پنج‌شنبه 3 محرم 1448
۲۸ خرداد ۱۴۰۵
18 ژوئن 2026

(۵۴۴) حکم اسم “محسن” برای اشخاص

(۵۴۴) سوال: اسم من (محسن) است که این اسم، یکی از نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است؛ هر کس مرا می‌شناسد، محسن صدایم می‌زند. این اسم در مدارک رسمی ثبت شده است لذا نمی‌توانم آن را تغییر دهم. آیا این نام، حرام است یا مكروه؟ گناه، متوجه من است یا کسی که مرا به این اسم نامیده است؟

جواب:

“المُحسِن” از صفات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و نمی‌دانم که در نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ وارد شده باشد؛ بنابراین احسان، صفت فعل الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و نام‌گذاری به آن تا زمانی که قصد شخص، فقط اسم باشد، ایرادی ندارد زیرا از جمله اصحاب پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم شخصی بود که حكيم نام داشت در حالی که حكيم از نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است اما پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم با این وجود، نام وی را تغییر نداد. بنابراین اگر قصد از این نام که خود را به آن نامیده‌ای یا شما را به آن نامیده‌اند، فقط به عنوان یک اسم باشد، اشکالی ندارد که این نام بر شما باقی بماند.

***


این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: اسمي محسن وهو من أسماء الله الحسنى، وكل من يعرفني يناديني : يا محسن. ولم أستطع تغييره؛ لأنه مُسجل بأوراق رسمية، فهل هذا حرام أم مكروه؟ وعلى من يقع الذنب في هذا؟ على من سماني بهذا الاسم، أم علي؟

فأجاب رحمه الله تعالى: المحسن من صفات الله سبحانه وتعالى، ولا أعلم أنه وَرَد من أسمائه، فالإحسان صفةُ فِعل الله -سبحانه وتعالى-، ولا يحرم التسمي به ما دام الإنسان قصد مجرد العلمية، فإن من أصحاب النبي صلى الله عليه وسلم من يُعرف بحكيم، وحكيم من أسماء الله، ومع ذلك ما غيرها النبي ، فإذا كان هذا الاسم الذي تسمّيتَ به أو سُمِّيت به مجرد علم فلا حرج عليك في الاستمرار في التسمية به.

مطالب مرتبط:

(۵۵۳) حکم بکاربردن کلمه “رَضِيَ اللهُ عَنهُ” بعد از نام بردن از صحابه

واجب نیست هرگاه نام صحابه برده شود، "رَضِيَ اللهُ عَنهُ" بگوییم؛ اما از جمله حقوق صحابه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم بر ما این است که برایشان دعا کنیم.

ادامه مطلب …

(۵۵۶) حکم اسنفاده از جمله‌ی “به خاطر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ این‌ را به من بده”.

این سخن، جایز نیست؛ زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را واسطه قرار داده و با نام او از مخلوق الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ درخواست می‌کند.

ادامه مطلب …

(۵۴۷) حکم استفاده از اسم “فرشتگان رحمت” برای پرستاران

این نام‌گذاری، حرام است زیرا زیرا فرشتگان عليهم الصلاة والسلام بزرگوارتر از آن هستند که نامشان برای زنان پرستار استفاده شود.

ادامه مطلب …

(۵۶۲) حکم عبارت: «حُمِلَ إلَى مَثوَاهُ الأَخيرُ»

این عبارت، اشکال بزرگی دارد اگر مردم معنایش را بدانند و منظورشان همان معنا باشد؛ زیرا این سخن بدین معنا است که قبر، آخرین مرحله و جایگاه انسان است در حالی که چنین نیست بلکه قبر، فقط مزار و گذرگاه به شمار می‌رود و سرای آخر، بهشت یا دوزخ است.

ادامه مطلب …

(۵۶۴) حکم این سخن چیست: “با مشورت شما و هدایت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ”?

این معنا اشکال و گناهی ندارد. مسلمان از پروردگارش هدایت می‌خواهد و در مسائلی که برایش اشکال پیش می‌آید با برادرانش نیز مشورت می‌نماید؛ اما شایسته است جمله‌اش را با طلب هدایت از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آغاز بکند.

ادامه مطلب …

(۵۶۷) حکم شرع در مورد عبارت: “از شانس و طالع خوب است که چنین و چنان شد”

این تعبیر کسانی است که به ستارگان اعتقاد دارند و در پیش‌بینی نحس و خوب برای شخص به طالع و محل طلوع ستارگان، تکیه می‌کنند. شایسته نیست که مسلمان چنین حرفی را بگوید بلکه این حرف به حرام بودن نزدیک‌تر است تا این که مکروه باشد.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه