(۶۱۵۸) حکم نذر نپرداختن صد ریال به کسی که کنار بیمار مانده است

(۶۱۵۸) سوال: در بیمارستان روی تخت بود و نمی‌‌توانست کارهای خود را انجام دهد و خویشاوندانش از او خواستند که یکی از آن‌‌ها نزد او باقی بماند اما او از این بابت عذر خواهی نمود و نذر کرد که به کسی که کنار او باقی می‌‌ماند صد ریال خواهد داد و بعد از آن هنگامی که خواست به او صد ریال بدهد از گرفتن آن خودداری کرد؛ می‌‌گوید: چه چیزی بر من واجب است؟

جواب:

چیزی بر او واجب نیست، زیرا این مرد به نذر خود وفا نموده اما آن شخص قبول نکرده است. بنابراین به نذر خود وفا کرده و این نذر در حکم قسم است؛ لذا هرگاه به آن وفا نمود و آنچه را نذر نموده بخشید، چیزی بر او نیست.

تعداد بازدید: 70

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: إنه رقد في المستشفى، وكان لا يستطيع أن يقوم بخدمة نفسه، وطلب منه جماعته أن يبقى منهم واحد عنده، إلا أنه اعتذر عن ذلك ونذر أن الذي يجلس عنده سيعطيه مائة ريال، وبعد ذلك عندما أراد أن يعطي الذي جلس مائة ريال أبى أن يأخذ هذه المائة، يقول: ما الذي يجب علي؟

فأجاب رحمه الله تعالى: لا يجب عليه شيء؛ لأن هذا الرجل وفى بما نذر، فقد حصل منه البذل، ولكن صاحبه لم يقبل، وعلى هذا فإن نذره قد بر به ، وهذا النذر حكمه حكم اليمين فإذا بر به وبذل ما نذره فإنه لا شيء عليه.