یکشنبه 30 ذیقعده 1447
۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۵
17 می 2026

(۲۱۵۷) احکام قرائت مأموم در نماز جماعت

(۲۱۵۷) سوال: چه زمانی که مأموم قرائت می‌کند و چه زمانی به امامش گوش می‌دهد؟

جواب:

مأموم قرائت نمی‌کند و امامش قرائت می‌کند مگر سوره‌ی فاتحه زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم با اصحابش نماز صبح می‌خواند  و هنگامی که نماز پایان یافت فرمود: کدام یک از شما با من در قرائت منازعه می‌کرد یا مانند این کلمه؟ سپس رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «لَا تَقرؤوا إِلَّا بِأم القرآن ؛ فَإِنَّهُ لَا صَلَاةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِهَا»[۱] (جز سوره ی فاتحه، چيزی نخوانيد، زيرا نماز کسی که در آن سوره ی فاتحه را نخواند، صحيح نيست) و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم اصحابش را قرائت کردن همراهش نهی کرد مگر سوره‌ی فاتحه و دلیل آن نماز نداشتن کسی که این سوره را نخواند بیان کرد.

و برای همین: هنگامی انسان وارد نماز شد و امام فاتحه را می‌خواند پس او ساکت بماند و استفتاح را نخواند تا هنگامی که امام فاتحه را تمام کند سپس استفتاح را بخواند و استعاذه کند و قرائت فاتحه را شروع کند و آن را تمام می‌کند هرچند امام قرائت سوره‌ی بعد از فاتحه را شروع کند زیرا فاتحه از آن مستثنی است.

و اگر وارد نماز شد و امام سوره‌ی بعد از فاتحه را می‌خواند پس در اینجا استفتاح نخواند زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمودند: «لا تفعلوا إلا بأم القرآن» (این کار را نکنید مگر خواندن سوره‌ی فاتحه ولی استعاذه را بخواند بعد قرائت فاتحه را شروع کند زیرا استعاذه تابع قرائت است همانطور الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {وَإِذَا قُرِئَ ٱلۡقُرۡءَانُ فَٱسۡتَمِعُوا۟ لَهُۥ وَأَنصِتُوا۟ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ} [سوره اﻷعراف: ۲۰۴] (و چون قرآن خوانده شود، پس به آن گوش فرا دهید، و خاموش باشید، تا مشمول رحمت شوید).


[۱] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: متى يقرأ المأموم، ومتى يستمع لإمامه؟

فأجاب رحمه الله تعالى: المأموم لا يقرأ وإمامه يقرأ إلا سورة الفاتحة فقط، لأن النبي صلى بأصحابه صلاة الصبح، فلما انصرف قال: أيكم الذي نازعني القراءة أو كلمة نحوها ؟ ثم قال -عليه الصلاة والسلام-: «لا تقرؤوا إلا بأم القرآن فإنه لا صلاة لمن لم يقرأ بها»، فنهى النبي صلى الله عليه وسلم أصحابه أن يقرؤوا وهو يقرأ إلا الفاتحة وعلل ذلك بأنه لا صلاة لمن لم يقرأ بها.

وعلى هذا: إذا دخل الإنسان مع الإمام وهو يقرأ الفاتحة فإنه يسكت لا يَسْتَفْتِحُ، فإذا أتم الإمام الفاتحة استَفْتَحَ وتَعَوَّذَ ثم شرع في قراءة الفاتحة، واستمر في قراءتها ولو بدأ الإمام يقرأ السورة التي بعد الفاتحة، لأن الفاتحة مستثناة.

ولو دخل والإمام يقرأ في السورة التي بعد الفاتحة فهنا لا يستفتح، لأن النبي صلى الله عليه وسلم قال: «لا تفعلوا إلا بأم القرآن» ولكن يستعيذ بالله من الشيطان الرجيم ثم يقرأ الفاتحة، لأن الاستعاذة تابعة للقراءة، كما قال تعالى: ﴿ فَإذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَنِ الرَّحِيمِ ﴾ [النحل: ٩٨].

مطالب مرتبط:

(۲۱۵۵) آیا قرائت فاتحه برای مأمومی که پشت امام ایستاده‌اند واجب است؟

قول راجح این است که برای مأموم همانطور که برای امام و همچنین منفرد واجب است، واجب می‌باشد....

ادامه مطلب …

(۲۱۷۲) حکم نماز بیمار ناتوان از قرائت کامل

اگر که نمی‌تواند مگر این پس معذور است....

ادامه مطلب …

(۲۱۵۸) جمع‌بندی احادیث درباره‌ی قرائت فاتحه در نماز جماعت

این بسیار مهم است که طالب علم جمع بین نصوصی که ظاهرش در تعارض است را بداند تا برایش آشکار شود که تعارضی بین آنها وجود ندارد چون که در شریعت الله تعارضی وجود ندارد و همچنین بین کلام الله و آنچه به صورت صحیح از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم روایت شده تعارض وجود ندارد.

ادامه مطلب …

(۲۱۷۳) حکم نماز فرد ناشنوا

نمازش صحیح است، از الله برای او و خود قبولی را می‌خواهیم....

ادامه مطلب …

(۲۱۷۴) حکم نماز سالمندی ناتوان از یادگیری قرائت و اذکار نماز

نماز‌های گذشته‌ی این زن صحیح است هرچند که واجب‌ها را بجا نیاورده است چون که معذور بوده و جهل داشته است و اما از این بعد برایش واجب است که امور دینش را یاد بگیرد و به آنچه از دین الله آموخت عمل کند....

ادامه مطلب …

(۲۱۸۱) آیا تأمین (آمین گفتن) بر قرائت امام با صدای بلند گفته می‌شود؟

آمین گفتن به نسبت مردانی که پشت امام ایستاده‌اند بلند گفته می‌شود اما زنان صوتشان را بلند نمی‌کنند زیرا که به ستر و عدم ظهور صوت امر شده‌اند....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه