چهارشنبه 19 ذیقعده 1447
۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵
6 می 2026

(۳۵۵۰) حکم اجتماع برای قرائت قرآن در خانه‌ی میت پس از دفن

(۳۵۵۰) سوال: آیا بعد از دفن میت جایز است در خانه‌ی میت یا هر مکان دیگر برای قرائت اجتماع صورت گیرد یا نه؟

جواب:

اجتماع برای قرائت قرآن بعد از دفن میت در خانه‌ی میت یا مسجد یا خانه‌ی کسی دیگر، بدعت است و صحابه چنین کاری را نکرده‌اند بلکه اجتماع اهل میت برای ملاقات با تعزیه کنندگان، نزد اهل علم مکروه می‌باشد و اگر ذبح کردن و جمع شدن برای ولیمه نیز به آن زیاد شود که نوحه محسوب می‌شود که جریر بن عبدالله بجلی رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ می‌فرماید: {كُنَّا نَرَى الِاجْتِمَاعَ إِلَى أَهْلِ الْمَيِّتِ وَصَنْعَةَ الطَّعَامِ مِنْ النِّيَاحَة}[۱] (ما جمع شدن بر اهل میت و درست کردن غذا را نوحه خوانی حساب می‌کردیم)

بنابراین برادرانمان را از این امور بر حذر می‌داریم و آن‌ها را نصیحت می‌کنیم که تعزیه‌هایشان بر منهج سلف صالح باشد.

و هر زمانی فرصت یافت برای تعزیت به اهل میت سر زند و هیچ یک از سلف صالح درب خانه‌هایشان را برای تعزیه کنندگان باز نکرده‌اند که از جاهای دور و نزدیک با سختی‌ای که دارد به سویشان بیایند تا جایی که اگر کسی دیگری را برای این کار جای خودش قرار دهد مردم او را از قاطعین رحم و یا دشمنش که به این امور اهمیت نمی‌دهد به شمار می‌آورند.


[۱] [تخريج آن گذشت]

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل تجوز قراءة القرآن بعد دفن الميت ببيت الميت أو في أي مكان والاجتماع على القراءة أم لا؟

فأجاب رحمه الله تعالى: الاجتماع على القراءة بعد دفن الميت -سواء في بيت الميت أو في المسجد أو في بيت رجل آخر – بدعة؛ فإن الصحابة رضي الله عنهم لم يكونوا يفعلون ذلك، بل اجتماع أهل الميت من أجل تلقي الْمُعَزِّينَ مَكْرُوهُ عند أهل العلم، فإن اقترن به أن يُؤْتَى بالذَّبائح والولائم ويجتمعوا إليها، فإنه يكون من باب النياحة التي قال عنها جرير بن عبد الله البجلي رضي الله عنه: «كُنَّا نَرَى الاجتماع إِلَى أَهْلِ الْمَيِّتِ وَصَنْعَةَ الطَّعَامِ مِنَ النِّيَاحَةِ».

لهذا نحذر إخواننا من تعاطي هذه الأشياء، وننصحهم أن ينهجوا في تعزيتهم منهج السلف الصالح؛ بأن يُعَزَّى المصاب بالميت متى وجده الإنسان، ولم يكن أحد من السَّلَف الصالح يفتح بابه للمُعَزِّين الذين يأتون من أطراف البلاد، وربما يأتون من بلاد أخرى ويتكلفون المشاق، حتى إنه لو تخلف أحدهم عن ذلك لعده الناس قاطعًا لرحمه، أو عَدُّوه من الجفاةِ الذين لا يهتمون بهذه الأمور.

مطالب مرتبط:

(۳۵۴۵) حکم قرائت قرآن و اطعام در خانه میت به نیت صدقه

قرائت بر میت بعد از مرگش بدعت می‌باشد در صورتی که صحابه چنین کاری نمی‌کردند بلکه میتشان را آماده می‌کردند و بر او نماز می‌خوانند و دفنش می‌کردند...

ادامه مطلب …

(۳۵۲۶) حکم سفر کردن برای تعزیه چیست؟

الحمدالله الان با این تلفن امکان دارد که با آنها تماس گرفت و ایشان را به صبر توصیه نمود و به او بگوید: صبر کن تا دارای اجر گردی و آنچه می‌گیرد برای الله است....

ادامه مطلب …

(۳۵۱۶) حکم اعتقاد به بازگشت ارواح میت در روزهای دوشنبه و پنجشنبه

این اصلی ندارد و زیارت قبور در هر وقتی مشروع است...

ادامه مطلب …

(۳۵۱۲) آیا میت به سبب گریستن خانواده‌اش بر وی دچار عذاب می شود؟

منظور از عذاب دادن، دردمند شدن میت در قبرش است، هر چند که عقوبتی بر وی نباشد...

ادامه مطلب …

(۳۵۱۴) حکم پوشیدن لباس سیاه در مصیبت

پوشیدن سیاه هنگام مصیبت شعار باطلی است که اصلی ندارد بلکه شایسته است انسان هنگام مصیبت آنچه شرع دستور داده را انجام دهد...

ادامه مطلب …

(۳۵۲۵) حکم دریافت فدیه از تعزیه‌کنندگان برای تسلی بازماندگان

این عمل بدعت می‌باشد و در عهد سلف معروف نبوده است....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه