دوشنبه 27 رمضان 1447
۲۴ اسفند ۱۴۰۴
16 مارس 2026

(۵۴۴) حکم اسم “محسن” برای اشخاص

(۵۴۴) سوال: اسم من (محسن) است که این اسم، یکی از نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است؛ هر کس مرا می‌شناسد، محسن صدایم می‌زند. این اسم در مدارک رسمی ثبت شده است لذا نمی‌توانم آن را تغییر دهم. آیا این نام، حرام است یا مكروه؟ گناه، متوجه من است یا کسی که مرا به این اسم نامیده است؟

جواب:

“المُحسِن” از صفات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و نمی‌دانم که در نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ وارد شده باشد؛ بنابراین احسان، صفت فعل الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و نام‌گذاری به آن تا زمانی که قصد شخص، فقط اسم باشد، ایرادی ندارد زیرا از جمله اصحاب پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم شخصی بود که حكيم نام داشت در حالی که حكيم از نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است اما پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم با این وجود، نام وی را تغییر نداد. بنابراین اگر قصد از این نام که خود را به آن نامیده‌ای یا شما را به آن نامیده‌اند، فقط به عنوان یک اسم باشد، اشکالی ندارد که این نام بر شما باقی بماند.

***


این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: اسمي محسن وهو من أسماء الله الحسنى، وكل من يعرفني يناديني : يا محسن. ولم أستطع تغييره؛ لأنه مُسجل بأوراق رسمية، فهل هذا حرام أم مكروه؟ وعلى من يقع الذنب في هذا؟ على من سماني بهذا الاسم، أم علي؟

فأجاب رحمه الله تعالى: المحسن من صفات الله سبحانه وتعالى، ولا أعلم أنه وَرَد من أسمائه، فالإحسان صفةُ فِعل الله -سبحانه وتعالى-، ولا يحرم التسمي به ما دام الإنسان قصد مجرد العلمية، فإن من أصحاب النبي صلى الله عليه وسلم من يُعرف بحكيم، وحكيم من أسماء الله، ومع ذلك ما غيرها النبي ، فإذا كان هذا الاسم الذي تسمّيتَ به أو سُمِّيت به مجرد علم فلا حرج عليك في الاستمرار في التسمية به.

مطالب مرتبط:

(۵۶۵) حکم گفتن “شكراً “: (متشکرم)

جایز است به کسی که در حق ما خوبی انجام داد، بگوییم: "شكراً": (متشکرم) یا "شَكَرَ اللهُ إلَيكَ": (الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به تو پاداش دهد).

ادامه مطلب …

(۵۶۹) حکم گفتن عبارت “بر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باورم نمی‌شد که چنین رخ دهد”

این سخن، ایرادی ندارد زیرا مقصود گوینده، معنای آن است و لفظش مقصود نیست. از استعمال مردم می‌دانیم که هرگز منظورشان این نیست که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را تصدیق نمی‌کنند.

ادامه مطلب …

(۵۶۳) حکم استفاده از کلمه‌ی “سيّدی” برای اشخاص

جایز است شخصی را که شایستگی سیادت و سروری دارد، سید و سرور، وصف کرد؛ اما اگر شایستگی سیادت را نداشته باشد، به طوری که اگر فاسق، منافق یا کافر باشد، مستحق این وصف نیست و جایز نیست که مسلمان به او بگوید: "ای سيد و سرور من".

ادامه مطلب …

(۵۴۱) حكم گفتن عبارت: “خوشبختی و فرزندان نصیبتان باد” به عروس و داماد

نظرم این است که گفتن این عبارت، روی‌گردانی از چیزی است که در سنت برای تبریک ازدواج، وارد شده است.

ادامه مطلب …

(۵۳۳) حکم عبارت “الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ فلانی را آمرزیده است إن شاء الله”

گفتن این عبارت، ایرادی ندارد زیرا این جمله، معنای امید را می‌رساند و خبر به شمار نمی‌رود؛ زیرا خبر با این صیغه و عبارت، جایز نیست.

ادامه مطلب …

(۵۶۷) حکم شرع در مورد عبارت: “از شانس و طالع خوب است که چنین و چنان شد”

این تعبیر کسانی است که به ستارگان اعتقاد دارند و در پیش‌بینی نحس و خوب برای شخص به طالع و محل طلوع ستارگان، تکیه می‌کنند. شایسته نیست که مسلمان چنین حرفی را بگوید بلکه این حرف به حرام بودن نزدیک‌تر است تا این که مکروه باشد.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه