جمعه 14 ذیقعده 1447
۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵
1 می 2026

(۵۴۴) حکم اسم “محسن” برای اشخاص

(۵۴۴) سوال: اسم من (محسن) است که این اسم، یکی از نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است؛ هر کس مرا می‌شناسد، محسن صدایم می‌زند. این اسم در مدارک رسمی ثبت شده است لذا نمی‌توانم آن را تغییر دهم. آیا این نام، حرام است یا مكروه؟ گناه، متوجه من است یا کسی که مرا به این اسم نامیده است؟

جواب:

“المُحسِن” از صفات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و نمی‌دانم که در نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ وارد شده باشد؛ بنابراین احسان، صفت فعل الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و نام‌گذاری به آن تا زمانی که قصد شخص، فقط اسم باشد، ایرادی ندارد زیرا از جمله اصحاب پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم شخصی بود که حكيم نام داشت در حالی که حكيم از نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است اما پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم با این وجود، نام وی را تغییر نداد. بنابراین اگر قصد از این نام که خود را به آن نامیده‌ای یا شما را به آن نامیده‌اند، فقط به عنوان یک اسم باشد، اشکالی ندارد که این نام بر شما باقی بماند.

***


این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: اسمي محسن وهو من أسماء الله الحسنى، وكل من يعرفني يناديني : يا محسن. ولم أستطع تغييره؛ لأنه مُسجل بأوراق رسمية، فهل هذا حرام أم مكروه؟ وعلى من يقع الذنب في هذا؟ على من سماني بهذا الاسم، أم علي؟

فأجاب رحمه الله تعالى: المحسن من صفات الله سبحانه وتعالى، ولا أعلم أنه وَرَد من أسمائه، فالإحسان صفةُ فِعل الله -سبحانه وتعالى-، ولا يحرم التسمي به ما دام الإنسان قصد مجرد العلمية، فإن من أصحاب النبي صلى الله عليه وسلم من يُعرف بحكيم، وحكيم من أسماء الله، ومع ذلك ما غيرها النبي ، فإذا كان هذا الاسم الذي تسمّيتَ به أو سُمِّيت به مجرد علم فلا حرج عليك في الاستمرار في التسمية به.

مطالب مرتبط:

(۵۳۱) نظرتان درباره‌ی عبارت: : “(ای الله! از علمی که سودی ندارد به تو پناه می‌برم)” چیست؟

منظور علمی است که با قید (غیر سودمند) وصف شده است زیرا علم، سودمند یا زیان‌بار است

ادامه مطلب …

(۵۳۸) حکم صدا زدن اشخاص فوت شده

اين كار هیچ مفهومی جز ندا و صدا زدن مردگان ندارد؛ لذا برای هیچ کس حلال و جایز نیست که چنین بگوید. اگر گفتن این سخن در سیاق مدح و ثنا باشد، ایرادی ندارد.

ادامه مطلب …

(۵۵۷) حکم گفتن جمله‌ی “الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از تو حیا نمی‌کند”

به کاربردن این سخن جایز نیست.

ادامه مطلب …

(۵۶۹) حکم گفتن عبارت “بر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باورم نمی‌شد که چنین رخ دهد”

این سخن، ایرادی ندارد زیرا مقصود گوینده، معنای آن است و لفظش مقصود نیست. از استعمال مردم می‌دانیم که هرگز منظورشان این نیست که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را تصدیق نمی‌کنند.

ادامه مطلب …

(۵۶۶) حکم گفتن عبارت “عَسَاكَ تَبارَكَ”: (پر برکت باد)

مردم عوام همان طور که منظورشان است، هرگاه چنین بگویند، معنایش این است که با این عبارت از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌خواهند که آن چیز را پربرکت قرار دهد.

ادامه مطلب …

(۵۳۶) “ای الله! به حق پیامبرت که فرستاده‌ای و به حق کتابت که نازل نموده‌ای از تو می‌خواهم” آیا این درست است؟

این دعا درست نیست؛ آیا منظور از حق پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ، حق ایشان بر من یا حق ایشان بر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است یا چیز دیگر؟ نمی‌دانیم زیرا مبهم است. حق پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بلکه حق هر مسلمان بر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ این است که هیچ کسی که مرتکب شرک نشده باشد را عذاب ندهد.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه