پنج‌شنبه 20 ذیقعده 1447
۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵
7 می 2026

(۳۷۷۷) حکم کسی که ماه رمضان را روزه می‌گیرد اما نماز نمی‌خواند

(۳۷۷۷) سوال: حکم کسی که ماه رمضان را روزه می‌گیرد اما نماز نمی‌خواند چیست؟ همچنین از مردم شنیده‌ام که روزه‌ گرفتن روز اول از ماه محرم، سنت است؛ آیا این سخن، صحت دارد؟

جواب:

روزه‌ی رمضان از کسی که نماز نمی‌خواند، پذیرفته نیست و مردود است؛ چون کسی که نماز نمی‌خواند، كافر و مرتد می‌باشد که از دین اسلام خارج شده است در حالی ‌که از جمله شروط صحت عبادت، مسلمان بودن است؛ لذا هر عملی که تارک نماز اعم از روزه، صدقه و دیگر عبادت‌ها انجام دهد باطل و مردود است؛ اما اگر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ با ارزانی داشتن اسلام بر او منت نهاد و دوباره نماز خواند، الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ پاداش اعمال نیکی که در زمان کفرش انجام داده را به وی می‌بخشد زیرا الله جَلَّ‌جَلَالُهُ برای تباه شدن عمل به سبب ارتداد از دین، از دنیا رفتن در حالت ارتداد را شرط نموده و فرموده است: {وَمَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَأُوْلَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ}[البقرة: ۲۱۷] : (هر کس از شما که از دینش برگردد و در حال کافر بودن بمیرد، آنان هستند که کردارشان در دنیا و آخرت نابود شده است). رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نیز فرمود: «أسلمتَ على ما أسلفتَ من خير»[۱]: (با کارهای خیر و اعمال نیکی که پیشتر انجام داده‌ای، مسلمان شدی).


۱- صحيح مسلم: كتاب الإيمان، باب حكم عمل الكافر إذا أسلم بعده، رقم (۱۲۳).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: ما حكم من يصوم شهر رمضان وهو لا يصلي؟ وكذلك سمعتُ من الناس أن صوم الأول من شهر المحرم سُنَّة، فهل هذا صحيح؟

فأجاب رحمه الله تعالى: صوم رمضان لمن لا يُصلِّي مردود عليه؛ وذلك لأن الذي لا يُصلِّي كافر مرتد خارج عن الإسلام، ومن شرط صحة العبادة أن يكون الفاعل مسلما، فما فعله تارك الصلاة من صيام، أو صدقة، أو غيرهما من العبادات فهو باطل مردود عليه ، ولكن إذا من الله عليه بالإسلام ورجع فصلَّى فإن الله يُثيبه على ما عمل من عَمَلِ الخير في حال كُفْره؛ لأن الله تعالى اشترط لِحُبوطِ العمل بالردة أن يموت الإنسان على ذلك، فقال تعالى: ﴿ وَمَن يَرْتَدِ دْمِنكُمْ عَن دِينِهِ، فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرُ فَأُولَبِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ﴾ [البقرة: ۲۱۷]. ولقول النبي صلى الله عليه وسلم: «أَسْلَمْتَ عَلَى مَا أَسْلَفْتَ مِنْ خَيْر».

مطالب مرتبط:

(۳۸۲۳) حکم قضای روزه‌های فوت‌شده برای فرد مسن و ناتوان

واجب است که هر اندازه می‌تواند، حتّی اگر در روزهای متفاوت از زمستان هم که باشد، قضای روزه‌هایش را بگیرد. اگر توانایی ندارد و این عدم توانایی دائمی است و امیدی به بهبودش نیست، به ازای هر روز یک مسكين را غذا می‌دهد....

ادامه مطلب …

(۳۷۸۱) چگونگی جبران ترک روزه

توبه موجب آمرزیده شدن گذشته‌ می‌شود و واجب نیست که قضای روزه یا نماز آن مدت را انجام دهد؛ بلکه باید زیاد به عبادت‌های نفل، استغفار و توبه به درگاه پروردگارش مشغول شود...

ادامه مطلب …

(۳۸۱۴) حکم روزه برای بیمار مبتلا به نارسایی کبد

اگر پزشک مسلمان تصریح کرده که روزه برای این بیمار، ضرر دارد به طوری که بیماری را طولانی‌تر یا دردش را بیشتر می‌کند؛ در این صورت می‌تواند روزه نگیرد و به جای هر روز، یک مسكين را غذا دهد زیرا بیماری‌ وی از بیماری‌‌های مستمر است....

ادامه مطلب …

(۳۸۰۰) روزه‌دار چه زمانی باید از خوردن و نوشیدن دست بکشد؟

هرگاه روشنی فجر در آسمان، نمایان شد و آشکار گشت، واجب است که شخص از خوردن و نوشیدن دست بکشد

ادامه مطلب …

(۳۸۱۰) حکم روزه گرفتن با وجود توصیه پزشکی و زخم معده

این مسئله به وضعیت فرد در هنگام فرا رسیدن ماه رمضان بستگی دارد که اگر توانایی روزه داشت باید روزه بگیرد و اگر توان روزه گرفتن نداشت، روزه نگیرد....

ادامه مطلب …

(۳۷۷۱) حکم روزه شخصی که سخنان بیهوده می‌گوید

روزه‌اش درست است؛ اما شایسته است که شخص روزه‌دار، وقتش را با طاعت و عبادت‌ هم‌چون نماز، قرآن، ذكر و... مشغول و آباد کند اما سخن لغو و بیهوده، فقط موجب زیان و خسارت انسان است...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه