یکشنبه 12 رمضان 1447
۱۰ اسفند ۱۴۰۴
1 مارس 2026

(۳۸۷۵) حکم مضمضه در ماه رمضان

(۳۸۷۵) سوال: ما دو دوست هستیم که درباره‌ی حکم مضمضه (شستن دهان و چرخاندن آب در آن) در رمضان، دچار اختلاف شده‌ایم. یکی از ما می‌گوید: (مضمضه واجب است مگر در ماه رمضان) و دیگری می‌گوید: (مضمضه در ماه رمضان نیز واجب است اما در رمضان نباید در انجام آن مبالغه نمود)؛ لطفا حکم این مسئله را توضیح دهید؟

جواب:

مضمضه (شستن دهان و چرخاندن آب در آن) در وضو و غسل، واجب است و فرقی ندارد که در رمضان یا غیر رمضان باشد و این که شخص، روزه‌دار باشد یا در حال روزه نباشد. برای انسان جایز نیست که در انجام آن، خلل وارد کند اما روزه‌‌دار نباید در انجام آن مبالغه و زیاده‌روی کند؛ زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به لقيط بن صبره رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ فرمود: «وَبالِغ في الاستنشاق إلا أن تكون صائماً»[۱] : (در استنشاق و شستن بینی، مبالغه کن، مگر این که روزه‌دار باشی). پس وقتی در انجام استنشاق در حالت روزه نباید زیاده‌روی شود، رعایت این امر درباره‌ی مضمضه اولویت دارد. بدان که مضمضه برای روزه‌‌دار به سه قسمت تقسیم می‌شود:

قسمت اول: واجب: زمانی که مضمضه در وضو و غسل باشد.

قسمت دوم: جایز: وقتی روزه‌دار به آن احتیاج داشته باشد؛ چنان که مثلا دچار خشکی دهان و کمبود بزاق دهان شود. در این حالت، جایز است مضمضه کرده و دهانش را با آب، مرطوب نماید. البته نباید آب را ببلعد و فرو ببرد.

قسمت سوم: مكروه: این در صورتی است که بیهوده و برای بازی انجام شود. در این حالت، مکروه است که روزه‌‌دار، مضمضه کند زیرا نیازی به انجام آن ندارد؛ مانند چشیدن غذا که برای روزه‌‌دار، مکروه است مگر زمانی که بدان نیاز داشته باشد.


۱-تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائلان: نحن اثنان زميلان واختلفنا على حكم المضمضة في الوضوء في نهار رمضان، فيقول أحدنا: إنها واجبة إلا في رمضان. ويقول الثاني: إنها واجبة حتى في شهر رمضان، ولكن بدون مبالغة في المضمضة في رمضان. نرجو من فضيلتكم التوضيح عن الحكم في ذلك.

فأجاب رحمه الله تعالى: المضمضة واجبة في الوضوء والغسل، سواء في نهار رمضان أم في غيره أي سواء كان الإنسان صائمًا أم مُفطِرًا، ولا يجوز للإنسان أن يُخل بها، لكن الصائم لا يبالغ فيها؛ لقول النبي صلى الله عليه وسلم للقيط بن صَبْرة: «وَبَالِغُ فِي الاسْتِنْشَاقِ إِلَّا أَنْ تَكُونَ صَائِها». فإذا كان الاستنشاق لا يُبالغ فيه في الصيام فالمضمضة من باب أولى واعلم أن المضمضة للصائم تنقسم إلى ثلاثة أقسام:

۱ – قسم واجب، وهو إذا ما كان في وضوء أو غُسل.

2- قسم جائز، وهو ما إذا احتاج الصائم إليها لقلة لُعابه، وییس فمه فإنه يجوز حينئذ أن يتمضمض ليبل فمه بهذا الماء، من غير أن يبتلعه.

3- وقسم مكروه، وهو إذا كان عبئًا ولعبا، فإنه يكره للصائم أن يتمضمض؛ لأن ذلك لا حاجة له، فهو كذوق الطعام يكره للصائم إلا لحاجة.

مطالب مرتبط:

(۳۸۴۵) آیا برای زن جایز است که در روز رمضان از سرمه یا عطر استفاده نماید؟

بله، برای زن و دیگران جایز است که در روز رمضان، از سرمه، قطره‌ی چشم، قطره‌ی گوش و حتی قطره‌ی بینی استفاده نماید البته شرط استفاده از قطره‌ی بینی این است که به جوف (سینه) یا حلق نرسد زیرا اگر چنین شود، همانند خوردن و نوشیدن خواهد بود...

ادامه مطلب …

(۳۸۸۰) حکم روزه‌داری در سفر از منطقه گرم‌سیر به منطقه سردسیر یا کوتاه‌روز

چیزی در این حالت بر عهده‌ی او نیست؛ اگر توان این کار را داشته باشد، اشکالی ندارد چون این کار، عبادت را برایش آسان‌تر می‌کند که این مسئله، مطلوب و درست است....

ادامه مطلب …

(۳۸۷۴) حکم مبالغه در مضمضه در هنگام روزه‌داری

روزه‌ات صحيح است؛ زیرا آب را فقط به خاطر مضمضه وارد دهانت کرده‌ای، نه برای این ‌که به گلویت برسد...

ادامه مطلب …

(۳۸۷۰) حکم روزه در صورت جنب بودن تا بعد از اذان فجر

هرگاه اذان فجر گفته شود و کسی بخواهد روزه بگیرد در حالی که دچار جنابت است، ایرادی ندارد که روزه بگیرد و بعد از طلوع فجر، غسل کند...

ادامه مطلب …

(۳۸۵۲) حکم استفاده از اسپری آسم برای روزه‌دار

اگر این اسپری به معده نمی‌رسد و فقط حلق را خنک کرده و مجاری تنفسی را باز می‌کند، روزه را باطل نمی‌کند اما اگر مایع است و به معده می‌رسد، روزه را باطل می‌کند.....

ادامه مطلب …

(۳۸۸۸) حکم و کفاره هم‌بستری مکرر در روزهای رمضان

احتياط این است که در ازای هر روز، كفاره‌ی جداگانه انجام دهی زیرا این‌کار برای رفع مسئولیت بهتر است؛ اما نمی‌گوییم که این کار، واجب است بلکه فقط برای احتياط است؛ لذا اگر این کار برایت سخت و دشوار است، انجام یک کفاره، کافی است.....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه