جمعه 14 ذیقعده 1447
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵
1 می 2026

(۵۱۵) حکم غذا خوردن با مشرکان از یک ظرف

(۵۱۵) سوال: آیا غذا خوردن با مشرکان از یک ظرف، جایز است؟

جواب:

شایسته‌تر و بهتر این است که مسلمان از مجالس بد دوری کند؛ از جمله مجالس مشرکان، یهود و نصاری. باید تا حد امکان از آنان دوری کند اما در نیاز یا ضرورت، معذور است؛ مانند بسیاری از شرکت‌ها که کارکنان مسلمان و کافر در آن مشغول به کار هستند و مسلمان چاره‌ای برای دور شدن از جمع آنان ندارد. اما می‌گویم: خوب و نیک است که مسلمان در این موقعیت، خوبی‌و زیبایی‌های اسلام را به آنان نشان دهد و آن‌ها را به سوی اسلام دعوت نماید؛ امید است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به وسیله‌ی او، آنان را هدایت نماید و بدین ترتیب به پاداشی دست می‌یابد که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم هنگام روانه کردن علي بن أبي طالب رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ به سوی خيبر به او فرمود: «ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى الإِسْلَامِ، وَأَخْبِرْهُمْ بِمَا يَجِبُّ عَلَيْهِمْ، فَوَاللَّهِ لَأَنْ يُهْدَى بِكَ رَجُلٌ وَاحِدٌ خَيْرٌ لَكَ مِنْ حُمْرِ النَّعَمِ»۱ : (آنان را به سوی اسلام دعوت کن و آنان را از آن‌چه بر آنان واجب است با خبر ساز که به الله سوگند، اگر یک نفر هم به وسیله‌ی تو هدایت شود از شتران سرخ‌موی برایت بهتر است) این نوع شتر از با ارزش‌ترین و گران‌قیمت ترین اموال نزد عرب به شمار می‌رفت.

***


  1. صحیح بخاری: كتاب الجهاد والسير باب دعاء النبي ﷺ الناس إلى الإسلام والنبوة، وأن لا يتخذ بعضهم بعضا أربابا من دون الله شماره (٢٩٤٢) / صحیح مسلم: كتاب فضائل الصحابة، باب من فضائل علي بن أبي طالب، شماره (٢٤٠٦). ↩︎

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل يجوز مؤاكلة المشركين من طبق واحد؟

فأجاب رحمه الله تعالى: الأولى للمسلم أن يتجنَّب مجالس السوء؛ ومنها مجالس المشركين واليهود والنصارى، فليبتعد عنهم بقدر الإمكان، لكن إذا ألجأته الحاجة أو الضرورة لمؤاكلتهم فإنه يُعذَر في ذلك، كما يوجد اليوم كثير من المؤسسات تجمع بين عمال كُفار وعمال مسلمين، ولا يستطيع المسلم أن يتخلص من الاجتماع بهؤلاء.

ولكني أقول: إن من الخير أن يَعْرِض المسلم على هؤلاء الكفار محاسنَ الإسلام، وأن يدعوهم إلى الإسلام، فلعل الله -سبحانه وتعالى- أن يهديهم به، فينال هذا الأجر، الذي قاله رسول الله صلى الله عليه وسلم لعلي بن أبي طالب رضي الله عنه حين وجهه إلى خيبر، فقال له: «ثُمَّ ادْعُهُمْ إِلَى الإِسْلَامِ، وَأَخْبِرْهُـ يَجِبُ عَلَيْهِمْ فَوَاللَّهِ لَأَنْ يُهْدَى بِكَ رَجُلٌ وَاحِدٌ خَيْرٌ لَكَ مِنْ حُمْرِ النَّعَم». الإبل الحمراء، وكانت من أنْفَس الأموال، وأغلاها عند العرب.

مطالب مرتبط:

(۵۱۶) حکم رفتن به تشییع جنازه‌‌ی شخص نصرانی

اگر در تشییع جنازه‌‌ی شخص کافر، چیزهای حرامی مانند ناقوس، روشن کردن آتش، صلیب و... باشد، حضور در این تشییع جنازه‌ حرام است اما اگر کار حرامی صورت نگیرد مصلحت، سنجیده شده و بدان عمل می‌شود. والله أعلم.

ادامه مطلب …

(۵۱۹) حکم زندگی و معاشرت با کفار

وضو گرفتن با آبی که فرد غیر مسلمان ذخیره کرده باشد، پوشیدن لباسی که غیر مسلمان شسته باشد و خوردن غذایی که غیر مسلمان درست کرده باشد، جایز است.

ادامه مطلب …

(۵۳۰) چگونگی تعامل با فرزندان خانواده که نماز نمی‌خوانند

وقتی یک از فرزندان خانواده چنین حالتی دارد بر خانواده واجب است او را دوست نداشته باشند زیرا اگر او را دوست بدارند در حقیقت، دشمنان الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را دوست داشته‌اند زیرا شخص کافر، دشمن الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است.

ادامه مطلب …

(۵۲۴) حکم ارتباط و نامه‌نگاری با نزدیکانی که نزد کفار زندگی می‌کنند

شایسته است با برادرتان ارتباط بگیرید و او را به سوی پایبندی به دين اسلام فرا خوانده و به بازگشت از سرزمین کفر به سرزمین اسلام تشویق نمایید؛ مگر این ‌که اقامت و سکونت وی در آن‌جا به خاطر مصلحتی باشد که به سود اسلام باشد.

ادامه مطلب …

(۵۲۳) حکم همراه شدن در خوردن و نوشیدن با نصاری

اما معاشرت و خورد و نوش با آنان شایسته نیست؛ بلکه شایسته است دوستان و همراهان مسلمان را برای خود برگزینی تا در طاعت و فرمان‌برداری از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و انجام عبادات به تو کمک کنند و از غیر مسلمانان دوری کنی.

ادامه مطلب …

(۵۱۰) محبت به خاطر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ چگونه است؟

بدین صورت است که فرد را به خاطر عبادت‌کار بودن و نیکوکار بودنش دوست داشته باشید، نه به خاطر مال، پیوند خویشاوندی، اخلاق خوب، ظاهر و چهره و... ؛ بلکه فقط او را به خاطر دین‌داری و تقوای وی دوست داشته باشید. این محبت به خاطر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه