چهارشنبه 22 صفر 1448
۱۴ مرداد ۱۴۰۵
5 آگوست 2026

(۵۴۴) حکم اسم “محسن” برای اشخاص

(۵۴۴) سوال: اسم من (محسن) است که این اسم، یکی از نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است؛ هر کس مرا می‌شناسد، محسن صدایم می‌زند. این اسم در مدارک رسمی ثبت شده است لذا نمی‌توانم آن را تغییر دهم. آیا این نام، حرام است یا مكروه؟ گناه، متوجه من است یا کسی که مرا به این اسم نامیده است؟

جواب:

“المُحسِن” از صفات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و نمی‌دانم که در نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ وارد شده باشد؛ بنابراین احسان، صفت فعل الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و نام‌گذاری به آن تا زمانی که قصد شخص، فقط اسم باشد، ایرادی ندارد زیرا از جمله اصحاب پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم شخصی بود که حكيم نام داشت در حالی که حكيم از نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است اما پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم با این وجود، نام وی را تغییر نداد. بنابراین اگر قصد از این نام که خود را به آن نامیده‌ای یا شما را به آن نامیده‌اند، فقط به عنوان یک اسم باشد، اشکالی ندارد که این نام بر شما باقی بماند.

***


این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: اسمي محسن وهو من أسماء الله الحسنى، وكل من يعرفني يناديني : يا محسن. ولم أستطع تغييره؛ لأنه مُسجل بأوراق رسمية، فهل هذا حرام أم مكروه؟ وعلى من يقع الذنب في هذا؟ على من سماني بهذا الاسم، أم علي؟

فأجاب رحمه الله تعالى: المحسن من صفات الله سبحانه وتعالى، ولا أعلم أنه وَرَد من أسمائه، فالإحسان صفةُ فِعل الله -سبحانه وتعالى-، ولا يحرم التسمي به ما دام الإنسان قصد مجرد العلمية، فإن من أصحاب النبي صلى الله عليه وسلم من يُعرف بحكيم، وحكيم من أسماء الله، ومع ذلك ما غيرها النبي ، فإذا كان هذا الاسم الذي تسمّيتَ به أو سُمِّيت به مجرد علم فلا حرج عليك في الاستمرار في التسمية به.

مطالب مرتبط:

(۵۳۵) حکم گفتن این دعا: “ای الله! با عدل خویش با ما رفتار مکن؛ بلکه با عفو و گذشت خود با ما رفتار کن”

نیازی به گفتن آن نیست، وگرنه بر کسی پوشیده نیست که اگر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ با عدل خویش با مردم رفتار کند، همگی را هلاک می‌نمود.

ادامه مطلب …

(۵۴۲) حکم نام نهادن انسان به نام‌های (عزيز، حكيم و عادل)

بله، جایز است که انسان به این نام‌ها نام نهاده شود البته به شرطی که معنای اصلی که از آن مشتق شده است در نظر گرفته نشود بدین صورت که فقط یک اسم، شمرده شود. برخی صحابه  نیز چنین اسم‌هایی داشتند.

ادامه مطلب …

(۵۶۶) حکم گفتن عبارت “عَسَاكَ تَبارَكَ”: (پر برکت باد)

مردم عوام همان طور که منظورشان است، هرگاه چنین بگویند، معنایش این است که با این عبارت از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌خواهند که آن چیز را پربرکت قرار دهد.

ادامه مطلب …

(۵۳۲) – آیا عبارت “کسی که کفر را نقل می‌کند، کافر نیست” صحیح است؟

این عبارت، حديث رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نیست بلکه سخن علما است که صحیح می‌باشد؛ بدین معنا است که: کسی که سخن کافران را نقل قول کند، کافر نمی‌شود.

ادامه مطلب …

(۵۶۰) حکم گفتن “يا هادی، يا دليل، لا سمح الله، لا قدَّر الله”

گفتن عبارت "لا سَمَحَ الله" شایسته نیست زیرا ظاهرش اقتضا می‌کند که گویا کسی می‌تواند الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را اجبار کند ‌که اجازه دهد یا ندهد و بخواهد یا نخواهد.

ادامه مطلب …

(۵۵۷) حکم گفتن جمله‌ی “الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از تو حیا نمی‌کند”

به کاربردن این سخن جایز نیست.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه