء؟ فقد ذكر لي أحد الزملاء بأن ذلك لا يجوز؛ لأنه يُخالف السنة والتوحيد، ولماذا لا يقال عقيدة المسلمين أو عقيدة أهل السنة. مثلا؟ أرجو توضيح ذلك بالتفصيل.

فأجاب رحمه الله تعالى: نعم، لا حَرَج أن يقال: العقيدة الواسطية. أو العقيدة الطحاوية. لأنها من باب نسبة المصنف إلى مصنفه، وليس المراد بذلك عقيدة الطحاوي رحمه الله، أو عقيدة ابن تيمية رحمه الله، بل المراد العقيدة التي كتبها الطحاوي رحمه الله، والعقيدة التي كتبها شيخ الإسلام رحمه الله إجابة لأحد قضاة واسط، ولا حرج في ذلك.

ونظيرها سورة البقرة مثلا؛ فما هي سورة البقرة، بل هي سورة ذكرت فيها البقرة، ولهذا لما كان الحَجَّاج يقول: السورة التي يقال فيها – أو التي تذكر فيها- البقرة، والسورة التي تذكر فيها النساء بدلا من سورة البقرة والنساء، ردُّوا عليه فقالوا: إن النبي صلى الله عليه وسلم سماها سورة البقرة، وكذلك سماها الصحابة، وسموها سورة النساء وما أشبه ذلك. المهم أنه ليس المراد بذلك عقيدة الطحاوي رحمه الله، بل المراد العقيدة التي كتبها الطحاوي، وهي عقيدة المسلمين، وكذلك العقيدة الواسطية.

مطالب مرتبط:

(۵۷۲) حکم گفتن “ای محبوب پیامبر” به شخص غیر مسلمان

گفتن "محبوب پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم " به شخصی که نمی‌دانیم مسلمان است یا کافر، شایسته نیست و اگر دانستیم که کافر است اصلا جایز نیست اما اگر مسلمان باشد، جایز است؛ البته اگر مسلمانی باشد که حقیقتا پایبند اسلام باشد.

ادامه مطلب …

(۵۶۶) حکم گفتن عبارت “عَسَاكَ تَبارَكَ”: (پر برکت باد)

مردم عوام همان طور که منظورشان است، هرگاه چنین بگویند، معنایش این است که با این عبارت از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌خواهند که آن چیز را پربرکت قرار دهد.

ادامه مطلب …

(۵۴۲) حکم نام نهادن انسان به نام‌های (عزيز، حكيم و عادل)

بله، جایز است که انسان به این نام‌ها نام نهاده شود البته به شرطی که معنای اصلی که از آن مشتق شده است در نظر گرفته نشود بدین صورت که فقط یک اسم، شمرده شود. برخی صحابه  نیز چنین اسم‌هایی داشتند.

ادامه مطلب …

(۵۶۱) معنای کلمه‌ی “الحمدُ لله وَكَفَى”

"الحمدُ لله وَكَفَى" يعنی: الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ برای بنده‌اش  كافی است؛ یعنی برای امور و کارهایش او را کفایت می‌کند.

ادامه مطلب …

(۵۳۴) حکم گفتن این دعا: “ای الله! از تو نمی‌خواهیم که قضا و قدر خود را تغییر دهی؛ بلکه لطف در آن را از تو می‌خواهیم”

ین دعا را قبول ندارم بلکه نظرم بر حرام بودن آن است. این  سخن از آن‌چه رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از آن نهی و منع نموده است نیز سنگین‌تر است .

ادامه مطلب …

(۵۳۸) حکم صدا زدن اشخاص فوت شده

اين كار هیچ مفهومی جز ندا و صدا زدن مردگان ندارد؛ لذا برای هیچ کس حلال و جایز نیست که چنین بگوید. اگر گفتن این سخن در سیاق مدح و ثنا باشد، ایرادی ندارد.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه