شنبه 8 ذیقعده 1447
۵ اردیبهشت ۱۴۰۵
25 آوریل 2026

(۲۱۱۶) موضع صحیح رفع الیدین در تکبیرة الإحرام کجاست؟

(۲۱۱۶) سوال: رفع الیدین در تکبیرة الإحرام موضع آن کجاست؟ بعضی دستشان را تا سینه بلند می‌کنند و بعضی تا  زیر سینه، صحیح آن کدام است؟

جواب:

رفع الیدین در نماز چهار موضع دارد: اولین موضع هنگام تکبیرة الإحرام است و دومین موضع هنگام رکوع رفتن است و سومین موضع هنگام بالا آمدن از رکوع است و چهارمین موضع هنگام بلند شدن از تشهد اول است.

و دست تا برابر خود گوش یا لاله‌ی گوش یا شانه‌ها بالا می‌رود که اینها سنت است یعنی هر کدام که انجام دهی سنت است.

اما بالا بردن تا سینه که به شانه نرسد این خطاست و این در حقیقت عبث می‌باشد و ثوابی نمی‌برد زیرا که نه سنت را انجام داده و نه هم بی‌حرکت بوده است بلکه حرکتی غیر مشروع انجام داده و این در نماز بیهوده می‌باشد.

برای همین می‌گوییم: برادرانی که حریص هستند سنت را انجام دهند حداقل دستشان را تا شانه‌هایشان بالا ببرند یا راست گوش یا تا راست لاله‌ی گوش بالا ببرند و بهترین آن این است که هر بار یک کدام را انجام بدهد تا این که سنت از تمام وجوهش زنده شود.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما موضوع رفع الأيدي في تكبيرة الإحرام؟ هناك من يرفع يديه إلى صدره، ومنهم إلى أسفل الصدر، ما الصحيح في ذلك مع التوجيه؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: رفع اليدين في الصلاة يكون في أربعة مواضع: الموضع الأول عند تكبيرة الإحرام، والموضع الثاني عند الركوع، والموضع الثالث عند الرفع من الركوع، والموضع الرابع عند القيام من التشهد الأول.

وينتهي الرفع إلى فروع الأذنين، أو إلى شحمة الأذنين، أو المَنْكِبَيْنِ، هذه السنة، يعني: إما أن ترفع يديك إلى فروع الأذنين، أو إلى شحمة الأذنين، أو إلى المنكبين.

وأما رفعها إلى الصدر لا تبلغ المنكبين فهذا خطأ، هذا في الحقيقة عبت لا يثاب عليه الإنسان، لأنه لم يأت بالسنة ولم يأت بالسكون، فهو تحرك حركة غير مشروعة، فيكون ذلك من العبث في الصلاة.

لذلك نقول: على الإخوة الحريصين على فعل السنة في رفع اليدين أن يرفعوا أيديهم إلى المناكب على الأقل، أو إلى فروع الأذنين، أو إلى شحمة الأذنين، والأحسن أن يفعل هذا مرة وهذا مرة حتى يحيي السنة على جميع وجوهها.

مطالب مرتبط:

(۲۱۳۴) حکم گذاشتن دو دست بر سینه بعد از بالا آمدن از رکوع

گذاشتن دو دست بر سینه قبل از رکوع و بعد از آن سنت است...

ادامه مطلب …

(۲۱۲۷) حکم فراموشی ذکر الله اکبر هنگام انتقال بین ارکان در نماز فرادی

او قبل سلام دادن سجده‌ی سهو می‌کند زیرا که قول ‌درست‌تر این است که تکبیرات انتقال از واجبات نماز است و واجبات نماز هنگامی ترک شود پس باید سجده‌‌ی سهو بجا آورد....

ادامه مطلب …

(۲۱۲۳) حکم گفتن “الله و اکبر” به جای “الله اکبر” در اذان و نماز

جایگزین کردن (همزه) و (واو) در لغت جایز است پس هنگامی که گفت: (الله و اکبر) پس اذانش صحیح است ولی به شرط این که به معنای مقصود معتقد (الله اکبر) باشد....

ادامه مطلب …

(۲۱۲۶) حکم تاخیر همیشگی در نماز جماعت

چیزی بر گردن او نیست ولی خیر بسیار زیادی را از دست داده است زیرا از زمانی که وارد نماز شد اجر آن را دریافت می‌کند و اگر بعد از شروع امام به قرائت فاتحه وارد شد پس نفسش را محروم کرده است...

ادامه مطلب …

(۲۱۲۰) حکم تنوع در لحن تکبیرات امام

نمی‌دانم که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرقی بین تکبیرات قائل می‌شده است بلکه ظاهر سنت این است که تکبیرات او برابر و مساوی بوده است....

ادامه مطلب …

(۲۱۱۸) زمان تکبیرات انتقال و قول (سمع الله لمن حمده)

تکبیرات انتقال و قول (سمع الله لمن حمده) باید بین دو رکن باشد و فرقی ندارد که از ابتدای حرکت باشد یا در اثنای آن، مهم آن است که بین دو رکن باشد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه