جمعه 28 ذیقعده 1447
۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۵
15 می 2026

(۵۷۴) معتزله چه کسانی هستند؟

(۵۷۴) سوال: معتزله چه کسانی هستند؟

جواب:

معتزله، فرقه‌ی بدعت‌گزاری هستند که اعتقادشان درباره‌ی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ، کلام الله و افعال الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ مخالف مذهب اهل سنت و جماعت است؛ رئیس آنان عمرو بن عبيد و واصل بن عطاء هستند. علت نامگذاری آنان به معتزله این است که از مجلس حسن بصری رَحِمَهُ‌الله عزلت جسته و کناره گرفتند زیرا وی چنان تقریر می‌نمود که شخصی که مرتکب گناه کبیره می‌شود از ایمان خارج نمی‌شود بلکه مؤمنی است که ایمانش دچار نقص و کاستی شده است و در مقابل ایمانش مؤمن است و در مقابل گناه کبیره‌ای که انجام می‌دهد فاسق است. آنان مجلس حسن بصری رَحِمَهُ‌الله را ترک کرده و مقوله‌ی مشهور خود را گفتند که چنین است: (شخص مرتکب گناه کبیره در جایگاه و منزلتی بین دو منزلت (کفر و ایمان) قرار دارد و نه مؤمن است و نه کافر اما برای همیشه در دوزخ، جاودان خواهد بود).

آنان در اعتقاد به این که شخص مرتکب گناه کبیره در دوزخ، جاودان خواهد بود، با خوارج هم‌عقیده هستند اما خوارج صراحتا می‌گویند که این شخص، کافر و خارج از اسلام است ولی معتزله نیز صراحتا می‌گویند که این شخص، خارج از اسلام است اما جرأت ندارند که بگویند وی کافر است بلکه می‌گویند: “وی در جایگاه و منزلتی بین دو منزلت قرار دارد” و بدین ترتیب، منزلتی را اثبات کردند که مخالف کلام الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است که می‌فرماید: {هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ فَمِنْكُمْ كَافِرٌ وَمِنْكُمْ مُؤْمِنٌ} [التغابن: ۲]: (او کسی است که شما را آفریده است. برخی از شما کافر و برخی دیگر، مؤمن هستید) نوع دیگری وجود ندارد که نه کافر و نه مؤمن باشد مگر نزد معتزله که چیزی را به دین و شریعت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ اضافه کرده‌اند که از آن نیست.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: من المعتزلة؟

فأجاب -رحمه الله تعالى -: المعتزلة هم طائفة مبتدعة، يقولون في الله وفي كلام الله، وفي أفعال الله ما يخالف مذهب أهل السنة والجماعة، ورئيسهم عمرو بن عبيد وواصل بن عطاء، وسُمُّوا معتزلة؛ لأنهم اعتزلوا مجلس الحسن البصري؛ حيث كان يقرر أن فاعل الكبيرة لا يخرج من الإيمان، بل هو مؤمن ناقص الإيمان، أو مؤمن بإيمانه فاسق بكبيرته فاعتزلوا هذا المجلس مجلس الحسن البصري، وقالوا بقولتهم المشهورة إن فاعل الكبيرة في منزلة بين منزلتين، فليس مؤمنًا وليس كافرا، لكنه مع ذلك مجلد في النار. فهم يلتقون بالخوارج في القول بأن فاعل الكبيرة مخلد في النار، لكن الخوارج يُصرحون بأنه كافر خارج عن الإسلام، وهؤلاء يُصرحون بأنه خارج عن الإسلام، لكنهم لا يجرءون أن يقولوا إنه كافر. بل يقولون: إنه في منزلة بين منزلتين فأثبتوا هذه المنزلة المخالفة لكلام الله -عز وجل-، حيث قال تبارك وتعالى: ﴿ هُوَ الَّذِى خَلَقَكُمْ فَمَنكُمْ كَافِرٌ وَمِنكُمُ مُؤْمِن ﴾ [التغابن: ٢]. وليس هناك قسم ثالث ليس بكافر ولا مؤمن إلا على قول هؤلاء المعتزلة، الذين ابتدعوا في دين الله وشريعته ما ليس منها.

مطالب مرتبط:

(۵۹۰) حکم طریقت‌ها و مسلک‌های صوفیه

مسئله‌ی طریقت‌ها و مسلک‌هایی که برخی افراد با تبلیغات برای خود از جهت نسب با ادعای انتساب به نسب شريف یا با ادعای کراماتی که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ شخص وی را به آن اختصاص داده است، بدعت‌گزاری کرده‌اند؛ چنین مردم را فریب داده و چیزی را به دين الله اضافه کرده‌اند که از دین نیست.

ادامه مطلب …

(۵۷۶) اهل کلام و فلسفه چه کسانی هستند؟

اهل كلام، کسانی هستند که برای اثبات عقیده بر عقل تکیه کرده و گفته‌اند: هر آن‌چه از صفات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و امور اعتقادی که عقل، آن را اثبات کند، ثابت است و هر آن‌چه عقل، آن را اثبات نکند، ثابت نیست.

ادامه مطلب …

(۵۸۰) حکم تصوف و صوفيه

مسلمان به جای این ‌که خود را در مسیر صوفیه، یادگیری آن و عمل به اصطلاحاتش خسته کند، باید نیروی خود را در پیمودن راه پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ، خلفای راشدین و امامان هدایت‌یافته صرف کند تا حق برایش آشکار گردد، از آن پیروی نماید و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را از روی علم و بصیرت، عبادت کند.

ادامه مطلب …

(۵۷۳) ضوابط شناخت فرقه‌های گمراه

ضابطه برای شناخت نوع بدعت، ‌ مراجعه به قرآن و سنت است. هر آن‌چه قرآن و سنت دلالت دهند که بدعت کفری است آن بدعت، شخص را از اسلام خارج می‌کند.

ادامه مطلب …

(۵۸۴) حکم تبعیت از طریقت تصوف

راه‌ها و طریقت‌هایی که در سؤال مطرح شد، واجب است با كتاب الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ، سنت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و منش خلفای راشدين سنجیده شود؛ اگر موافق و مطابق آن بود، حق است اما اگر مخالفت داشت، باطل و رد کردن آن واجب است.

ادامه مطلب …

(۵۸۹) حکم شرع در مورد خرافات و بدعت‌های صوفیه

کارهایی که این گروه نوآوری کرده‌اند، باید بررسی شود؛ اگر با رهنمود پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم موافقت داشته باشد، حق است اما شایسته نیست که مثلا گفته شود: این کارها از منهج صوفيه، ساخته‌ی صوفيه یا از تنظیم صوفیه است؛ بلکه باید گفت: سنت رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است و نباید به یک گروه خاص نسبت داده شود.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه