(۲۳۷۰) سوال: نماز خواندن مردی که به او ادرار یا مدفوع غلبه کرده است نهی شده است ولی او خودش را از این رو نگه می‌دارد که اگر قضای حاجتش را برود و دوباره وضو بگیرد در آن سختی است یا نماز از او فوت می‌شود یا از مصلحتی عقب می‌ماند لذا خودش را نگه می‌دارد و نماز می‌خواند؛ آیا نمازش صحیح است؟

جواب:

نماز کسی که به او ادرار یا مدفوع دارد نزد جمهور اهل علم صحیح است و این قول رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم : «لَا صَلَاةَ بِحَضْرَةِ الطَّعَامِ، وَلَا هُوَ يُدَافِعُهُ الْأَخْبَثَانِ»[۱] : (به هنگام آماده بودن غذا یا به وقت غلبه‌ی آدرار و مدفوع، خواندن نماز صحیح نیست): را به نفی کمال نه نفی صحت نماز حمل می‌کنند ولی با این وجود آن را مکروه می‌دانند زیرا خشوع در نماز را از او می‌گیرد مگر این که آن زیاد به او فشار می‌آورد که قول صحیح نبودن نمازش بسیار وجیه است زیرا در این حالت نمی‌داند چه می‌گوید و چه می‌کند و ممکن است به بدن او نیز ضرر برساند و به نهی از ضرر رساندن به بدن ملحق شود که از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم روایت شده که می‌‌فرماید: «لا ضرر و لا ضرار»[۲] : (زیان رساندن به خود و دیگران (در اسلام جایز) نیست).

اما اگر از این می‌ترسد که نماز جماعت از او فوت می‌‌شود مشکلی ندارد اگر چه نماز جماعت از او در این حالت فوت شود یعنی اگر رفت و قضای حاجتش را بجا آورد و وضو گرفت اگر نماز جماعت از او فوت شد مشکلی ندارد و گناهی بر او نیست.

[۱] رواه مسلم (۵۶۰).

[۲] تخریج آن گذشت.