(۴۴۷۳) سوال: حکم عقیقه چیست؟ وقت ذبح آن کی است؟ آیا توزیع کردن آن برای خانواده جایز است؟ سنت در توزیع آن چیست؟
جواب:
الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ را شاکریم به خاطر فراهم آوردن این منبر متمایز و نافع (نور علی الدرب) برای بندگان الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ در داخل و خارج کشور که الحمدلله بسیار سودمند است و از حکومت که الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ موفقش بگرداند برای میسر کردن این منبر که به مسلمانان در شرق و غرب و هر کس که صدای آن را میشنود نفع میبرساند متشکریم و برادران مسلمانمان را به گوش دادن به این که بسیار فایده دارد تشویق میکنیم که الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ در آن درهایی فراوانی از علم را برای شنوندهاش میگشاید و چه بسا برای او سوالهای ایجاد شود که اگر به این برنامه گوش نمیداد اصلا در ذهنش نیز نمیبود.
اما جواب پرسش سوال کننده در مورد عقیقه، عقیقه سنت مؤکد است که برای شخص توانا شایسته است که آن را انجام دهد و به صورت خاص برای پدر مشروع است که در روز هفتم ولادت فرزندش ذبح میشود لذا مثلا اگر روز پنجشنبه به دنیا آمده است در روز چهارشنبه ذبح میشود و اگر در روز چهار شنبه به دنیا آمده است در روز سه شنبه ذبح میشود، مهم این است که یک روز قبل از آن روزی که به دنیا آمده در هفتهی دوم ذبح شود (یعنی روز هفتم) و این را ذکر کردم که انسان در شمردن عدد این که چه روز هفتم میباشد خسته نشود لذا میگوییم: روز هفتم، یک روز قبل از آن روزی است که به دنیا آمده، در هفتهی دوم میباشد یعنی همانطور مه مثال زدیم اکر روز پنجشنبه به دنیا آمده است روزهفتم چهارشنبه هفتهی بعد میباشد و اگر روز چهارشنبه به دنیا آمده است در روز سه شنبه هفتهی بعد ذبح میشود و بقیهی روزها را نیز اینگونه میشماریم و برای پسر دو گوسفندی که در سن، چاقی و وصف به هم نزدیک باشند و برای دختر یک گوسفند و اگر برای پسر نیز به یکی اکتفا شود سنت را به جا آورده است ولی کاملتر این است که دو گوسفند را در روز هفتم همانطور که گفتم ذبح شود و باید به گونهای باشد که به جا بیاید یعنی سن آن به حد شرعی رسیده باشد که برای گوسفند شش ماه و برای بز یک سال است زیرا رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم فرموده است: «لَا تَذْبَحُوا إِلَّا مُسِنَّةً (يعني ثنيَّة) ، إِلَّا أَنْ يَعْسُرَ عَلَيْكُمْ فَتَذْبَحُوا جَذَعَةً مِنَ الضَّأْنِ»[۱] : (ذبح نکنيد مگر حيوان بالغي كه دندانهاي شيرياش افتاده باشد؛ اگر براي شما دشوار باشد، پس گوسفندي که شش ماه كامل دارد، را قرباني کنيد): و این در هر قربانی که برای تقرب به الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ ذبح میشود عمومیت دارد مانند عقیقه، هدی و أضحیه و باید از عیوبی که مانع از به جا آمدن آن میباشد سالم باشد و آنها چهارتا هستند که رسول الله صَلَّىٰاللهُعَلَيْهِوَعَلَىٰآلِهِوَسَلَّم هنگامی که از او دربارهی این که قربانی باید از چه چیزی سالم باشد بیان فرمودند: «أَرْبَعٌ لَا تَجُوزُ فِي الْأَضَاحِيِّ: الْعَوْرَاءُ بَيِّنٌ عَوَرُهَا، وَالْمَرِيضَةُ بَيِّنٌ مَرَضُهَا، وَالْعَرْجَاءُ بَيِّنٌ ظَلْعُهَا ، والعجفاء التي لا تنقي»[۲] : (چهار حيوان براي قرباني جايز نيست: حيوانِ کوري که کور بودنش واضح باشد و حيوانِ بيماري که بيماريش آشکار باشد و حيوانِ لنگي که لنگياش آشکار باشد و حيواني که چنان لاغر وضعيف باشد که استخونهايش مغز نداشته باشند): و هر عیوبی که مثل اینها است به همین منزله میباشد.
اما کیفیت خوردن و توزیع این است که از آن خورده و هدیه و صدقه داده میشود و در اینباره اندازهی مشخصی وجود ندارد که باید از آن تبعیت نمود و به اندازهای که برای او میسر است از آن صدقه و هدیه میدهد و از آن میخورد و اگر خواست نیز میتواند نزدیکان و دوستان خود را بر آن جمع کند ولی در این صورت باید چیزی از آن به فقیر نیز بدهد و اشکالی ندارد که آن پخت کند و بعد از پخته شده توزیع کند یا که به صورت نپخته آن را پخش نماید و امر دراین باره واسع است گفتیم که در روز هفتم ذبح میشود اما اکر برایش میسر نشد علما میگویند: در روز ۱۴ ذبح میکند و اگر باز هم برایش میسر نشد آن را در روز ۲۱ ذبح میکند سپس اگر نتوانست دیکر هفته معتبر نیست (یعنی اینگونه نیست که هفتهی بعد از آن باشد) و امر دراین باره واسع است مثلا اگر در روز هشتم یا دهام یا مانند ذبح نمود به جا میآید ولی افضل این است که بر روز هفتم محافظت نماید.
[۱] رواه مسلم (۱۹۶۳).
[۲] تخریج آن گذشت.