(۲۳۳۴) سوال: حکم شرع در نظر شما شیخ بزرگوار در مورد نماز خواندن پشت امام که این دعا را می‌خواند چیست: اللهم صل علی سیدنا محمد طبِّ القلوب و دوائها، و عافیة الأبدان و شفائها، و نور الأبصار و ضیائها؟ از آن جایی که بعضی از براردان گفتند: این جایز نیست، ما را در این مورد راهنمایی کنید جزاکم الله خیرا.

جواب:

اولا آیا او این دعا را در نماز می‌خواند یا در غیر نماز؟ و اگر این را در نماز می‌خواند چیزی که برای من ظاهر گشت نماز او باطل است چون که این دعا نزدیک است که شرک باشد چون که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم طبیب قلب‌ها و دوای آن از جهت حسی نمی‌باشد یعنی اگر قلب از مریضی حسی جسمی داشته باشد پس رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم طبیب آن نیست و الان که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وفات یافته است امکان ندارد که به کسی از جهت جسمی نفعی برساند.

اما اگر مرداش ایمان به او باشد بله او طبیب قلوب و دوای آن است و این حق می‌باشد و شکی در آن نیست که ایمان به رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم قلب‌ها را از بیماری‌های دینی شفا می‌دهد و دوایی برای آن است.

و همچنین گفته شد عافیت بدن: پس رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم عافیت بدن نیست بلکه ایشان برای بیماران دعا می‌کند که شفایشان دهد و او نیست که عافیت می‌دهد بلکه عافیتشان از جانب الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم برای خودش دعا به عافیت می‌کند: «اللهم عافنی»[۱] (بارالهی به من عافیت عطا کن) پس چگونه او عافیت می‌باشد؟ و همچنین این نیز دعایی باطل است.

و همچنین نور الأبصار و ضیاؤها، نیز اشتباه است چون نور الأبصار صفتی از صفات جسم است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آن را خلق کرده است پس نور الأبصار خقلت الله می‌باشد و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نیست و همچنین رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم کسی نیست که آن را خلق کرده باشد.

نصیحت من به این امام و کسانی که این دعا را می‌خوانند این است که به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه کنند و بدانند که بهترین دعا، دعاهایی است که در قرآن و سنت آمده است زیرا که از جانب حکیم خبیر است.

پس ای کاش اینها دعاهایی که در قرآن و سنت است را جمع می‌کردند و با آن دعا می‌کردند که بهتر این از جملاتی که است که سجع دارد و مکان دارد که کفر نیز در آن باشد و ایشان آن را ندانند و نصیحت من کسانی که این دعا را خوانده‌اند این است که به سوی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه کنند و دعاهای که در قرآن و سنت آمده است را بخوانند که جامع‌ترین، بهترین و با منفعت‌ترین دعاها برای قنوت است.

[۱] رواه ابوداود (۵۰۹۰).