۴۵ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله در مورد حکم آویزان کردن تمیمه[۱] و حجب[۲] سوال شد.

جواب دادند: این مساله، یعنی آویزان کردن حجب و تمیمه، به دو نوع تقسیم می‌شوند:

نوع اول: چیزی که آویزان می‌شود، از قرآن است، و اهل علم از گذشته و حال، در این مورد اختلاف نظر دارند. گروهی از آنها این کار را جایز می‌دانند و بر این هستند که اين مورد داخل این قول الله تعالی است که می‌فرماید: {وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ}[۳]، یعنی: {و از قرآن چیزی نازل کردیم که برای مومنان شفا و رحمت است}، و نیز این فرموده‌ی الله تعالی: {كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ}[۴]، یعنی: {کتابی مبارک به سوی تو نازل کرده‌ایم}، و از برکت آن، این است که آویزان شود تا به وسیله‌ی آن، دفع بدی و شر شود.

گروه دیگری هم آن را منع کرده‌اند و می‌گویند که آویزان نمودن آن از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت نیست که سببی شرعی برای دفع شر و بدی یا از بین بردن آن باشد. در مورد چنین اموری نیز اصل بر این است که توقیفی[۵] هستند. این قول، قول راجح است و آویزان کردن تمیمه‌ها حتی اگر از قرآن کریم باشند، جایز نیست. همچنین جایز نیست زیر بالش مریض قرار داده شود یا به دیوار یا چیزهای دیگری آویزان شوند. بلکه تنها کاری که برای مریض انجام می‌شود، این است که برایش دعا  کرده و مستقیما بر او قرآن یا دعا خوانده می‌شود؛ چنان که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم انجام می‌دادند.

نوع دوم: چیزی که آویزان می‌شود، هر چیزی غیر از قرآن کریم باشد. از چیزهایی باشد که مردم معنای آن را نمی‌فهمند. این نوع در هیچ صورتی جایز نیست. زیرا معلوم نیست که چه نوشته است. زیرا برخی مردم طلسم و چیزهایی پیچیده‌ای را می‌نویسند که حروف نامفهومى هست که نه آن را می‌شناسی و نه می‌توانی آن را بخوانی. این از جمله‌ی بدعت‌ها بوده و حرام است و در هیچ صورتی جایز نیست. والله اعلم.

[۱] – تمیمه به چیزی گفته می‌شود که به گردن یا بازوی بچه‌ها بسته می‌شود تا آنها را از چشم زخم در امان دارد، و غالبا در آن چیزهایی نوشته می‌شود که نامفهوم است و ممکن است آیات قرآن یا ادعیه در آن نوشته شود.

[۲] – به برگه یا پوست یا هر چیز دیگری گفته می‌شود که آیات قرآن یا ادعیه بر آن نوشته شده که جلوی اسلحه یا جن را بگیرد.

[۳] – سوره إسراء، آیه «۸۲».

[۴] – سوره ص، آیه «۲۹».

[۵] – یعنی باید الله و رسولش به آن اجازه داده باشند و اجتهاد در این زمینه، درست نیست.