سه‌شنبه 11 ربیع‌الثانی 1448
۳۱ شهریور ۱۴۰۵
22 سپتامبر 2026

(۶۵۹۱) نظرتان در مورد کسی که سلام نمی‌کند مگر با صدایی پایین یا با صدایی که از او شنیده نمی‌شود جیست؟

(۶۵۹۱) سوال: شیخ بزرگوار، نظرتان در مورد کسی که سلام نمی‌کند مگر با صدایی پایین یا با صدایی که از او شنیده نمی‌شود مگر صدای سوتی؟

جواب:

از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت است که می‌فرماید: «لَا تَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى تُؤْمِنُوا، وَلَا تُؤْمِنُوا حَتَّى تَحَابُّوا، أَوَلَا أَدُلُّكُمْ عَلَى شَيْءٍ إِذَا فَعَلْتُمُوهُ تَحَابَبْتُمْ؟ أَفْشُوا السَّلَامَ بَيْنَكُمْ»[۱]: (وارد بهشت نمی‌شويد تا اينکه ايمان داشته باشيد و ايمان نمی‌آورید مگر زمانی که يکديگر را دوست بداريد؛ آيا شما را به کاری راهنمايی نمايم که اگر انجامش دهيد يکديگر را دوست خواهيد داشت؟ سلام گفتن را در ميان خود رواج دهيد) و افشای سلام یعنی اظهار و إعلان آن، پس شکی نیست کسی که سلام را به گونه‌ای می‌کند که فقط صدای سوتی از او شنیده می‌شود، افشایی که شایسته‌ی سلام بوده را به جا نیاورده است بلکه شایسته می‌باشد سلامی ظاهر و آشکار نماید و رفیق او آن را بشنود و با آن انس و آرام بگیرد و سلام او با خوش‌دلی و خوش‌رویی باشد و جواب او نیز مانند سلامی که بر او کرده‌ است یا بهتر از آن باشد زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ فرموده است: {وَإِذَا حُیِّیتُم بِتَحِیَّةفَحَیُّوا۟ بِأَحۡسَنَ مِنۡهَاۤ أَوۡ رُدُّوهَاۤ} [سوره النساء: ۸۶]: (و چون شما را تحیت (و سلام) گویند، پس پاسخی بهتر و یا همانند آن بدهید).

 در این مناسبت دوست دارم که ملاحظه‌ای بر بعضی از جواب دهندگان سلام داشته باشم، می‌بینی که مردی به برادر خود با پر دهنی، واضح و آشکار سلام می‌کند ولی آن با بینی خود جواب او را می‌دهد و چیزی از او شنیده نمی‌شود مگر صدای سوتی لذا می‌گوییم: این جوابی که در جواب سلام واجب است را نداده چون الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ فرموده است: {فَحَیُّوا۟ بِأَحۡسَنَ مِنۡهَاۤ أَوۡ رُدُّوهَاۤ} [سوره النساء: ۸۶]: (پس پاسخی بهتر و یا همانند آن بدهید) و مشخص است وقتی به تو سلامی واضح و گویا نموده است سپس تو این جواب را به او بدهی یعنی تو به مانند او یا بهتر از آن، جوابش را نداده‌ای لذا گناه‌کار می‌باشی.

 همچنین برخی از مردم هنگامی که به آن‌ها سلام کرده می‌شود، می‌گویند: أهلا و سهلا یا أهلا و مرحبا اما این جواب کافی نیست و واجب خود را ادا نکرده است و این جواب مانند سلامی که به تو کرده یا بهتر از آن نمی‌باشد چون او به تو با لفظ: (السلام علیکم) سلام نموده و برای تو دعای سلامتی را با لفظ بیان کرده ولی تو در جواب گفتی: أهلا و سهلا، لذا او برای تو دعا نموده اما تو دعایش را جواب ندادی بلکه نهایت چیزی که در جواب تو می‌باشد، خوش‌آمد گویی به او است؛ برای همین هر کسی که برادرش به او سلام نمود و گفت: السلام علیکم، واجب است که در جواب بگوید: علیکم السلام سپس اگر خواست بعد از آن بگوید: أهلا و سهلا، مرحبا، چگونه‌ می‌باشی؟ حالت چگونه است؟ و مانند آن.


[۱] صحيح مسلم: كتاب الإيمان باب بيان أنه لا يدخل الجنة إلا المؤمنون، وأن محبة المؤمنين من الإيمان، وأن إفشاء السلام سببا لحصولها، شماره (٥٤).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: فضيلة الشيخ، ما رأيكم فيمن لا يسلم إلا بصوت منخفض، أو لا يُسمع منه إلا الصفير؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: ثبت عن النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم- أنه قال: «لَا تَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى تُؤْمِنُوا، وَلَا تُؤْمِنُوا حَتَّى تَحَابُّوا، أَوَلَا أَدُلُّكُمْ عَلَى شَيْءٍ إِذَا فَعَلْتُمُوهُ تَخَابَيْتُمْ؟ أَفْشُوا السَّلَامَ بَيْنَكُمْ». وإفشاء السلام إظهاره وإعلانه، ولا شك أن من سلَّم على وجه لا يُسمع منه إلا الصفير، لم يُفْش الإفشاء الذي ينبغي أن يكون عليه السلام، بل الذي ينبغي أن تُسلّم

