سه‌شنبه 5 شوال 1447
۴ فروردین ۱۴۰۵
24 مارس 2026

(۴۷۰) حکم جشن عید مادر

(۴۷۰) سوال: ما هر سال در بیست و یکم آذار ماه (مارس مادر) یک عید و مناسبت خاص که عید مادر نام دارد را چنان که سایر مردم جشن می‌گیرند، جشن می‌گیریم؛ آیا این کار، حرام است یا حلال؟ آیا لازم است به این مناسبت، جشن بگیریم و هدیه بدهیم؟

جواب:

تمامی مناسبت‌ها و عیدهایی که با اعیاد دینی در تضاد باشد، بدعت است که در زمان سلف صالح، رواج نداشته است و شاید منشأ آنان نیز از غیر از مسلمانان باشد که در این صورت، بدعت‌ مشابهت به دشمنان الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ رخ می‌دهد.

اعیاد شرعی نزد اهل اسلام، معروف هستند که عبارت‌اند از: عيد فطر، عيد قربان و عید هفته؛ عید دیگری غیر از این سه عید در اسلام وجود ندارد و عیدهای دیگری که نوآوری شده مردود و در شریعت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باطل است زیرا پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «مَن أَحدَثَ فِي أمرِنَا هَذَا مَا لَيسَ مِنهُ فَهُوَ رَدٌّ»: (هر کس چیزی در دین ما نوآوری کند که در از آن نیست، آن عمل، مردود است) با توجه به آن چه بیان شد، این عید و مناسبتی که مطرح شد (عید مادر) جایز نیست و انجام شعائر و اعمال عید در آن مانند ابراز شادی، هدیه دادن و… در آن نیز جایز نیست.

بر مسلمان واجب است احساس عزت کرده و به دینش افتخار کند و به تشریعات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و پیامبرش صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در این دین استوار که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ  بدان رضایت داده است، اکتفا نماید لذا نباید چیزی را به این دین بیفزاید یا از آن کم کند. شایسته نیست شخص مسلمان، ساده‌لوح باشد و از هر کسی پیروی کند بلکه باید شخصیت خود را بر مبنای شریعت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به گونه‌ای بنا نهد که دیگران پیرو او باشند و او الگوی آنان باشد؛ زیرا شريعت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ الحمدلله از هر جهت، کامل است چنان که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلامَ دِيناً} [المائده: ۳]: (امروز دینتان را برایتان کامل کردم و نعمتم را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان دین برایتان پسندیدم و به آن راضی شدم).

حق مادر بسیار بیشتر از آن است که فقط یک روز در سال به وی اختصاص دهند و برایش جشن بگیرند بلکه حق مادر بر فرزندانش چنین است که همواره مراقب او باشند، به او توجه نمایند و دستوراتش که نافرمانی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در آن نباشد را در هر زمان و مکانی اطاعت کنند.

***


این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: نحن كل سنة يقام عبد خاص يسمى عيد الأم، وهو في الحادي والعشرين من شهر آذار – مارس- يحتفل فيه جميع الناس، فهل هذا حرام أم حلال ؟ وعلينا الاحتفال به أم لا وتقديم الهدايا؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: الجواب على ذلك: أن كل الأعياد التي تخالف الأعياد الشرعية كلها أعياد بدع حادثة ما كانت معروفة في عهد السلف الصالح، وربما يكون منشؤها من غير المسلمين أيضًا، فيكون فيها مع البدعة مشابهة أعداء الله -سبحانه وتعالى-.

والأعياد الشرعية معروفة عند أهل الإسلام وهي: عيد الفطر، وعيد الأضحى، وعيد الأسبوع. وليس في الإسلام أعياد سوى هذه الأعياد الثلاثة، وكل أعياد أحدثت سوى ذلك فإنها مردودة على محدثيها، وباطلة في شريعة الله -سبحانه وتعالى -؛ لقول النبي صلى الله عليه وسلم: «مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ فِيهِ فَهُوَ رَدُّ». أي مردود عليه غير مقبول عند الله، وفي لفظ: «مَنْ عَمِلَ عَمَلًا لَيْسَ عَلَيْهِ أَمْرُنَا فَهُوَ رَدُّ».

وإذا تبين ذلك فإنه لا يجوز العيد الذي ذكرته السائلة، والذي سمته عيد الأم، لا يجوز فيه إحداث شيء من شعائر العيد، كإظهار الفرح والسرور وتقديم الهدايا، وما أشبه ذلك، والواجب على المسلم أن يعتز بدينه ويفتخر به، وأن يقتصر على ما حده الله ورسوله في هذا الدين القيم، الذي ارتضاه الله تعالى لعباده، فلا يزيد فيه، ولا ينقص منه.

والذي ينبغي للمسلم أيضًا أن لا يكون إمعة يتبع كل ناعق، بل ينبغي أن تكون شخصيته بمقتضى شريعة الله -سبحانه وتعالى، حتى يكون متبوعاً لا تابعا، وحتى يكون أسوة لا متأسيّا؛ لأن شريعة الله والحمد الله كاملة من جميع الوجوه، كما قال الله تعالى: ﴿ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا ﴾ [المائدة: ٣]. والأم أحق من أن يحتفل بها يوما واحدا في السنة، بل الأم لها الحق على أولادها أن يرعوها، وأن يعتنوا بها، وأن يقوموا بطاعتها في غير معصية الله -عز وجل – في كل زمان وفي كل مكان.

مطالب مرتبط:

(۴۸۷) حکم دست کشیدن به دیوارهای خانه‌ی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم جهت تبرک

بله، قطعا بدعت است؛ زیرا فقط دست کشیدن بر دو چیز از بناها در دنیا مشروع است: اول: حجر الأسود. دوم: ركن يماني؛  که هر دو در کعبه‌ی شریف قرار دارد.

ادامه مطلب …

(۴۵۱) آیا مدح رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثواب دارد و ترک آن، گناه است؟

مدح رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و برشمردن ویژگی‌های ستودنی و اخلاق برتر ایشان، امری پسندیده و مشروع است. اما خاص قرار دادن آن بدون دلیل شرعی به شب یا روز معین، بدعت است

ادامه مطلب …

(۴۸۰) حکم خواندن فاتحه بعد از اذان برای پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم

این‌که می‌گویند: (برای روح پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فاتحه بخوانید) بدعت  بسیار زشتی است که بعد از اذان نماز فجر و اذان هیچ نماز دیگری و بعد از نمازها و در هیچ جا و مکانی گفته نمی‌شود.

ادامه مطلب …

(۴۵۸) حکم کوبیدن بر طبل و حركاتی مانند رقص برای ذکر الله

عمل باید سبب شرعی داشته باشد که مقتضی انجام آن باشد؛ اگر انسان الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را بنا بر سببی عبادت کند که در شرع نیامده است، عمل وی پذیرفته نیست زیرا با شرع موافق نیست و متابعت و پیروی در آن صورت نگرفته است.

ادامه مطلب …

(۴۳۸) بدعت و انواع آن

بدعت در شرع، یعنی: هر اعتقاد، قول یا عملی که انسان، الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را با آن عبادت کند اما در شريعت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ چنان چیزی وجود نداشته باشد....

ادامه مطلب …

(۴۷۷) حکم تلفظ و به زبان آوردن نیت در روزه‌ی واجب

تلفظ و به زبان آوردن نیت در هیچ عبادتی از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت نشده است؛ اصلا چرا نیت را به زبان بیاوریم؟ مگر جایگاه نیت، قلب نیست؟!

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه