(۵۹۶۴) سوال: مقیم کشور سوئد است و در رستوران‌‌های آنان گوشت خوک سرو می‌‌شود و برخی این‌‌گونه از من سؤال پرسیدند که چرا خوردن گوشت خوک حرام است؟ سبب و دلیل آن چیست؟ شیخ بزرگوار! لطفا پاسخ کاملی به من بدهید.

جواب:

الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ گوشت خوک ر ا در چندین جا از قرآن حرام نموده و مسلمانان بر حرام بودن آن اجماع دارند و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ حکمت از تحریم آن را بیان می‌‌کند: {قُل لَّا أَجِدُ فِي مَا أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلَىٰ طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَن يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَمًا مَّسْفُوحًا أَوْ لَحْمَ خِنزِير فَإِنَّهُ رِجْسٌ }[الانعام: ۱۴۵]: (بگو: در آنچه بر من وحی شده است (چيز) حرامی را که خوردن آن بر خورنده‌‌ای حرام باشد نمی‌يابم مگر اينکه مردار يا خون ريخته شده یا گوشت خوک که پلید است باشد) لذا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ حکمت از تحریم آن را بیان نمود که به خاطر پلید بودن خوک است و به انسان در دین و جسمش آسیب می‌‌رساند. الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آفریدگار است و می‌‌داند که چه چیزی برای مخلوقاتش سودمند و چه چیزی به آنها آسیب می‌‌رساند. هرگاه به ما فرمود: خوک را حرام کرده چون پلید است باید بدانیم که این پلید بودن به ما در دین و در جسم آسیب می‌‌رساند. در این صورت به هر انسانی که از حکمت حرام بودن گوشت خوک می‌‌پرسد، می‌‌گوییم: پلید است یعنی پلید بوده و به دین و جسم انسان آسیب می‌‌رساند و گفته شده: از طبیعت این حیوان نجس، کم‌‌غیرتی است. بنابراین هرگاه انسان گوشت آن را بخورد، غیرت بر محارم و خانواده‌‌اش از او سلب می‌‌شود، زیرا انسان به آنچه از آن تغذیه می‌‌کند، متأثر می‌‌شود. آیا نمی‌‌بینی که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از خوردن گوشت هر حیوان درنده‌‌ و هر پرنده‌‌ای که دارای چنگال باشد نهی کرده است[۱]؟ زیرا این درندگان و این پرندگان، طبیعت آن‌‌ها سرکشی و درندگی است، لذا ترس آن می‌‌رود که اگر انسان آن را بخورد، این طبیعت به او منتقل شود، زیرا انسان به آنچه می‌‌خورد متأثر می‌‌شود، لذا این حکمت از تحریم گوشت خوک است و این را به انسانی می‌‌گوییم که به قرآن و احکام آن ایمان ندارد همچنین به انسانی که ایمان به الله و روز آخرت دارد اما چنین چیزی را برای اطمینان قلب و ازدیاد ثبات می‌‌گوییم و مهم این است که به مجرد اینکه گفته شود: این حکم الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و رسولش صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است، همین برای حکمت بودن آن نزد مؤمن کفایت است. همان‌‌طور که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌‌فرماید: {وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْرًا أَن يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ ۗ}[الأحزاب: ۳۶]: (و هیچ مرد و هیچ زن مؤمنی نیست هنگامی که الله و رسولش به چیزی امر کنند اختیاری در آن داشته باشند) همچنین می‌‌فرماید: {إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَن يَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ * وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَخْشَ اللَّهَ وَيَتَّقْهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ}[النور: ۵۱-۵۲]: (سخن مؤمنان هنگامی که به سوی الله و پیامبرش خوانده شوند تا میان آنها داوری کند، فقط این است که می‌‌گویند: شنیدیم و اطاعت کردیم و اینان همان رستگارانند * و کسی که از الله و پیامبرش اطاعت کند و تقوای الله را پیشه کند  و از (مخالفت فرمان) او بپرهیزد پس اینان هستند که کامیاب (واقعی) هستند) همچنین هنگامی که از عایشه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهَا سؤال شد که چرا زنی که حیض می‌‌شود، روزه را قضا می‌‌کند اما نماز را خیر؟ علت آن را امر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ   رسولش صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ذکر نمودند و گفتند: این‌‌گونه به ما رسیده است، لذا به قضا نمودن روزه امر شده و به قضا نمودن نماز امر نشده‌‌ایم[۲]. بنابراین مؤمن به نسبت حکم شرعی به مجرد ثابت شدن اینکه از جانب الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و رسولش صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است، قانع و تسلیم آن شده و به آن راضی می‌‌‌‌شود. اما هرگاه شخص ضعیف الایمان یا شخصی را که به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و رسولش صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ایمان ندارد، مورد خطاب قرار دادیم، در این صورت بر ما واجب می‌‌شود که در پی حکمت آن باشیم و آن را بیان کنیم.

[۱] تخریج آن گذشت.

[۲] بخاری: کتاب الحیض، باب لا تقضی الحائض الصلاة (۳۱۵)، مسلم: کتاب الحیض، باب وجوب قضاء الصوم علی الحائض دون الصلاة (۳۳۵).