(۶۰۵۹) سوال: شخصی خوردن چیزی را از دست شخص دیگر بر خود حرام نموده است، آیا کفاره دهد، کفاره‌‌ی آن چیست؟

جواب:

این مسئله – یعنی مسئله‌‌ی حرام نمودن آنچه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ حلال نموده- الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ ما را به آن در فرموده‌‌اش فتوا داده است: {يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ ۖ تَبْتَغِي مَرْضَاتَ أَزْوَاجِكَ ۚ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ * قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمَانِكُمْ ۚ}[التحریم: ۱-۲]: (ای پیامبر! چرا چیزی را که الله بر تو حلال کرده است به خاطر خشنودی همسرانت (بر خود) حرام می‌کنی؟! و الله آمرزنده‌‌ی مهربان است * به راستی الله (راه) گشودن سوگندهایتان را برای شما مقرر داشته است) الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ حرام نمودن حلال را قسم قرار داده است، لذا هرگاه انسان چیزی را بر خود حرام کند به این معنا بوده که قصد امتناع از آن را با این صیغه داشته، لذا به منزله‌‌ی کسی است که قسم یاد نموده و می‌‌تواند آنچه آن بر خود را حرام نموده، انجام دهد سپس کفاره‌‌ی قسم دهد و کفاره‌‌ی قسم عبارت است از: غذا دادن ده مسکین از متوسط آنچه به خانواده‌‌ی خود می‌‌خورانیم یا لباس پوشاندن آنها یا آزاد کردن برده و در صورتی که نیافت سه روز روزه بگیرد.