یکشنبه 5 جمادی‌الثانی 1448
۲۴ آبان ۱۴۰۵
15 نوامبر 2026

(۲۱۵۴) حکم قرائت فاتحه در نماز چیست؟

(۲۱۵۴) سوال: حکم قرائت فاتحه در نماز چیست؟ و اگر شخصی رکوع را با امام دریافت ولی فاتحه را نخوانده بود، برایش یک رکعت حساب می‌شود یا نه؟

جواب:

قول راجح نزد من این است که قرائت فاتحه رکن نماز امام و مأموم و منفرد است برای عموم قول رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم که می‌فرماید: «لَا صَلَاةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ»[۱] (کسی که سوره‌ی فاتحه نخواند نماز ندارد) و تفاوتی بین نماز سری و جهری ندارد برای حدیث عبادة بن الصامت رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ که اهل سنن از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم روایت می‌کنند روزی نماز فجر را که تمام کرد فرمود: «لَعَلَّكُمْ تَقْرَءُونَ خَلْفَ إِمَامِكُمْ ؟ “. قُلْنَا : نَعَمْ، هَذًّا يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ : ” لَا تَفْعَلُوا إِلَّا بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ ؛ فَإِنَّهُ لَا صَلَاةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِهَا»[۲] (شما پشت سر امامتان قرائت می خوانيد؟ گفتیم: بله یا رسول الله، رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: جز سوره ی فاتحه، چيزی نخوانيد، زيرا نماز کسی که در آن سوره ی فاتحه را نخواند، صحيح نيست) و قرائت در همه‌ی رکعات واجب است زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم شخصی که نماز را بد می‌خواند آموزش داد سپس به او فرمود: «افعل ذلك في صلاتك كلها»[۳] (در تمام نمازهایت بدین گونه عمل کن) ولی از مأموم مسبوق که هنگام رکوع به امام رسیده است از او ساقط می‌شود پس تکبیرة الإحرام را می‌گوید سپس به رکوع می‌رود و در این حالت قرائت فاتحه از او ساقط می‌شود و همچنین از کمی زودتر از رکوع رفتن امام نیز برسد سپس داخل نماز شد و دعای استفتاح را خواند و شروع به قرائت فاتحه کرد سپس قبل از این که بتواند آن را تمام کند امام به رکوع می‌رود پس همراه امام به رکوع می‌رود و در این حالت خواندن بقیه‌ی سوره‌ی فاتحه از او ساقط می‌شود زیرا که رکنی در آن بتواند فاتحه را بخواند درک نکرده است و چیزی که بر آن دلالت می‌دهد این است که ابوبکرة رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ آمد و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در حالت رکوع بود پس شتاب ورزید و رکوع کرد قبل از این که به صف داخل شود سپس وارد صف شد پس هنگامی که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم سلام نماز را داد سوال کرد چه کسی این کار را کرد؟ ابوبکرة رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ گفت من بودم پس رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «زادك الله حرصاً، و لاتعد»[۴] (الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ حرص تو را زیاد کند ولی بار دیگر این کار را انجام نده) و به او امر نکرد که قضای رکعتی که رکوع آن را دریافته بود بجا آورد پس دلالت می‌دهد که کسی که رکوع را درک کرد پس در این حالت الزامی برای قرائت فاتحه برایش نمی‌باشد.


[۱] رواه البخاری (۷۵۶) و مسلم (۳۹۴).

[۲] رواه ابو داود (۸۲۳).

[۳] رواه البخاری (۷۹۳) و مسلم (۳۹۷).

[۴] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما حكم قراءة الفاتحة في الصلاة؟ وإذا أدرك الرجل الركوع مع الإمام ولم يقرأ الفاتحة، هل تحسب له ركعة أم لا؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: القول الراجح عندي أن قراءة الفاتحة في الصلاة ركن على الإمام والمأموم والمنفرد ، لعموم قول النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم-: «لا صلاة لمن لم يقرأ بفاتحة الكتاب»، وسواء كانت الصلاة سرية أم جهرية، لحديث عبادة بن الصامت الذي رواه أهل السنن أن النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم- انفتل يوما من صلاة الفجر فقال: «العلكم تقرؤون خلف إمامكم؟» قالوا: نعم. قال: «لا تفعلوا إلا بأم القرآن فإنه لا صلاة لمن لم يقرأ بها». وتجب قراءتها في كل ركعة، لأن النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم- عَلَّمَ الْمُسِيء في صلاته الصلاة ثم قال: «افعل ذلك في صلاتك كلها»، لكنها تسقط عن المأموم المسبوق فيهما إذا جاء والإمام راكع، فإنه يكبر للإحرام ثم يركع، وتسقط عنه في هذه الحال قراءة الفاتحة، وكذلك لو جاء قُبَيْلَ الركوع، ثم دخل في الصلاة فكبر واستفتح وشرع بقراءة الفاتحة، ثم ركع الإمام قبل أن يتمكن من قراءتها، فركع مع الإمام، فإنه في هذه الحال يسقط عنه ما بقي من الفاتحة، لأنه لم يدرك الركن الذي يتمكن فيه من القراءة ويدل لذلك أن أبا بكرة رضي الله عنه جاء والنبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم- راكع فأسرع وركع قبل أن يدخل في الصف، ثم دخل في الصف، فلما سلم النبي صلى الله عليه وسلم سأل: من الفاعل؟ فقال أبو بكرة أنا. فقال النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم-: «زادك الله حِرْصًا، ولا تعد» ، ولم يأمره بقضاء الركعة التي أدرك ركوعها، فدل ذلك على أنه يكون مدركًا للركعة، وأنه لا تلزمه قراءة الفاتحة في مثل هذه الحالة.

مطالب مرتبط:

(۲۱۶۲) حکم قرائت کردن فاتحه برای مأموم

صحیح این است که قرائت فاتحه برای مأموم واجب است....

ادامه مطلب …

(۲۱۶۵) حکم شک در قرائت فاتحه مأموم و تأثیر آن بر صحت نماز

شک‌های بسیار واجب است که ترک شود و به آن توجهی نشود زیرا که انسان به وسواس می‌افتد و شیطان نیز در به شک انداختنش کوتاهی نمی‌کند بلکه ر امور دیگر نیز او را به شک می‌اندازد...

ادامه مطلب …

(۲۱۷۹) حکم گفتن «آمین» بعد از خواندن سوره فاتحه در نماز

بله برای انسان مشروع هنگامی که سروه‌ی فاتحه را تمام کرد بگوید: آمین....

ادامه مطلب …

(۲۱۸۱) آیا تأمین (آمین گفتن) بر قرائت امام با صدای بلند گفته می‌شود؟

آمین گفتن به نسبت مردانی که پشت امام ایستاده‌اند بلند گفته می‌شود اما زنان صوتشان را بلند نمی‌کنند زیرا که به ستر و عدم ظهور صوت امر شده‌اند....

ادامه مطلب …

(۲۱۷۶) حکم گفتن “استعنا بالله” توسط مأموم هنگام قرائت {إِیَّاكَ نَعۡبُدُ وَإِیَّاكَ نَسۡتَعِینُ} امام

این کلمه هیچ معنایی ندارد پس شایسته است که اگر از یکی از مأمومین این را شنیدید برای او واضح سازید که این مشروع نمی‌باشد....

ادامه مطلب …

(۲۱۶۶) اسباب وسواس و آشفتگی فکری در نماز

(۲۱۶۶) سوال: زیاد بودن وسواس و آشفتگی در نماز اسبابش چیست؟ و آیا نماز در این حالت صحیح است؟ و اسباب معین برای خشوع در نماز چیست؟ جواب: اسباب زیاد بودن وسوسه در نماز شیطان است و هنگامی که شیطان در نماز وارد انسان شد قلب او را مشغول می‌سازد و به او گفت: این […]

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه