اگر قصد او از ذبح حیوان ابراز خوشحالی به خاطر رشد بیشتر مزرعه بوده اشکالی ندارد اما اگر قصد او چالش بوده و اینکه امکان ندارد رشد  محصول بیشتر شود؛ این قصد وجهی ندارد و به آن وفا نکند......

باید بدانیم چه چیزی است که با الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ پیمان بسته آن را ترک کند. اگر چیز مباحی باشد مانند اینکه بگوید: با الله پیمان می‌‌بندم که فلان غذا را نخورم. در اینجا می‌‌گوییم: آن را بخور و کفاره‌‌ی نذر خود را بده، زیرا این نذر مباح است. اما اگر چیز حرامی باشد و بگوید: با الله پیمان می‌‌بندم که غیبت مردم نکنم، بر او واجب است غیبت نکند....

گفته‌‌اش: از الله خواستم؛ احتمال دارد به این معنا باشد که نذر نموده روز دوشنبه و پنجشنبه را روزه بگیرد و احتمال دارد از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ خواسته یعنی از او خواسته  بر این کار او را یاری کند. اگر دومی باشد یعنی از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ خواسته او را بر این کار یاری کند، چیزی بر او او نیست....

اگر به خاطر بالا رفتن سن ناتوان شد همان‌‌طور که سؤال کرده آنچه آشکار بوده این است که بر او مانند شخصی که از روزه گرفتن در ماه رمضان ناتوان بوده واجب است به این معنا که در مقابل هر روز مسکینی را غذا می‌‌دهد....

در ابتدا برادران خود، چه سؤال کننده و چه دیگر شنوندگان را نصیحت نموده که از نذر پرهیز کنند، زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از آن نهی نموده....

این ذبحی را که نذر نموده، یا اینکه به قصد نزدیکی جستن به این مرده برای تعظیمش بوده، که در این صورت شرک و حرام است، زیرا ذبح از روی تقرب جز برای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ پروردگار جهانیان جایز نیست....