دوشنبه 6 جمادی‌الثانی 1448
۲۵ آبان ۱۴۰۵
16 نوامبر 2026

(۵۲۹۲) آیا برای شوهر جایز است که در طول سال زن خود را هجر کند؟

(۵۲۹۲) سوال: آیا برای شوهر جایز است که در طول سال زن خود را هجر کند و او در اتاقی بخوابد و زنش نیز در اتاق دیگر یا وجودی که زنش کاری با او نکرده است؟

جواب:

اگر زن واجب خود را ادا نموده است پس برای شوهر حرام است که او را هجر کند زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌‌فرماید: {فَإِنۡ أَطَعۡنَكُمۡ فَلَا تَبۡغُوا۟ عَلَیۡهِنَّ سَبِیلًاۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِیࣰّا كَبِیرࣰا} [سوره النساء: ۳۴] : (پس اگر از شما اطاعت کردند، هیچ راهی برای (سرزنش و) تعدّی بر آن‌ها مجویید، (بدانید) که الله، بلند مرتبۀ بزرگ است): لذا در این قول الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ تأمل کن که می‌‌فرماید: {إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِیࣰّا كَبِیرࣰا} [سوره النساء: ۳۴] : (یقیناً الله، بلند مرتبۀ بزرگ است): چگونه دلالت می‌دهد این شوهری که زن خود را هجر نموده یا از او امتناع ورزیده با وجود این که حق شوهر خود را به جا آورده است اگر که تکبر و خود‌بزرگ بینی او باعث این پس الله از او بالاتر و بلندمرتبه‌تر و بزرگ‌تر است.

پس او باید به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه کند و از بلند مرتبه ی بزرگ بترسد اما اگر زنش از او نافرمانی می‌کند و حق شوهرش را به جا نمی‌آورد، می‌تواند که او را در بستر هجر کند تا این که دست از نافرمانی‌اش بردارد و خوب گردد اما در صحبت کردن بیشتر از سه روز نمی‌تواند او را هجر کند زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرموده است: «لَا يَحِلُّ لِرَجُلٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ، يَلْتَقِيَانِ، فَيُعْرِضُ هَذَا، وَيُعْرِضُ هَذَا، وَخَيْرُهُمَا الَّذِي يَبْدَأُ بِالسَّلَامِ»[۱]: (براى مسلمان جایز نيست كه بيشتر از سه شب برادر مسلمانش را هجر كند، (و هنگامى كه) به همديگر می‌رسند، اين روى بر مى گرداند، و او روى بر مى گرداند، و نيكوكارترين آنان كسى است كه شروع به سلام كردن مى كند).


[۱] رواه البخاری (۶۰۷۷) و مسلم (۲۵۶۰).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل يجوز للزوج أن يهجر زوجته طوال السنة، فينام في غرفة، والزوجة تنام في غرفة أخرى، مع أنها لم تعمل له شيئًا؟

فأجاب رحمه الله تعالى: أما إذا كانت المرأة قد قامت بالواجب فإنَّ هَجْر الزوج لها مُحرَّم؛ لقول الله تعالى: ﴿ فَإِنۡ أَطَعۡنَكُمۡ فَلَا تَبۡغُوا۟ عَلَیۡهِنَّ سَبِیلًاۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِیࣰّا كَبِیرࣰا ﴾ [النساء: ٣٤]. فتأمل قوله تعالى: ﴿ إِنَّ الله كان عليا كبيرًا ﴾ [النساء: ٣٤] كيف يدل على أن هذا الزوج الذي هَجَر زوجته، أو نشز عنها ، مع قيامها بحقه، إذا كان الحامل له على ذلك العلو والاستكبار، فإن الله تعالى أعلى منه، وأكبر منه.

فعليه أن يتوب إلى الله، وأن يخشى العلي الكبير -جل وعلا-. أما إذا كانت ناشرا لا تقوم بحقه فله أن يهجرها في المضجع حتى تستقيم. وأما في الكلام فلا يهجرها فوق ثلاثة أيام؛ لأن النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم- قال: «لَا يَحِلُّ لِرَجُلٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ، يَلْتَقِيَانِ، فَيُعْرِضُ هَذَا، وَيُعْرِضُ هَذَا، وَخَيْرُهُمَا الَّذِي يَبْدَأُ بِالسَّلَامِ».

مطالب مرتبط:

(۵۲۳۸) توضيحاتي در مورد حق زن بر شوهر و حق شوهر بر زن

(۵۲۳۸) سوال: در مورد حق زن بر شوهر و حق شوهر بر زن سوال دارم؟ جواب: الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {وَعَاشِرُوهُنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِ} [سوره النساء: ۱۹] : (و با آن‌ها بطور شایسته رفتار کنید): و : {وَلَهُنَّ مِثۡلُ ٱلَّذِی عَلَیۡهِنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ} [سوره البقرة: ۲۲۸] : (و برای زنان حقوق شایسته‌ای است همانند (حقوق و وظایفی) که بر […]

ادامه مطلب …

(۵۲۲۶) حکم شرعی مخالفت زن با ازدواج دوم شوهر و درخواست طلاق به‌ سبب آن

می‌تواند با چهار زن (هم زمان) ازدواج کند و برای زن او حلال نیست که او را از ازدواج منع کند چون شوهر حق چند همسری را دارد ...

ادامه مطلب …

(۵۲۹۳) حکم مداعبه نامتعارف با همسر و انزال خارج از محل جماع

جایز است در آنچه از زن خود که خواست بهره جوید مگر مقعد که برای مرد جایز نمی‌باشد در آن با زن خود جماع کند....

ادامه مطلب …

(۵۲۴۱) حکم زندگی با شوهری که به همسرش فحاشی می‌کند

هم‌ نشینی و صبر کردن بر اذیت‌هایی این شوهر (به خاطر صبر نمودن بر آن)خیر است و دارای اجر می‌باشد ....

ادامه مطلب …

(۵۲۳۰) وجوب عدالت بین همسران در نفقه و رفتا

در هر آنچه توانایی عدالت دارد مانند خرجی و شب ماندن و غیره بر او واجب است که عدالت را بین همسرانش رعایت کند...

ادامه مطلب …

(۵۲۹۱) آیا برهنه بودن در هنگام جماع و هم‌بستری جایز است؟

اگر برهنه گردند اشکالی ندارد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه