(۱۴۲۹) آیا برای زن جایز است در حالی که بر صورتش آرایش دارد نماز بخواند؟

(۱۴۲۹) سوال: آیا برای زن جایز است در حالی که بر صورتش آرایش دارد نماز بخواند؟ نظر به این که وی ابتدا وضو گرفته و سپس صورتش را آرایش کرده است؟

جواب:

چنین به نظر می‎‌رسد که آرایش و گذاشتن موارد آرایشی، لایه‌ای بر پوست ایجاد نمی‌کند که مانع رسیدن آب به پوست ‌شود لذا تفاوتی ندارد که قبل یا بعد از وضو آرایش کرده باشد.

سؤال در مورد حکم آرایش کردن و استفاده از لوازم آرایشی مطرح می‌شود که آیا جایز است یا ناجایز؟ در پاسخ می‌گوییم: اگر آرایش کردن برای نیرنگ و تقلّب باشد چنان که مثلا زن هنگام نگاه کردن خواستگار به خودش، آرایش کند، جایز نیست زیرا از طرفی فریب و نیرنگ است و از سوی دیگر، دخترِ خواستگاری شده که خواستگار می‌خواهد به او نگاه کند و در مقابل خواستگارش ظاهر می‌شود، حق ندارد خود را آرایش کرده و زیبا گرداند زیرا هنوز با این مرد، بیگانه است؛ اما اگر برای این منظور نباشد، باید از پزشکان جویا شد که آیا در آینده ضرر و عوارض دارد یا خیر؟ زیرا شنیده‌ایم که آرایشی که روی پوست قرار می‌دهند، در دراز مدت، عوارض و ضررهایی برای زن ایجاد می‌کند به طوری که پوست صورت به سرعت، تغییر می‌کند لذا در این مورد باید از پزشکان پرس و جو کرد.

تعداد بازدید: 40

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: هل يجوز للمرأة أن تصلي وهي تضع المكياج على وجهها، علما بأنها توضأت، ثم وضعت المكياج؟

فأجاب -رحمه الله تعالى -: الظاهر أن المكياج ليس له طبقةً تمنع وصول الماء، فليس هناك فرق بين أن تضعه المرأة قبل الوضوء، أو بعده. ولكن يبقى النظر في استعمال المكياج؛ هل هو جائز، أو غير جائز؟ فنقول: إن كان خديعة وغشًا، مثل أن تضع المرأة المكياج عند رؤية خطيبها لها فهذا لا يجوز؛ لأنه غش وخديعة من وجه ولأنه ليس للمخطوبة التي يريد خاطبها أن ينظر إليها أن تتجمل؛ لأنها ما زالت أجنبية من الرجل. وأما إذا لم یکن غشا، ولا خداعًا فليسأل الأطباء: هل هذا ضار في المستقبل أو لا؛ لأننا سمعنا أن المكياج الذي يعطي البشرة جمالًا يكون في النهاية ضررًا على المرأة؛ بحيث تتغير بشرة الوجه بسرعة، فليراجع الأطباء في هذا.