۴۸۶ – از شیخ رَحِمَهُالله سوال شد: حکم این سخن چیست که برخی مردم وقتی کسی را میبینند که در ارتکاب گناهان، زیاده روی میکند، میگویند: «فلانی از هدایت دور شده»، یا «از بهشت دور شده»، یا، «از مغفرت الله دور شده»؟
جواب دادند: گفتن این سخنان جایز نیست و نوعی تصمیم گیری به جای الله عز و جل است. در حدیث صحیح آمده که مردی در ارتکاب گناهان زیاده روی میکرد. مرد دیگری همیشه بر او میگذشت، تا اینکه باری گفت: والله که الله فلانی را نمیآمرزد. الله عز و جل فرمود: «چه کسی است که به جای من تصمیم میگیرد مبنی بر اینکه من فلانی را نمیآمرزم؟ او را آمرزیدم، و عمل تو را از بین بردم». همچنین، جایز نیست که انسان، رحمت الله را دور بداند. چه بسا انسانها که در درجات بالای کفر بودهاند. اما الله آنها را هدایت کرده و تبدیل امامانی شدهاند که به امر الله، هدایت میکنند. بر کسی که چنین حرفی گفته، واجب است توبه کند. از کردهاش پشیمان شده و عزم راسخ داشته باشد که دیگر چنین کاری را نکند.