شنبه 8 ربیع‌الثانی 1448
۲۸ شهریور ۱۴۰۵
19 سپتامبر 2026

(۳۴۹۳) آیا دعا در قبرستان جایز است؟

(۳۴۹۳) سوال: آیا دعا در قبرستان جایز است؟ زیرا برخی به قبرستان می‌روند و دعا می‌کنند و می‌گویند: برای اموات دعا می‌کنیم.

جواب:

اما خروج به قبرستان و سلام بر اهل قبور و دعا برای آن‌ها سنتی است که از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد شده است، و اما خروج به قبرستان برای صدا زدن الله –تعالى– در آنجا بدعتی منکر است، همانا الله تعالی در هرجایی صدا زده می‌شود جز جاهای کثیفی که الله –تبارك وتعالى– از صدا زده شدن در آن پاک و منزه است، لذا در مساجد، و در خانه‌ها، و در بازارها، و در هر جایی صدا زده می‌شود، و حدیثی در مورد صدا زدن الله –تبارك وتعالى– در قبرستان وارد نشده است؛ به همین دلیل می‌گوییم: کسی که قصد قبرستان نمود برای صدا زدن الله در آن، وی بدعت‌گذاری است که فعلش بر او انکار می‌شود، اما وقتی به آنجا می‌رود به دلیل اعتقادش به برکت شیخ فلانی یا فلان شیخ پس این بسی بدتر است، لذا بر کسی‌که چنین کاری کند الزامی است که به سوی الله توبه کند و دست از این گناه بکشد، و برادرانش که این کار را می‌کنند نصیحت کند، و در گمان من این است که بیشتر کسانی‌که این کار را انجام می‌دهند تنها جهل و تقلید کورکورانه آن‌ها را بر آن می‌دارد، وگرنه انسان به مجرد فکر زدن می‌بیند که این سفاهت و نادانی است، که به قبرستان برود تا الله را آنجا صدا بزند.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل الدعاء في المقابر جائز؟ فإن البعض يذهب إلى المقابر ويدعون ويقولون: ندعو للأموات.

فأجاب – رحمه الله تعالى-: أما الخروج إلى المقابر والسلام على أهل القبور والدعاء لهم فهذا سُنَّةٌ جاء عن النبي صلى الله عليه وسلم، وأما الخروج إلى المقابر لدعاء الله -تعالى- عندها فهذا بِدْعَةٌ منكرة، فإن الله -تعالى- يُدْعَى في كل مكان إلا في الأماكن القذرة التي يُنَزَّهُ الله تبارك وتعالى عن دعائه فيها، فهو يُدْعَى في المساجد، وفي البيوت وفي الأسواق، وفي كل مكان، ولم يَرِدْ خبر في دعاء الله تبارك وتعالى في المقبرة؛ فلهذا نقول: من قصد المقبرة لدعاء الله – تعالى – فيها فإنه مُبْتَدِعُ يُنكَرُ عليه فعله، أما إذا كان يذهب إلى هناك لاعتقاده بركة الشيخ الفلاني أو الشيخ الفلاني فهذا أشد وأشد، فعلى من فعل هذا أن يتوب إلى الله ويُقلع عن هذا الذنب، وينصح إخوانه الذين يفعلونه، وفي ظني أن غالب من يفعل ذلك لا يحملهم عليه إلا الجهل والتقليد الأعمى، وإلا فلو أن الإنسان رجع إلى مجرد التفكير لوجد أن هذا سَفَه ، أن يخرج إلى المقبرة ليَدْعُو الله هناك.

مطالب مرتبط:

(۳۴۹۲) حکم سلام دادن و خواندن فاتحه بر قبور

خواندن فاتحه موقع زیارت قبور اصلی برایش نیست، بلکه سنت هم نیست، و شایسته نیست برای انسان که در این حالت فاتحه بخواند...

ادامه مطلب …

(۳۴۶۴) حکم زیارت قبر فرزند توسط مادر

نصیحتم به این زن که فرزندش را از دست داده این است که زیاد برای او در خانه‌اش دعا و استغفار نماید و اگر الله دعای او را قبول نمود هر چند که نزد قبرش نباشد فرزندش از آن دعا‌ها بهره‌مند می‌شود....

ادامه مطلب …

(۳۴۵۵) حکم دعا برای فردی که نماز نمی‌خوانده و فوت شده است

برای او دعای آمرزش نکن اگر که مرده و نماز نمی‌‌خوانده است زیرا اگر مرده باشد  در حالی که نماز نمی‌‌خوانده بر کفر -پناه بر الله- از دنیا رفته است...

ادامه مطلب …

(۳۴۹۶) آیا زیارت قبور و خواندن فاتحه بر اولیای الله جایز است یا خیر؟

از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد نشده است که ایشان فاتحه را موقع زیارت قبور بخواند، و بر همین اساس خواندن فاتحه موقع زیارت قبور بر خلاف عمل مشروع از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است....

ادامه مطلب …

(۳۴۷۰) حکم دفن میت و زیارت قبر آن بعد از چهل روز

این کار اصلی ندارد بلکه انسان می‌تواند قبر خویشاوندان خود را در روز دومِ دفن زیارت کند اما شایسته نیست که انسان هرگاه مرده‌ای از نزدیکان او مُرد قلبش به او وابسته شود و اینکه زیاد به نزد قبرش برود، زیرا ناراحتی‌اش را تازه می‌کند و ذکر الله را از یادش می‌برد و بزرگترین همّش را بودن در کنار قبر قرار می‌دهد و چه بسا مبتلا به وساس و خرافات و افکار بد شود....

ادامه مطلب …

(۳۴۶۰) آیا برای زن زیارت قبر پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم جایز است؟

در مورد قبر پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نیز اینگونه می‌گوییم که زن قصد زیارت قبور را نکند اما اگر از کنار مسجد عبور کرد و کنار قبر ایستاد و سلام کرد اشکالی ندارد اما مشروط به این است که ترس فتنه‌ای نباشد و مزاحمتی برای مردان ایجاد نکند...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه