دوشنبه 15 جمادی‌الاول 1448
۴ آبان ۱۴۰۵
26 اکتبر 2026

(۶۲۹۴) تکلیف مالی که از راه حرام به‌دست آمده و بازگرداندنش ممکن نیست چیست؟

(۶۲۹۴) سوال: من به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه کرده‌ام، ولی مالی نزد من است که از راه حرام به‌دست آمده، و بازگرداندن آن به صاحبانش برایم غیرممکن است، با آن چکار کنم؟ و اگر صدقه‌اش بدهم، چه وضعیتی خواهد داشت اگر دریافت‌کننده بداند که آن مال حرام بوده؟ جزاکم‌الله خیراً.

جواب:

اگر این مال از راه حرام به‌دست آمده و با زور از صاحبش گرفته شده، مانند دزدی، غصب، چپاول و امثال آن، و صاحبش شناخته‌شده است، حتماً باید به او بازگردانده شود؛

با هر وسیله‌ای که ممکن باشد وهر نتیجه‌ای که داشته باشد، زیرا این حق یک مسلمان مشخص است، که صاحب آن معلوم است،

پس واجب است که این مال را با هر وسیه‌ای که شده به او برساند: یا از طریق فردی مورد اعتماد، یا از طریق پست، یا هر وسیله‌ی دیگری، و این کار حتماً باید انجام شود.

اما اگر صاحب آن مال ناشناخته باشد، مثلاً این فرد از افراد زیادی پول گرفته، ولی نمی‌داند که دقیقاً چه کسانی بوده‌اند، در این صورت، به‌ نیت رهایی از آن مال، آن را صدقه می‌دهد و صاحبان واقعی نزد الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ معلوم‌اند.

و اما برای کسی که صدقه به او داده می‌شود، مال حلال است و گناهی بر او نیست، چون همانند کسی است که صدقه‌دهنده به نیابت از او صدقه داده، در حالی‌که خودش هم مالک واقعی را نمی‌شناسد، پس برای او حلال است، این حکم، زمانی است که مال، بدون رضایت مالک گرفته شده باشد.

اما اگر با رضایت او گرفته شده باشد، مثل معاملات ربوی و امثال آن که با اجازه‌ی طرف مقابل انجام شده ولی از نظر شرعی حرام هستند، در این حالت، آن مال را به صاحبش برگرداند، بلکه آن را به نیت رهایی و پاکسازی صدقه می‌دهد، نه به نیت اینکه صدقه برای مالک باشد؛ فقط با نیت تخلص، و این صدقه برای دریافت‌کننده حلال است.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل تبت إلى الله وعندي مال اكتسبته من الحرام ويستحيل علي أن أَردَّه لأهله، فماذا أفعل به؟ وإذا تصدَّقْتُ به، فما هو موقف المتصدق عليه إذا كان يعلم أن هذا المال حرام، وجزاكم الله خيرا؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: هذا المال الذي اكتسبه من حرام إذا كان مأخوذا من صاحبه قهرًا، كالمسروق والمغصوب والمنهوب، وما أشبه ذلك، وهو يعلم صاحبه، فلا بد أن يوصله إلى صاحبه بأي حال من الأحوال، مهما كانت النتيجة، لأن هذا حق مسلم خاص معلوم صاحبه، فعليه أن يوصله إليه بأي وسيلة، إما عن طريق شخص موثوق، وإما عن طريق البريد، وإما بأي وسيلة، ولا بد من هذا.

وأما إذا كان صاحبه غير معلوم، بأن يكون هذا الرجل أخذ أموالا من أناس كثيرين، لكن لا يدري من هم، فحينئذ يتصدق به تخلصًا منه عن أصحابه، وهم عند الله -تعالى- معلومون، أما بالنسبة للمتصدق عليه، فهو حلال له، ولا حرج عليه فيه لأنه كصاحبه الذي تصدق به عليه، لا يعلم مالكه، فهو له حلال هذا إذا كان أخذه بغير رضا صاحبه، أما لو أخذه برضا صاحبه، كما لو كانت معاملات ربوية، أو ما أشبه ذلك من الأشياء التي تعقد بإذن صاحبها وهي حرام شرعًا، فإنه لا يَرُدّها على صاحبها، ولكن يتصدق بها، تخلصا منها، ولا ينويها عن صاحبها أيضًا، بل ينوي التخلص فقط، وهي حلال لمن تصدق بها عليه.

مطالب مرتبط:

(۶۲۴۲) راهکار شرعی برای رهایی از وسوسه‌های پس از توبه و احساس گناه مستمر

همین‌که همیشه احساس گناه دارد، نشانه‌ی صداقت در توبه‌اش است، چرا که این احساس، از شدت پشیمانی‌اش از گناه ناشی می‌شود...

ادامه مطلب …

(۶۲۷۷) توبه از خیانت در امانت مالی و راه جبران آن

توبه در حق مردم تنها با بازگرداندن حق یا حلالیت گرفتن کامل می‌شود، صحیح است..

ادامه مطلب …

(۶۲۵۴) راهکارهای درمان احساس گناه در زندگی مؤمن

هرگاه انسان گناهی را به یاد آورد، باید برای خود توبه‌ای تازه کند ولی جایز نیست که به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بدگمان شود و گمان کند که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه‌اش را نمی‌پذیرد...

ادامه مطلب …

(۶۲۹۲) حکم توبه از تصرف ناروا در اموال عمومی و نحوه‌ی بازگرداندن آن

اگر مالی که به‌ناحق گرفته شده از اموال عمومی باشد، باید آن را به همان مرجعی که از آن گرفته، بازگرداند....

ادامه مطلب …

(۶۲۹۳) آیا توبه باعث بخشیدن شدن ربا می‌شود؟

بله، توبه، همه‌ی گناهان را از بین می‌برد و آنچه را پیش از آن بوده از بین نابود می‌کند...

ادامه مطلب …

(۶۲۷۹) حکم توبه و جبران حق‌الناس در صورت ناتوانی از مواجهه با صاحب حق

واجب است که از کسی که به او در آبرو، مال یا بدنش ظلم کرده‌ای، در همین دنیا حلالیت بطلبی؛ زیرا اگر در دنیا از او حلالیت نگیری، در روز قیامت به اندازه ظلمی که کرده‌ای از حسناتت به او داده می‌شود...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه