پنج‌شنبه 9 رمضان 1447
۷ اسفند ۱۴۰۴
26 فوریه 2026

(۱۶۵۱) حکم پاک نمودن نجاست با چیزی غیر از آب

(۱۶۵۱) سوال: آیا پاک نمودن نجاست با چیزی غیر از آب، مانند سرکه و دیگر شوینده‌ها و پاک‌کننده‌ها جایز است؟

جواب:

برطرف کردن و از بین بردن نجاست، چیزی نیست که کسی با انجام آن، قصد عبادت داشته باشد یعنی یک عبادت مقصود نیست بلکه از بین بردن نجاست به معنای از بین بردن ذات و اصل آن چیز نجس و ناپاک است؛ لذا هر چیزی که نجاست و اثرش را برطرف سازد، پاک کننده محسوب می‌شود و فرقی نمی‌کند که آن چیز، آب، بنزین یا هر پاک‌کننده‌ی دیگری باشد. هرگاه اصل و ذات نجاست با هر چیزی از بین برود، پاک کردن با آن چیز، پاک کردن آن نجاست به شمار می‌رود.

سخن مذکور بنا بر دیدگاه راجح و برگزیده می‌باشد که شيخ الإسلام ابن تيميه رَحِمَهُ‌الله نیز آن را برگزیده است که هرگاه نجاست با آفتاب یا باد از بین برود، آن محل تمیز و پاک می‌شود زیرا همان طور که گفتم نجاست یک چیز نجس و ناپاک است که هرگاه وجود داشته باشد، آن‌ مکان به خاطرش نجس خواهد شد و هرگاه از بین برود، آن مکان دوباره به اصل و طهارت خود باز می‌گردد. بنابراین هر چیزی که عين و اصل نجاست و اثرش را از بین ببرد، پاک‌کننده محسوب می‌شود و از مقدار رنگ اندکی که از نجاست باقی می‌ماند و نمی‌توان آن را از بین برد، چشم‌پوشی می‌شود. بنابراین می‌گوییم: بُخار که کت‌ها، لباس‌های پشمی و… را با آن می‌شویند، اگر نجاست را از بین ببرد، پاک‌کننده می‌باشد

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل يجوز إزالة النجاسة بغير الماء، كالخل وغيره من المزيلات أو المطهرات؟

فأجاب رحمه الله تعالى: إزالة النجاسة ليست مما يُتعبد به قصدًا، أي: إنها ليست عبادة مقصودة، وإنما إزالة النجاسة هو التخلي من عين خبيثة نجسة، فبأي شيء أزال النجاسة وزال أثرها ، فإنه يكون ذلك الشيء مُطهرا لها، سواء كان بالماء، أم بالبنزين، أم بأي مزيل يكون متى زالت عين النجاسة بأي شيء يكون فإن ذلك يُعتبر تطهيرًا لها.

وهو على القول الراجح الذي اختاره شيخ الإسلام ابن تيمية رحمه الله لو زالت النجاسة بالشمس والريح فإنه يطهر المحل؛ لأنها -كما قلتُ- هي عين نجسة خبيثة، متى وجدت صار المحل متنجّسًا بها، ومتى زالت عاد المكان إلى أصله، أي إلى طهارته فكل ما تزول به عين النجاسة وأثرها فإنه يكون مُطهَّرًا لها، إلا أنه يعفى عن اللون المعجوز عنه.

وبناءً على ذلك نقول: إن البخار الذي تُغسل به الأكوات وثياب الصوف، وما أشبهها ، إذا زالت به النجاسة فإنه يكون مُطهَّرًا.

مطالب مرتبط:

(۱۶۸۰) حکم نماز با لباسی آغشته به خون چهارپایان

اگر خروج آن خون، بعد از ذبح حیوان و خروج روح از بدنش باشد، پاک است زیرا خونی که پس از ذبح کردن حیوان در گوشت یا رگ‌هایش بماند، پاک و حلال است...

ادامه مطلب …

(۱۶۵۸) حکم دستگیره‌هایی که کودکان با دست نجس به آن دست می‌زنند سپس با هوا خشک می‌شود

نکته‌ی مهم این جا است که هرگاه یقین داشتیم که دست کودک، نجس است و دستگیره را نیز آلوده کرده است، باید برای بر طرف کردن این نجاست اقدام شود اما در غیر این صورت، اصل بر طهارت و پاکی است....

ادامه مطلب …

(۱۶۷۰) حکم استفاده از عطرهای صنعتی وارداتی چیست؟

خیر، ناپاک و نجس نیستند زیرا دیدگاه راجح نزد من، این است که خمر از نظر حسی، ناپاک و نجس نمی‌باشد ....

ادامه مطلب …

(۱۶۸۳) حکم نوشیدن از ظرف مشترک با غیرمسلمان

حرام نیست؛ زیرا بزاق و عرق كافر، طاهر و پاک است و به همین دلیل الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ غذای اهل کتاب (در حالی که آن را با دستانشان لمس می‌کنند) و ازدواج با زنانشان را برایمان مباح قرار داده است هر چند که آنان کافر هستند. این دلالت بر عدم نجاست بدن كافر، می‌دهد و دیدگاه صحیح از میان اقوال علما همین است....

ادامه مطلب …

(۱۶۶۳) آیا نجاست لباس یا بدن، موجب بطلان وضو می‌شود؟

اگر بدن شخص بعد از وضو گرفتن، دچار نجاست شد، دوباره وضو نمی‌گیرد بلکه فقط کافی است که نجاست را بشوید...

ادامه مطلب …

(۱۶۸۲) حقیقت و منظور از نجاست مشرک و کافر چیست؟

نجاست و ناپاکی مشرکان و بلکه تمامی کافران، معنوی است و حسی نیست ...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه