سه‌شنبه 5 شوال 1447
۴ فروردین ۱۴۰۵
24 مارس 2026

(۴۴۶) حکم خواندن ذکر “يا لطيف” به صورت جماعی بعد از نماز

(۴۴۶) سوال: در مسجد جامعی که نماز می‌خوانیم، امام مسجد به جماعت نمازگزاران دستور می‌دهد همگی ذکر “يا لطيف” را صد و بیست و نه مرتبه بگویند و آنان نیز آن ذکر را تکرار می‌کنند. آیا بر ما واجب است این ذکر را تکرار کنیم یا این امام و این مسجد را رها کنیم؟

جواب:

ابتدا آن امام مسجد را نصیحت می‌کنم که از تقوای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را به نسبت خود و برادران مسلمانش پیشه نماید؛ این بدعت را از کجا آورده است؟ آیا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم چنین می‌کرد؟ آیا ابوبکر رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ، عمر رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ، عثمان رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ، علی رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ، ابن مسعود رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ و دیگر صحابه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم مردم را امر کردند که چنین بگویند؟ بنابراین تقوای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را پیشه سازد و بداند که به خاطر این کارش بازخواست و مجازات می‌شود. خود با این عمل، گمراه شده و با امر دیگران به این کار، گمراه کننده نیز می‌شود که در نتیجه گمراه و گمراه کننده است و بر وی واجب است پیش از مرگ، وی را غافل‌گیر کند به درگاه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه نماید.

نمازگزاران و اهل مسجد باید او را نصیحت کنند، اگر هدایت شد که به هدف خود رسیده‌اند اما در غیر این صورت، باید تمام تلاش خود را برای عزل و برکناری وی به کار گیرند؛ یعنی به مسئولین که امور تعیین و برکناری امام مسجد بر عهده‌ی آنان است، مراجعه کرده و از آنان بخواهند وی را از این مقام بزرگ که مقام امامت است برکنار نمایند. اگر نتوانستند چنین کنند، نباید همراهش نماز بخوانند زیرا وی مبتدع است و بر بدعتش اصرار دارد.

***


این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل من السودان: عندنا جماعة في الجامع الذي نصلي فيه عندما يصلون يأمرهم إمام المسجد بأن يقولوا جميعا: يا لطيف. مائة وتسعا وعشرين مرة، ويرددون ذلك، فهل يجب علينا أن نردد ذلك، أم نترك هذا الإمام وهذا المسجد؟

فأجاب رحمه الله تعالى: أولا أنا أوجه نصيحتي إلى هذا الإمام أن يتقي الله -عز وجل- في نفسه، وفي إخوانه المسلمين، فمن أين أتى بهذه البدعة ؟ هل كان الرسول – عليه الصلاة والسلام – يفعلها؟ أم كان أبو بكر، أم عمر، أم عثمان، أم علي، أم ابن مسعود رضي اللع عنهم، أم غيرهم، هل كانوا يأمرون الناس أن يقولوا هذا؟ فليتق الله تعالى في نفسه، وليعلم أنه مؤاخذ على ذلك، ومعاقب عليه، وأنه بذلك ضال، وأمره الناس بذلك يكون به مضلّا، فهو ضال مضل، وعليه أن يتوب إلى الله قبل أن يفجأه الموت.

أما أهل المسجد فينصحونه، فإن اهتدى فهذا المطلوب، وإلا فليزيلوه بكل ما يستطيعون، ومعنى قولي بكل ما يستطيعون. أن يذهبوا إلى الجهات المسئولة التي بيدها عزل الأئمة ونصبهم، ويطلبوا منها أن يعزلوه عن هذا المنصب العظيم منصب الإمامة، فإن لم يتمكنوا من ذلك فلا يصلوا معه؛ لأن هذا مبتدع، مصر على بدعته.

مطالب مرتبط:

(۴۳۴) بدعت حسنه و بدعت سیئه

أعوذ بالله! (پناه بر الله!) هرگز بدعت حسنه و خوب، وجود ندارد...

ادامه مطلب …

(۴۹۱) توضیح در مورد دیدن رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در خواب

ز این قضیه، هیچ حكم شرعی گرفته نمی‌شود و سنت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بلکه شریعت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم پیش از وفات ایشان کامل شده است؛ لذا بعد از وفات رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم هیچ تشریعی ممکن نیست.

ادامه مطلب …

(۴۳۶) آیا چیزی با عنوان “بدعت حسنه” و “بدعت سیئه” وجود دارد؟

هرگز امکان ندارد که در مورد نوآوری و بدعت در دین الله گفته شود: بدعت نیک و حسنه است بعد از این که پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرموده است: «كُلُّ بِدعَةٍ ضَلاَلَةٌ»: (هر بدعتی، گمراهی است) ...

ادامه مطلب …

(۴۶۱) حکم ایستاده و با صدای بلند، ذکر الله را گفتن در شب دوشنبه و جمعه

این افراد باید بدانند که هر عمل قولی، فعلی یا اعتقادی که برای نزدیکی به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ انجام می‌دهند، اگر در کتاب الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و سنت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم مشروع نباشد، فقط سبب دوری آنان از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌شود.

ادامه مطلب …

(۴۸۴) توضیح درباره بدعتی در مورد عده‌ی زنان

این کار بی‌تردید بدعت و شبیه رفتار زنان عهد جاهلیت است که زن پس از  گذشت یک سال از مرگ همسرش، مدفوع حیوانی را پرت می‌کرد که البته جایز نیست زن چنین کاری را انجام دهد.

ادامه مطلب …

(۴۷۱) حكم هدیه دادن به یکدیگر در مناسبت‌هایی مانند روز تولد

هدیه دادن به مناسبت جشن تولد یک فرد به مسلمان و نصرانی جایز نیست زیرا به معنای رضایت از آن اعتقاد و دین شرک‌آلود و کفرآمیز است و مسلمان با ارتکاب آن در معرض خطر بزرگی قرار می‌گیرد.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه