جمعه 21 ذیقعده 1447
۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵
8 می 2026

۳۴۹ – حکم اظهار خوشحالی و سرور در عید فطر و قربان، و شب ۲۷ رجب و نیمه‌ی شعبان و روز عاشورا چیست؟

۳۴۹ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم اظهار خوشحالی و سرور در عید فطر و قربان، و شب ۲۷ رجب، و در شب نیمه‌ی شعبان، و در روز عاشورا چیست؟

جواب دادند: اظهار خوشحالی و سرور در ایام عید فطر و قربان، تا مادامی که از حدود شرع خارج نشود، هیچ اشکالی ندارد. مثلا مردم برای خوردن و نوشیدن و غیره جمع شوند، و این از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نیز ثابت است که فرمود: ایام تشریق[۱]، ایام خوردن و نوشیدن و ذکر الله عز و جل است». منظور از آن سه روز بعد از عید مبارک قربان است. همچنین در روز عید مردم قربانی کرده و از قربانی‌هایشان می‌خورند و از نعمت‌هایی که الله به آنها ارزانی داشته، لذت می‌برند. همچنین اظهار خوشحالی و سرور در روز عید فطر تا مادامی که از حدود شرعی خارج نشود، اشکالی ندارد.

اما اظهار خوشحالی و سرور در شب ۲۷ رجب یا شب نیمه‌ی شعبان، یا در روز عاشورا، هیچ اصلی نداشته و از آن نهی شده و اگر انسان به آن دعوت شود، نباید قبول کند. زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌فرماید: «از امور نوپیدا در دین بر حذر باشید». اما شب ۲۷ رجب، شبی است که مردم ادعا می‌کنند معراج رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است، که در آن شب به آسمان به سوی الله بالا برده شد. این قضیه از ناحیه‌ی تاریخی ثابت نیست و هر چیزی که ثابت نباشد، باطل است و هر چه که بر باطل بنا شود، باطل است. حتی اگر فرض کنیم که معراج رسول الله صلی الله و علیه وسلم در این شب ثابت است، باز هم برای ما جایز نیست هیچ یک از اموری که برای اعیاد یا عبادات انجام می‌دهیم، در آن شب انجام دهیم؛ زیرا چنین کاری از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت نشده و اصحابشان رضوان الله علیهم اجمعین، نیز در این شب کاری نکرده‌اند، در حالی که صحابه اولاترین مردم به او و حریص‌تر کسان بر سنت و شریعت او صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بودند. در این صورت چطور برای ما جایز است چیزی را به وجود آوریم که در عهد رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم برای تعظیم یا احیای آن چیزی وجود نداشته و بلکه برخی از تابعین با شب زنده‌داری نماز و ذکر، این شب را می‌گذراندند، نه با خوردن و خوشحالی و اظهار و شعایر اعیاد.

اما روز عاشورا؛ وقتی از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در مورد روزه گرفتن در این روز سوال شدند، فرمود: «گناهان سال گذشته را پاک می‌کند»، و در این روز هیچ یک از شعایر اعیاد انجام نمی‌گیرد، و همان طور که هیچ یک از شعایر اعیاد در آن انجام نمی‌گیرد، هیچ یک از شعایر احزان نیز در آن انجام نمی‌گیرد. اظهار حزن یا خوشحالی در این روز، خلاف سنت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بوده و از ایشان صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم چیزی جز روزه در این روز، وارد نشده است، و همراه با آن، با ما دستور داده برای مخالفت با یهود، یک روز قبل یا بعد از آن را نیز روزه بگیریم.


[۱] – روز یازده و دوازه و سیزده ذو الحجه.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

(349) وسئل – حَفِظَهُ‌الله- : عن حكم إظهار الفرح والسرور بعيد الفطر وعيد الأضحى؟ وبليلة السابعة والعشرين من رجب؟ وليلة النصف من شعبان؟ ويوم عاشوراء؟.

فأجاب فضيلته بقوله: أما إظهار الفرح والسرور في أيام العيد عيد الفطر أو عيد الأضحى فإنه لا بأس به إذا كان في الحدود الشرعية ومن ذلك أن يأتي الناس بالأكل والشرب وما أشبه هذا وقد ثبت عن النبي ، ﷺ ، أنه قال: “أيام التشريق أيام أكل وشرب وذكر لله – عَزَّوَجَلَّ-” يعني بذلك الثلاثة الأيام التي بعد عيد الأضحى المبارك وكذلك في العيد فالناس يضحون ويأكلون من ضحاياهم ويتمتعون بنعم الله عليهم ، وكذلك في عيد الفطر لا بأس بإظهار الفرح والسرور مالم يتجاوز الحد الشرعي.

أما إظهار الفرح في ليلة السابع والعشرين من رجب ، أو ليلة النصف من شعبان أو في يوم عاشوراء، فإنه لا أصل له وينهى عنه ولا يحضر الإنسان إذا دعي إليه لقول النبي ، ﷺ ، : “إياكم ومحدثات الأمور فإن كل بدعة ضلالة” . فأما ليلة السابع والعشرين من رجب فإن الناس يدعون أنها ليلة المعراج التي عرج بالرسول ، ﷺ ، فيها إلى الله – عَزَّوَجَلَّ – وهذا لم يثبت من الناحية التاريخية وكل شيء لم يثبت فهو باطل ، والمبني على الباطل باطل ثم على تقدير ثبوت أن ليلة المعراج ليلة السابع والعشرين من رجب ، فإنه لا يجوز لنا أن نحدث فيها شيئاً من شعائر الأعياد أو شيئاً من العبادات؛ لأن ذلك لم يثبت عن النبي ، ﷺ ، وأصحابه فإذا كان لم يثبت عمن عرج به ولم يثبت عن أصحابه الذين هم أولى الناس به وهم أشد الناس حرصاً على سنته وشريعته، فكيف يجوز لنا أن نحدث مالم يكن على عهد النبي ، ﷺ ، في تعظيمها ولا في إحيائها ، وإنما أحياها بعض التابعين بالصلاة والذكر لا بالأكل والفرح وإظهار شعائر الأعياد.

وأما يوم عاشوراء فإن النبي ، ﷺ ، سئل عن صومه فقال: “يكفر السنة الماضية” يعني التي قبله وليس في هذا اليوم شيء من شعائر الأعياد وكما أنه ليس فيه شيء من شعائر الأعياد فليس فيه شيء من شعائر الأحزان أيضاً فإظهار الحزن أو الفرح في هذا اليوم كلاهما خلاف السنة ولم يرد عن النبي ﷺ في هذا اليوم إلا صيامه. مع أنه ، ﷺ ، أمر أن نصوم يوماً قبله أو يوماً بعده حتى نخالف اليهود الذين كانوا يصومونه وحده.

مطالب مرتبط:

۳۷۲ – در مورد برگه‌ای که «سفر خوشبختی» نامیده می‌شود

۳۷۲ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: نظرتان در مورد این ورقه که «سفر خوشبختی» نامیده شده، چیست: کارت شناسایی:اسم: انسان.ملیت: از خاک.آدرس: کره‌ی زمین.ایستگاه خروج: زندگی دنیا.ایستگاه مقصد: خانه‌ی آخرت.وقت پرواز: {وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}[۱]، یعنی: {و هیچ‌‌کس نمی‌‌داند که فردا چه دستاوردی خواهد داشت و […]

ادامه مطلب …

۳۵۳ – حکم جشن گرفتن روز مادر چیست؟

۳۵۳ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم جشن گرفتن عید مادر چیست؟ جواب دادند: هر عیدی که مخالف با اعیاد شرعی باشد، اعیاد بدعتی بوده و به وجود آمده، و در عصر سلف صالح رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم معروف نبوده‌اند. بلکه حتی ممکن است منشأ آن غیر مسلمانان باشند، که در این صورت، همراه با بدعت، مشابهت […]

ادامه مطلب …

۳۵۹ – حکم قرائت قرآن برای روح میت چیست؟

۳۵۹ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم قرائت قرآن برای روح میت چیست؟ جواب دادند: تلاوت برای روح میت یعنی اینکه قرآن بخواند به نیت اینکه ثوابش به یکی از اموات مسلمین برسد. اهل علم در این مساله بر دو قول اختلاف دارند: اول: غیر مشروع است، و میت در این حال، هیچ نفعی […]

ادامه مطلب …

۳۴۶ – معنای بدعت چیست؟ آیا بدعت حسنه وجود دارد؟

۳۴۶ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: معنی بدعت و ضابطه‌ی آن چیست؟ آیا بدعت حسنه وجود دارد؟ معنی این فرموده‌ی رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم چیست که می‌فرماید: «کسی که در اسلام، سنت نیکویی را بنا کند»؟ جواب دادند: ضابط بدعت در شرع چنین است: «تعبد الله با چیزی که الله آن را تشریع نکرده»، و […]

ادامه مطلب …

۳۴۷ – چگونگی تعامل با شخصی که صاحب بدعت است. آیا طرد کردن چنین شخصی جایز است؟

۳۴۷ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: انسانی که ملتزم به سنت است، چگونه با شخصی که صاحب بدعت است، تعامل کند؟ آیا هَجر[۱] کردن چنین شخصی جایز است؟ جواب دادند: بدعت دو نوع است: بدعت‌های مُکفِّره و بدعت‌های غیر مُکفِّره. در هر دو نوع بدعت بر ما واجب است که این کسانی را که […]

ادامه مطلب …

۳۷۳ – آیا پخش کردن نامه‌های مجهول برای تشویق به دین، جایز است؟

۳۷۳ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: بسیاری از مردم ورقه‌ای را پخش می‌کنند که ادعا می‌شود وصیت شخصی به نام احمد بوده که خادم حرم است. حکم این کار چیست؟ جواب دادند: این وصیت از جانب شخصی مجهول است که خود را شیخ احمد نامیده. اما کاری که انجام داده، احمد (ستوده شده) نیست. […]

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه