(۵۱۴) حکم زندگی با کسانی ‌که نماز نمی‌خوانند

(۵۱۴) سوال: آیا زندگی با کسانی ‌که نماز نمی‌خوانند، گناه است؟ البته این شخص آنان را امر به معروف و نهی از منکر می‌کند ولی چون برادران و خویشاوندان او هستند نمی‌تواند آنان را ترک کند.

جواب:

بله، اگر نماز نمی‌خوانند، بر وی واجب است همواره آنان را نصیحت کند. اگر بر نماز نخواندن اصرار کنند، کافر، مرتد و مستحق جاودانگی در آتش جهنم هستند؛ پناه بر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ! لذا آن مسلمان باید آنان را ترک کند، دعوتشان را نپذیرد و به آنان سلام نکند مگر این که امید داشته باشد که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آنان را به سبب وی هدایت نماید که در این صورت نباید از رحمت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ ناامید شود؛ حتی اگر این امید، بسیار اندک باشد.

***

تعداد بازدید: 54

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل يأثم الإنسان إذا عاش مع أناس لا يصلُّون، ولكنه يأمرهم بالمعروف وينهاهم عن المنكر ، لكنه لا يستطيع أن يَهجُرَهم؛ لأنهم إخوانه وأقاربه؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: نعم، إذا كانوا لا يَصلُّون فالواجب عليه نصيحتهم حينا بعد حين، فإن أصروا على ترك الصلاة فهم كفرة، مرتدون عن دين الإسلام، مستوجبون للخلود في النار، والعياذ بالله، وعليه أن يهجرهم، فلا يُجيب دعوتهم، ولا يُسلّم عليهم، ولا يدعوهم، إلا إذا رجا ولو رجاءً بعيدًا أن يهديهم الله عز وجل – بالمناصحة، فلا ييأس من رحمة الله.