(۶۵۹۵) حکم سلام دادن به کسی که پاسخ نمی‌دهد

(۶۵۹۵) سوال: شخص مسؤل ما در شرکت، انسانی است که همیشه عصبانی می‌باشد و جواب سلام ما را مگر به ندرت نمی‌دهد و هنگامی که ما به او سلام می‌کنیم، جواب سلام را نمی‌دهد، آیا ما بر صبر در این مسئله اجر داریم؟ و اجر جواب سلام چیست؟

جواب:

شکی نیست که اگر انسان برادرانش او را اذیت کنند و حقش را ادا ننمایند و او صبر نماید و از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ امید اجر داشته باشد، به خاطر آن اجر دریافت می‌کند ولی برای برادران مخصوصا اگر در کاری هم‌کار هستند شایسته است که بینشان محبت و الفت باشد و بر یک‌دیگر سلام نمایند و جواب یک‌دیگر را بدهند و در قلب یکی از آن‌ها کنیه‌ و ناراحتی دیگری نباشد و هنگامی که به او سلام کنند به خاطر سلام به برادرشان اجر دارند و او نیز به خاطر جواب ندادن سلام گناه دارد.

اهل علم ذکر کرده‌اند که شروع سلام سنت می‌باشد و جواب آن فرض است لذا آن‌ها به خاطر انجام سنت اجر دارند و آن کسی که جواب سلام را نمی‌دهد نیز به خاطر عدم انجام واجب خود، گناه دارد.

تعداد بازدید: 84

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: لدينا شخص مسئول عنا في الشركة دائما في حالة غضب لا يُرُدُّ السلام علينا إلا نادرا، وإذا سلَّمنا عليه لا يَرُدُّ السلام، فهل نؤجر على ذلك في صبرنا؟ وما هو أجر مَن رَدَّ السلام؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: لا شك أن الإنسان إذا صبر على أذى إخوانه، وعدم قيامهم بحقه واحتسب الأجر على الله -عز وجل- فإنه مأجور بذلك، ولكن ينبغي أن يكون الإخوة ولا سيما المشتركون في عمل من الأعمال، أن يكونوا متألفين متحابين، يسلّم بعضهم على بعض، ويرد بعضهم على بعض، ولا يكون في قلوب أحد منهم على الآخر حقد، ولا غضب، وهم إذا سلَّموا عليه، ولم يردَّ السلام حصل لهم الأجر، أعني أجر السلام على أخيهم ، وحصل عليه الوزر، أعني وزر عدم رد السلام.

وقد ذكر أهل العلم -رحمهم الله – أن ابتداء السلام سُنة، ورده فرض، فيكون هؤلاء مأجورين على فعل السُّنة، وذلك الذي لم يرد السلام مأزورًا على عدم القيام بالواجب.