(۲۸۶۴) سوال: آیا امامت کسی که قرآن را با لکنت می‌­خواند جایز است؟

جواب:

امامت کسی که قرآن را با لکنت می­خواند جایز است مادامی که حروف، کلمات و حرکات را خوب ادا می­کند زیرا برای برخی تلفظ کردن سنگین است و در آن ذدچار لکنت می­شوند مگر اینکه برخی از اهل علم گفته­اند: امامت کسی که در گفتار خود حرف فاء، تاء و … را تلفظ می­کند درست نیست.

شکی نیست که هرچقدر انسان قرائتش بهتر و حفظش بیشتر باشد به برای امامت همراه با تقوا و شایستگی اولویت دارد به دلیل فرموده­ی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم : «یؤم القوم أقرؤهم لکتاب الله، فأن کانوا فی القراءة سواء فأعلمهم بالسنة، فإن کانوا فی السنة سواء فأقدمهم هجرة، فإن کانوا فی الهجرة سواء فأقدمهم سلما» أو «سناً»(کسی برای مردم امامت دهد که بیش از دیگران قرآن را حفظ باشد و اگر در حفظ قرآن یکسان بودند هر یک از آن­ها که به سنت آگاه­تر بودند امام شود و اگر در دانش سنت مساوی بودند کسی که زودتر هجرت نموده امامت نماید و اگر در هجرت برابر بودند کسی که زودتر اسلام آورده یا سن او بیشتر است امامت دهد)

این کسی که در قرائت قرآن دچار لکنت می­شود اگر از جانب والیان امور قرار داده شده اول آموزش داده می­شود که اگر توانست خوب بخواند که باقی می­ماند و گر نه موضوع به مسؤولین گزار داده می­شود تا اینکه با کسی که از او بهتر است تغییر داده شود.

اما اگر از جانب مسؤولین قرار داده نشده شایسته است که اهالی محله او را آموزش داده و اگر درست نشد با کسی بهتر تغییر داده می­شود.