اگر انسان بر تعدادی که پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌‌خواندند اکتفا نماید بهتر و کامل‌‌تر است و کامل‌‌تر از آن زمانی است که در کمیت و کیفیت با قیام رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم موافت نماید، اما اگر بر این اضافه نمود اشکالی ندارد، زیرا پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آن را محدود نکردند و فرقی ندارد چه در اول و چه در آخر رمضان باشد...

برای زن بهتر است در خانه‌‌اش نماز بخواند حتی اگر در آنجا مسجدی وجود داشته باشد که در آن نماز تراویح خوانده می‌‌شود...

دعای ختمی که که در آخر رمضان خوانده می‌‌شود، هیچ اصلی نه در سنت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و نه خلفای راشدین ندارد و از هیچ یک از صحابه وارد نشده است و تا الان چیزی را نمی‌‌دانم که آن‌‌ها چنین دعایی را در نماز خوانده باشند....

این کار جایز نیست و از او قبول نمی‌‌شود،...

اگر برای شخص سخت بود که بین ترتیل و تدبر و بین اتمام ختم جمع ببندد، تدبر و ترتیل و طمانینه در رکوع و سجود بهتر از مراعات ختم نمودن است و چیزی بر او نیست اگر قرآن را برای آن‌‌ها ختم نمود....

قراءت این امام یک صفحه در هر رکعت از نماز تراویح طولانی نیست، بلکه متوسط است اگر نگوییم به اندک بودن نزدیک‌تر است. این برای بیشتر نمازگزاران مناسب است...