جمعه 14 ذیقعده 1447
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵
1 می 2026

(۵۲۶) معاشرت با همکاران نصرانی در محیط کاری

تردیدی نیست که هر کس بیش از مسلمانان به آن‌ها علاقه و محبت داشته باشد، مرتکب حرام بسیار بزرگی شده است؛ زیرا واجب است مؤمنان را دوست داشته باشد و هر آن‌چه برای خود می‌پسندد را برای آنان هم دوست بدارد.

(۵۲۵) حکم ارتباط با دوستی که نماز نمی‌خواند

دوستت این حق را بر تو دارد که او را نصیحت کنی، به او تأکید کنی که نماز را ادا کند، اگر چنین نشد جایز نمی‌دانم که با وی مراوده و رفت آمد داشته باشی زیرا کسی که نماز را ترک کند، کافر است و از دین خارج می‌شود

(۵۲۴) حکم ارتباط و نامه‌نگاری با نزدیکانی که نزد کفار زندگی می‌کنند

شایسته است با برادرتان ارتباط بگیرید و او را به سوی پایبندی به دين اسلام فرا خوانده و به بازگشت از سرزمین کفر به سرزمین اسلام تشویق نمایید؛ مگر این ‌که اقامت و سکونت وی در آن‌جا به خاطر مصلحتی باشد که به سود اسلام باشد.

(۵۲۳) حکم همراه شدن در خوردن و نوشیدن با نصاری

اما معاشرت و خورد و نوش با آنان شایسته نیست؛ بلکه شایسته است دوستان و همراهان مسلمان را برای خود برگزینی تا در طاعت و فرمان‌برداری از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و انجام عبادات به تو کمک کنند و از غیر مسلمانان دوری کنی.

(۵۲۲) حکم معاشرت با نزدیکان کم نماز

به نظر من به مصلحت بنگرید؛ اگر همراهی شما با او در خوردن، نوشیدن و حضور در مجالس سبب می‌شود که قلبش نرم گردد و به شما گرایش پیدا کند، این کار را انجام دهید.

(۵۲۱) حکم کار کردن با اشخاص غیر مسلمان

این برادر را نصیحت کرده و به او می‌گوییم: شایسته است دنبال کاری باشی که هیچ یک از دشمنان الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و پیامبرش که دینی غیر از دین اسلام دارند در آن نباشند که اگر مقدور باشد، واجب و شایسته همین است؛ اما اگر مقدور نبود، اشکالی ندارد.

(۵۲۰) حکم زندگی با نصاری

شایسته است مسلمان از معاشرت و نشست و برخاست با غیر مسلمانان دوری کند؛ زیرا معاشرت با آنان، غیرت دینی در قلب مسلمان را از بین می‌برد و چه بسا گاهی به ابراز علاقه و محبت به آنان منجر شود.

(۵۱۹) حکم زندگی و معاشرت با کفار

وضو گرفتن با آبی که فرد غیر مسلمان ذخیره کرده باشد، پوشیدن لباسی که غیر مسلمان شسته باشد و خوردن غذایی که غیر مسلمان درست کرده باشد، جایز است.

(۵۱۸) حكم سفر به سرزمین كفار برای تفریح

تردیدی نیست که انسان هر اندازه در تقوا و پایبندی قوی باشد، سفر به سرزمین کافران برای وی خطرناک است؛ لذا حرام یا مکره مگر این ‌که بنا بر نیاز باشد که البته تفریح و گردش، ضرورت به شمار نمی‌رود.

(۵۱۷) حکم سفر به سرزمین‌های کفار

بی‌تردید کسی ‌که به سرزمین کفر سفر کند، دینش را در معرض خطر، قرار داده است زیرا سرزمین کفر است و انسان در هر محیطی زندگی کند بر وی تأثیر می‌گذارد؛ مگر کسی ‌که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ او را حفظ کند.

(۵۱۶) حکم رفتن به تشییع جنازه‌‌ی شخص نصرانی

اگر در تشییع جنازه‌‌ی شخص کافر، چیزهای حرامی مانند ناقوس، روشن کردن آتش، صلیب و… باشد، حضور در این تشییع جنازه‌ حرام است اما اگر کار حرامی صورت نگیرد مصلحت، سنجیده شده و بدان عمل می‌شود. والله أعلم.