سلاما ظاهرا، يسمعه صاحبك، ويأنس به، ويطمئن إليك به، ويكون بصدر منشرح، ووجه طليق، ويردّ عليك مثلما سلمت عليه، أو أحسن، لقول الله – تعالى – ﴿ وَإِذَا حُیِّیتُم بِتَحِیَّةࣲ فَحَیُّوا۟ بِأَحۡسَنَ مِنۡهَاۤ أَوۡ رُدُّوهَاۤ ﴾ [النساء: ٨٦]. وإنني بهذه المناسبة أود أن أنبه على شيء آخر يفعله بعض المجيبين للسلام، تجد الرجل يسلّم على أخيه بسلام بين واضح بملء فيه، فيرد عليه الثاني بأنفه، ولا يسمع منه إلا الصفير، فنقول: إن هذا لم يَرُدَّ عليه السلام الواجب، لأن الله – تعالى -: قال: ﴿ فَحَیُّوا۟ بِأَحۡسَنَ مِنۡهَاۤ أَوۡ رُدُّوهَاۤ ﴾ [النساء: ٨٦] ومن المعلوم أنه إذا سلَّم عليك بسلام بين فصيح واضح، ثم رددت عليه هذا الرد أنك لم ترُدَّ عليه تحيته، ولم ترُدَّ عليه بأحسن، فتكون آثما.

وكذلك يوجد بعض الناس إن سلموا عليه قال: أهلا وسهلا. أو أهلا ومرحبا. وهذا الرد ليس بكافٍ، ولا تَبْرَأ به الذمة، وليس مثل الذي سلّم عليك، ولا أحسن منه فهو سلَّم عليك بلفظ: «السلام عليكم»، وتلفظ بالدعاء لك بالسلامة، وأنت رددت هذا الرد بلفظ «أهلا وسهلا»، فهو ألقى الدعاء، وأنت لم ترُدَّ عليه دعاءه، بل غاية ما فيه أنه يَدُلُّ على أنك رحبت به فقط، لذلك يجب على من سلَّم عليه أخوه فقال: السلام عليكم. أن يَرُدَّ فيقول: عليكم السلام. ثم إذا شاء بعد ذلك أردَفَها بأهلا وسهلا ومرحبا، وكيف أنت؟ وكيف حالك؟ وما أشبهه.

مطالب مرتبط:

(۶۵۷۶) دوست داریم در مورد احکام سلام روشن‌گری نمایید چون بسیاری از مردم در این امر بزرگ، سهل‌انگاری می‌کنند

سلام کردن از امور شرعی و حقوق مسلمان بر برادرش می‌باشد و از حقوق مسلمان این است که وقتی برادرش را ملاقات کرد، به او سلام کند و برای همین رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم هجر برادر مسلمان را بیش از سه (شب) حرام نموده است...

ادامه مطلب …

(۶۶۱۱) در اثنای غذا خوردن ممکن است انسان بعضی از غذا را با دست چپ بخورد، حکم آن چیست؟

برای انسان حرام است که با دست چپ بنوشد و بخورد؛ لذا وقتی حرام است، بر اساس قاعده‌ی شریعت، حرام، حلال نمی‌گردد مگر برای ضرورت و ضرورت مثل اینکه دست راست او فلج یا شکسته یا سوخته یا مانند آن از اموری معذور می‌باشد که با دست راست بخورد و بنوشد....

ادامه مطلب …

(۶۵۷۹) احکام ورود به مسجد هنگام قرائت قرآن توسط مؤذن

در این حالت به او سلام نکن تا قرائت او را قطع نکنی مگر این که بترسی شری بر آن مترتب شود که اشکالی ندارد سلامش کنی....

ادامه مطلب …

(۶۶۲۷) آیا جایز است شخصی به زیارت کسی برود که او را هجر نموده و صله‌ی رحم با او را قطع نموده است؟

بله او را زیارت نماید و نصحیتش کند و او را به صله‌ی رحم تشویق کند و از قطع آن برحذر دارد شاید الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ او را بدستش هدایت نمود....

ادامه مطلب …

(۶۵۹۶) هنگامی که از رادیو می‌شونم که گوینده سلام می‌کند، حکم جواب دادن آن هنگامی که می‌گوید: السلام علیکم، چیست؟

دراین‌باره توقف می‌نمایم ولی اگر جواب داد و گفت: علیکم السلام إن شاء الله اشکالی ندارد....

ادامه مطلب …

(۶۶۱۴) حکم خوابیدن بر شکم چیست؟

بر شکم خوابیدن اشکالی ندارد مخصوصا اگر که به آن نیاز باشد زیرا انسان گاهی اوقات به خاطر بیماری یا  غرغر معده و مانند آن نیاز دارد که بر شکم بخوابد اما اگر نیازی نباشد بهتر است که بر پهلوی راست بخوابد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه