(۲۹۷۴) سوال: آیا برای کسی که نیت سفر نموده جایز است از قبل از ترک نمودن آبادی از رخصتهای سفر استفاده کند یا اینکه شرط است از حدود آبادیها خارج شود؟
جواب:
شرط است که از آبادی خارج شود و از رخصتهای سفر استفاده نمیکند مگر زمانی که از شهر خارج شده هر چند که نزدیک باشد حتی اگر بین او و بین محدودهی شهر فاصلهی کمی باشد در این صورت قصر میکند و در رمضان روزه نمیگیرد.
در مسألهی جمع: اگر انسان همراه کاروانی به مسافرت میرود که برای او خواندن نماز در وقتش ممکن نیست میتواند نماز را قبل از سفر به صورت جمع بخواند اما فقط به صورت جمع میخواند و قصر نمیکند زیرا مجال جمع از قصر وسیعتر است سبب قصر فقط سفر است اما جمع اسباب زیادی دارد و ضابطهی آن مشقت است هرگاه برای انسان سخت شد که هر نمازی را در وقتش بخواند میتواند بین ظهر و عصر و بین مغرب و عشاء جمع ببندد به همین دلیل جمع بستن به دلیل بیماری و بارانی که لباس را تر کند و در بازارها گل و لای باشد همچنین به دلیل دیگر اسبابی که اگر جمع نبندد بر او دشوار میشود جایز است در صحیح مسلم رَضِيَاللهُعَنْهُ از ابن عباس رَضِيَاللهُعَنْهُ آمده میگوید: رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم بین ظهر و عصر بین مغرب و عشاء در مدینه بدون وجود ترس یا باران جمع بستند، گفتند: چرا این کار را کردند؟ گفت: خواست امتش را در سختی قرار ندهد. [۱]
[۱] تخریج آن گذشت.