جمعه 18 شعبان 1447
۱۶ بهمن ۱۴۰۴
6 فوریه 2026

(۶۵۹۱) نظرتان در مورد کسی که سلام نمی‌کند مگر با صدایی پایین یا با صدایی که از او شنیده نمی‌شود جیست؟

(۶۵۹۱) سوال: شیخ بزرگوار، نظرتان در مورد کسی که سلام نمی‌کند مگر با صدایی پایین یا با صدایی که از او شنیده نمی‌شود مگر صدای سوتی؟

جواب:

از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت است که می‌فرماید: «لَا تَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى تُؤْمِنُوا، وَلَا تُؤْمِنُوا حَتَّى تَحَابُّوا، أَوَلَا أَدُلُّكُمْ عَلَى شَيْءٍ إِذَا فَعَلْتُمُوهُ تَحَابَبْتُمْ؟ أَفْشُوا السَّلَامَ بَيْنَكُمْ»[۱]: (وارد بهشت نمی‌شويد تا اينکه ايمان داشته باشيد و ايمان نمی‌آورید مگر زمانی که يکديگر را دوست بداريد؛ آيا شما را به کاری راهنمايی نمايم که اگر انجامش دهيد يکديگر را دوست خواهيد داشت؟ سلام گفتن را در ميان خود رواج دهيد) و افشای سلام یعنی اظهار و إعلان آن، پس شکی نیست کسی که سلام را به گونه‌ای می‌کند که فقط صدای سوتی از او شنیده می‌شود، افشایی که شایسته‌ی سلام بوده را به جا نیاورده است بلکه شایسته می‌باشد سلامی ظاهر و آشکار نماید و رفیق او آن را بشنود و با آن انس و آرام بگیرد و سلام او با خوش‌دلی و خوش‌رویی باشد و جواب او نیز مانند سلامی که بر او کرده‌ است یا بهتر از آن باشد زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ فرموده است: {وَإِذَا حُیِّیتُم بِتَحِیَّةفَحَیُّوا۟ بِأَحۡسَنَ مِنۡهَاۤ أَوۡ رُدُّوهَاۤ} [سوره النساء: ۸۶]: (و چون شما را تحیت (و سلام) گویند، پس پاسخی بهتر و یا همانند آن بدهید).

 در این مناسبت دوست دارم که ملاحظه‌ای بر بعضی از جواب دهندگان سلام داشته باشم، می‌بینی که مردی به برادر خود با پر دهنی، واضح و آشکار سلام می‌کند ولی آن با بینی خود جواب او را می‌دهد و چیزی از او شنیده نمی‌شود مگر صدای سوتی لذا می‌گوییم: این جوابی که در جواب سلام واجب است را نداده چون الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ فرموده است: {فَحَیُّوا۟ بِأَحۡسَنَ مِنۡهَاۤ أَوۡ رُدُّوهَاۤ} [سوره النساء: ۸۶]: (پس پاسخی بهتر و یا همانند آن بدهید) و مشخص است وقتی به تو سلامی واضح و گویا نموده است سپس تو این جواب را به او بدهی یعنی تو به مانند او یا بهتر از آن، جوابش را نداده‌ای لذا گناه‌کار می‌باشی.

 همچنین برخی از مردم هنگامی که به آن‌ها سلام کرده می‌شود، می‌گویند: أهلا و سهلا یا أهلا و مرحبا اما این جواب کافی نیست و واجب خود را ادا نکرده است و این جواب مانند سلامی که به تو کرده یا بهتر از آن نمی‌باشد چون او به تو با لفظ: (السلام علیکم) سلام نموده و برای تو دعای سلامتی را با لفظ بیان کرده ولی تو در جواب گفتی: أهلا و سهلا، لذا او برای تو دعا نموده اما تو دعایش را جواب ندادی بلکه نهایت چیزی که در جواب تو می‌باشد، خوش‌آمد گویی به او است؛ برای همین هر کسی که برادرش به او سلام نمود و گفت: السلام علیکم، واجب است که در جواب بگوید: علیکم السلام سپس اگر خواست بعد از آن بگوید: أهلا و سهلا، مرحبا، چگونه‌ می‌باشی؟ حالت چگونه است؟ و مانند آن.


[۱] صحيح مسلم: كتاب الإيمان باب بيان أنه لا يدخل الجنة إلا المؤمنون، وأن محبة المؤمنين من الإيمان، وأن إفشاء السلام سببا لحصولها، شماره (٥٤).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: فضيلة الشيخ، ما رأيكم فيمن لا يسلم إلا بصوت منخفض، أو لا يُسمع منه إلا الصفير؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: ثبت عن النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم- أنه قال: «لَا تَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى تُؤْمِنُوا، وَلَا تُؤْمِنُوا حَتَّى تَحَابُّوا، أَوَلَا أَدُلُّكُمْ عَلَى شَيْءٍ إِذَا فَعَلْتُمُوهُ تَخَابَيْتُمْ؟ أَفْشُوا السَّلَامَ بَيْنَكُمْ». وإفشاء السلام إظهاره وإعلانه، ولا شك أن من سلَّم على وجه لا يُسمع منه إلا الصفير، لم يُفْش الإفشاء الذي ينبغي أن يكون عليه السلام، بل الذي ينبغي أن تُسلّم

سلاما ظاهرا، يسمعه صاحبك، ويأنس به، ويطمئن إليك به، ويكون بصدر منشرح، ووجه طليق، ويردّ عليك مثلما سلمت عليه، أو أحسن، لقول الله – تعالى – ﴿ وَإِذَا حُیِّیتُم بِتَحِیَّةࣲ فَحَیُّوا۟ بِأَحۡسَنَ مِنۡهَاۤ أَوۡ رُدُّوهَاۤ ﴾ [النساء: ٨٦]. وإنني بهذه المناسبة أود أن أنبه على شيء آخر يفعله بعض المجيبين للسلام، تجد الرجل يسلّم على أخيه بسلام بين واضح بملء فيه، فيرد عليه الثاني بأنفه، ولا يسمع منه إلا الصفير، فنقول: إن هذا لم يَرُدَّ عليه السلام الواجب، لأن الله – تعالى -: قال: ﴿ فَحَیُّوا۟ بِأَحۡسَنَ مِنۡهَاۤ أَوۡ رُدُّوهَاۤ ﴾ [النساء: ٨٦] ومن المعلوم أنه إذا سلَّم عليك بسلام بين فصيح واضح، ثم رددت عليه هذا الرد أنك لم ترُدَّ عليه تحيته، ولم ترُدَّ عليه بأحسن، فتكون آثما.

وكذلك يوجد بعض الناس إن سلموا عليه قال: أهلا وسهلا. أو أهلا ومرحبا. وهذا الرد ليس بكافٍ، ولا تَبْرَأ به الذمة، وليس مثل الذي سلّم عليك، ولا أحسن منه فهو سلَّم عليك بلفظ: «السلام عليكم»، وتلفظ بالدعاء لك بالسلامة، وأنت رددت هذا الرد بلفظ «أهلا وسهلا»، فهو ألقى الدعاء، وأنت لم ترُدَّ عليه دعاءه، بل غاية ما فيه أنه يَدُلُّ على أنك رحبت به فقط، لذلك يجب على من سلَّم عليه أخوه فقال: السلام عليكم. أن يَرُدَّ فيقول: عليكم السلام. ثم إذا شاء بعد ذلك أردَفَها بأهلا وسهلا ومرحبا، وكيف أنت؟ وكيف حالك؟ وما أشبهه.

مطالب مرتبط:

(۶۶۲۲) حکم سفر طولانی بدون همراه چیست؟

سفرهایی که در آن مسیر رهگذرهایی زیادی قرار دارند، در حقیقت تنهایی به حساب نمی‌آید زیرا مردم در آن مسیر بسیار عبور می‌کنند...

ادامه مطلب …

(۶۶۱۷) بررسی صحت حدیث نفث در دست‌ها و قرائت معوذات پیش از خواب

این حدیث که سوال کننده ذکر کردند که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وقتی به رخت‌خواب می‌رفته است این کار را انجام می‌داده، صحیح است....

ادامه مطلب …

(۶۶۱۶) آیا این صحیح است: که خوابیدن بعد از نماز صبح جایز نمی‌باشد؟ زیرا بعد از فجر روزی تقسیم می‌گردد،

بهتر این است که انسان بعد از نماز صبح به ذکر از قرائت قرآن، تسبیح یا تهلیل یا تحمید و غیر آن که انسان را به الله  سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نزدیک می‌گرداند مشغول گردد...

ادامه مطلب …

(۶۵۷۷) واجبات و آداب پاسخ به سلام در میان مسلمانان

 رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم خبر داده‌اند که از حق مسلمان، بر برادرش این است که وقتی برادرش را دید بر او سلام کند؛ لذا سلام کردن از سنت‌های مؤکد دین اسلام می‌باشد و برای همین شایسته نیست که مسلمانان این سنت و شعیره‌ی بزرگی که از والا‌ترین خصوصیت‌های اسلام است را رها کنند...

ادامه مطلب …

(۶۶۰۸) حکم رها کردن پسمانده‌های غذا در مجاری‌ای که به فاضلاب می‌ریزد چیست؟

وقتی که چیزی از پسمانده‌های غذا در آن مخلوط نیست، اشکالی ندارد....

ادامه مطلب …

(۶۵۸۳) وقتی قرآن می‌خوانم و کسی سلام می‌کند، پاسخ بدهم یا ادامه دهم؟

علما می‌گویند: سلام کردن به کسی در حال قرائت قرآن یا مشغول قرائت کتابی است، شایسته نمی‌باشد چون که (سلام کردن) او را مشغول می‌سازد و بسیاری از مردم که قرآن قرائت می‌کنند مخصوصا آن‌هایی که از حفظ می‌خوانند، اگر کسی به آن‌ها سلام کند، گیج می‌گردند و فراموش می‌کنند که کجا توقف نمودند...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه