سه‌شنبه 5 شوال 1447
۴ فروردین ۱۴۰۵
24 مارس 2026

(۲۹۰۲) حکم شتاب امام در قرائت و ترک فرصت خواندن فاتحه برای مأموم

(۲۹۰۲) سوال: برخی از امام‌‌ها در نمازهای جهری مانند مغرب، عشا و صبح بعد از خواندن سوره‌‌ی فاتحه در خواندن سوره‌‌ی بعد از آن شتاب می‌‌کنند و برای مأموم فرصتی برای خواندن سوره‌‌ی فاتحه قرار نمی‌‌دهند، امام‌‌هایی چنین کاری را انجام می‌‌دهند به چه چیزی نصیحت می‌‌کنید؟ و بر مأموم چه چیزی است اگر در دو رکعت اول سوره‌‌ی فاتحه را نخواند؟

جواب:

امام‌‌هایی که چنین کاری را انجام می‌‌دهند و بین سوره‌‌ی فاتحه و خواندن سوره‌‌ی بعد از آن سکوت نمی‌‌کنند امکان دارد این فعل از آن‌‌ها از روی جهل یا از روی علم باشد.

از روی علم از این جهت که در حدیث سمرة رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ که در دو جا سکوت ثابت است که یکی از آن‌‌ها بعد تلاوت سوره‌‌ی فاتحه است علما در تصحیح آن اختلاف نموده‌‌اند برخی از آن‌‌ها آن را صحیح دانسته و به آن عمل می‌‌کنند و می‌‌گویند: برای امام مشروع است بعد از خواندن سوره‌‌ی فاتحه سکوت کند و سکوتی که وارد شده مطلق است و همان‌‌طور که برخی از فقها آن را به مقدار خواندن سوره‌‌ی فاتحه توسط مأموم محدود می‌‌کنند، محدود نیست بلکه سکوت مطلق است برای اینکه بین تلاوتی که فرض و تلاوتی که سنت است فاصله ایجاد کند و برخی از علما این حدیث را صحیح نمی‌‌دانند و نظرشان بر این است که شایسته است تلاوت بعد از سوره‌‌ی فاتحه به آن وصل شود و نمی‌‌توان کسی را بعد از بررسی و اجتهاد بر یکی از این دو قول وادار نمود.

نظر ما بر این است که حدیث حجت است و حافظ ابن حجر رَحِمَهُ‌الله آن را در (فتح الباری) ثابت دانسته و می‌‌گوید: از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم این سکوت ثابت شده و این به نسبت امام است.

به نسبت مأموم بنابر قولی که ترجیح دادیم سوره‌‌ی فاتحه را می‌‌خواند هر چند که امام در حال خواندن باشد به دلیل عموم فرموده‌‌ی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم : «لا صلاة لمن لم یقرأ بأم القرآن»[۱](نماز کسی که سوره‌‌ی فاتحه را نخواند درست نیست) و این حدیث در صحیح بخاری و مسلم و غیر از این دو ثابت است. در حدیث عبادة بن صامت رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ در سنن آمده که پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم برای آن‌‌ها نماز صبح خواند و زمانی که به طرف آن‌‌ها روی برگرداند فرمود: «لعلکم تقرؤون خلف إمامکم»؟ قالوا: نعم. قال: «لا تقعلوا إلا بأم القرآن، فإنه لا صلاة لمن لم یقرأ بها»(شاید شما پشت سر امام خود تلاوت می‌‌کنید؟ گفتند: بله، فرمود: این کار را مگر برای سوره‌‌ی فاتحه انجام ندهید زیرا نماز کسی که آن را نخواند درست نیست) و این آشکار است بر اینکه مأموم حتی در نمازهای جهری سوره‌‌ی فاتحه را می‌‌خواند زیرا این نماز، نماز صبح بود و نماز صبح جهری است بنابراین این حدیث واضح است که مأموم سوره‌‌ی فاتحه را می‌‌خواند هر چند امام نیز می‌‌خواند و بر این مسأله عموم حدیث سابق که به آن اشاره نمودیم دلالت دارد.

بنابراین به مأموم می‌‌گوییم: سوره‌‌ی فاتحه را بخوان اگر آن را قبل از اینکه امام سوره‌‌ی بعدی را شروع کند خواند که هیچ و اگر قبل از تمام کردن سوره‌‌ی فاتحه امام شروع به سوره‌‌ی بعدی نمود آن را ادامه بده تا اینکه آن را کامل کنی.

سؤال: شیخ بزرگوار! نظرم این است که سخت است مأموم سوره‌‌ی فاتحه را بخواند در حالی که امام در حال خواندن است زیرا باعث تشویش در قرائت و نادرست شدن آن می‌‌شود چون مأموم به صورت سری و امام به صورت جهری می‌‌خواند؟

جواب: امیدوارم که منظور از کلمه‌‌ی (مِن) در گفته‌‌ات: (من الصعب) برای تبعیض باشد نه برای بیان نمودن جنس زیرا همان‌‌طور که گفتی بر برخی از مردم خواندن سوره‌‌ی فاتحه در صورتی که امام می‌‌خواند سخت است و بر برخی سخت نیست و ممکن است که بخواند در حالی که امام می‌‌خواند و این چیزی است که آن را تجربه نموده‌‌ایم.

سؤال: شیخ بزرگوار! به نسبت کسی که بر او سخت است چه کاری انجام دهد؟

جواب: سعی کند بخواند.


[۱] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: إن بعض الأئمة في الصلاة الجهرية كالمغرب والعشاء والفجر بعد قراءة الفاتحة يسرعون في قراءة سورة بعدها، ولا يجعلون للمأموم فرصة لقراءة الفاتحة، فبماذا تنصحون من يفعل ذلك من الأئمة؟ وماذا على المأموم إذا لم يقرأ الفاتحة في الركعتين الأوليين؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: أما الأئمة الذين يَصْنَعُون ذلك ولا يَسْكُتُون بين قراءة الفاتحة وقراءة السورة التي بعدها فيمكن أن يكون ذلك الفعل منهم صادرا عن جهل أو عن علم.

فقد يكون عن علم، وذلك لأن حديث سمرة في إثبات السكتتين إحداهما بعد قراءة الفاتحة اختلف العلماء في تصحيحه، فمنهم من رآه صحيحًا وعمل به، وقال: إنه يشرع للإمام أن يسكت بعد قراءة الفاتحة، والسكتة الواردة سكتة مطلقة، ليست محددة كما حددها بعض الفقهاء بمقدار قراءة المأموم للفاتحة، وإنما هي سكتةٌ مطلقة للفصل بين فرض القراءة ونفلها، ومن العلماء من لا يصحح الحديث، ويرى أنه ينبغي وصل قراءة ما بعد الفاتحة بها، ولا يمكن أن نَحْجُرَ على أحد ما أداه إليه علمه بعد النظر والاجتهاد.

لكن نرى أن الحديث حجة، وقد أثبته الحافظ ابن حجر رحمه الله في «فتح الباري» وقال: إنه ثبت عن النبي صلى الله عليه وسلم هذا السكوت، هذا بالنسبة للإمام.

أما بالنسبة للمأموم فإنه يقرأ الفاتحة ولو كان الإمام يقرأ، على القول الذي نختاره؛ لعموم قول النبي صلى الله عليه وسلم : «لا صلاة لمن لم يقرأ بأم القرآن»، وهذا الحديث ثابت في الصحيحين وغيرهما وفي حديث عبادة ابن الصامت في السنن أن النبي صلى الله عليه وسلم صلى بهم صلاة الصبح وانصرف قال: «لعلكم تقرؤون خلف إمامكم»؟ قالوا: نعم. قال: «لا تفعلوا إلا بأم القرآن، فإنه لا صلاة لمن لم يقرأ بها»، وهذا ظاهر في أن المأموم يقرأ حتى في الصلاة الجهرية؛ لأن هذه صلاة الصبح، وهي صلاة جهرية، فهذا الحديث واضح في أنه يقرأ ولو كان الإمام يقرأ، ويشهد له عموم الحديث السابق الذي أشرنا إليه.

فعلى هذا نقول للمأموم اقرأ الفاتحة إن أكملتها قبل أن يبتدئ الإمام بقراءة ما بعدها فذاك، وإن شرع الإمام بقراءة ما بعدها قبل إكمالك لسورة الفاتحة فاستمر عليها حتى تكملها.

يقول السائل: فضيلة الشيخ: أرى أن من الصعب أن يقرأ المأموم الفاتحة والإمام يقرأ؛ لأن ذلك قد يحدث لخبطة في القراءة، وتكون القراءة غير صحيحة؛ لأن هذا المأموم يقرأ سرًّا والإمام يقرأ جهرًا؟

فأجاب – رحمه الله تعالى -: أرجو أن تكون «من» في كلامك من الصعب للتبعيض لا لبيان الجنس، فهي كما قلت تصعب على بعض الناس القراءة والإمام يقرأ، ولكنها على بعض الناس لا تصعب، ويمكنه أن يقرأ والإمام يقرأ، وهذا شيء جربناه. يقول السائل: فضيلة الشيخ ولكن بالنسبة للذي يصعب عليه؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: يحاول أن يقرأ.

مطالب مرتبط:

(۲۹۰۹) حکم آغاز نماز مغرب پیش از ادای نماز عصر به سبب فراموشی

امامی که فراموش کرده نماز عصر را بخواند و وارد نماز مغرب شده و در اثنای نماز به یاد آورد که نماز عصر را نخوانده است نماز مغرب را ادامه داده و هنگامی که آن را تکمیل کرد نماز عصر را می‌‌خواند و در این صورت نماز عصر او درست است...

ادامه مطلب …

(۲۸۸۲) حکم اقتدا به امامی که به نوشتن تعویذات برای بیماران اشتغال دارد

اگر انسان چیزهای کفری استفاده می­کند که او را از دین خارج می­سازد نماز پشت سر او درست نیست چون نماز خودش درست نیست زیرا کسی که مسلمان نباشد نمازش درست نیست و زمانی که نماز امام درست نباشد امکان اقتدا به او وجود ندارد زیرا بدون امام اقتدا می­کنی و نیت امام را بدون امام می­­کنی....

ادامه مطلب …

(۲۸۹۶) حکم ترک مسجد محله به دلیل سوء تفاهم با امام

اشکالی ندارد که به مکانی دیگر برای برای نماز خواندن در آنجا برود در صورتی که با این امام در نمازش خشوعی که در آن آرام بگیرد را ندارد ولی همان­طور که گفتم ابتدا بر تو واجب است که به اندازه­ی توان در جهت رفع سوء تفاهم تلاش کنی...

ادامه مطلب …

(۲۸۹۱) تأثیر درخواست اجرت بر امامت در نیت

اعمال به نیت­ها بستگی دارد و برای هر کس آن چیزی است که نیت کرده است....

ادامه مطلب …

(۲۸۶۳) آیا با حفظ اندک می‌توان امام تراویح شد؟

بله، جایز است ...

ادامه مطلب …

(۲۹۰۰) آیا جایز است امام رکوع را طولانی نماید؟

فقهاء ذکر نموده که برای امام مستحب است هرگاه احساس نمود کسی می‌‌آید در حالی که او در رکوع است رکوعش را طولانی کند تا اینکه آن شخص رکوع را درک کند اما شرطی را برای آن ذکر نموده‌‌اند و آن این است که کسانی که پشت سر او نماز می‌‌خوانند دچار سختی نشوند اگر دچار سختی شوند مراعات حال کسانی که پشت سر او نماز می‌‌خوانند مقدم‌‌تر از مراعات حال کسی است که تازه می‌‌آید و در این مساله در سنت چیزی را سراغ ندارم

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه