چهارشنبه 22 صفر 1448
۱۴ مرداد ۱۴۰۵
5 آگوست 2026

(۳۶۶) عاقبت مسلمانی که از اولیاء طلب سود و زیان می‌کند

(۳۶۶) سوال: عاقبت فرد مسلمانی که روزه می‌گیرد، نماز می‌خواند و زکات می‌پردازد اما چنان که در برخی کشورهای اسلامی نامیده می‌شود درباره‌ی اولیاء اعتقاد ویژه‌ای دارد که سود و زیان می‌رسانند؛ همچنین آن ولیّ را به دعا فرا می‌خواند و می‌گوید: ‌ای فلانی! اگر فرزندم را شفا دهی، برایت چنین و چنان نذر می‌کنم، تو را به الله سوگند‌ای فلانی! و… حکم این سخنان چیست؟ عاقبت این مسلمان چه می‌شود؟

جواب:

نامیدن این شخص که برای قبر و اولیاء نذر و قربانی می‌کند و آنان را به دعا فرا می‌خواند به عنوان (مسلمان) بیانگر جهل شخصی است که این نام را گذاشته است زیرا در حقیقت، این شخص مسلمان نیست چون مشرک است؛ الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ} [غافر: ۶۰]: (پروردگارتان فرمود: مرا به دعا فرا بخوانید تا برایتان اجابت کنم؛ قطعا کسانی ‌که از عبادت من سر باز زنند، حتما با حقارت وارد جهنم خواهند شد) بنابراین فقط به دعا خواندن الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ جایز است زیرا فقط او است که سختی‌ها و مشکلات را برطرف می‌نماید و سود و منفعت می‌بخشد؛ همان طور که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاءَ الأَرْضِ أَءِلَهٌ مَعَ اللَّهِ قَلِيلاً مَا تَذَكَّرُونَ} [النمل: ۶۲]: (کیست که درخواست فرد بیچاره را اجابت کند، سختی را برطرف ‌نماید و شما را جانشینان (یکدیگر) در زمین قرار دهد؟ آیه معبود دیگری (به حق) همراه الله وجود دارد؟ افراد اندکی پند می‌گیرید!) چنین شخصی هر چند که نماز می‌خواند، روزه می‌گیرد و زکات می‌پردازد اما غير الله را به دعا فرا می‌خواند، عبادت می‌کند و برایش نذر می‌کند، مشرک است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بهشت را بر او حرام نموده، پناه‌گاهش دوزخ است و ستم کاران هیچ یاوری ندارند.

***


این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما مصير المسلم الذي يصوم ويصلي ويزكي، ولكنه يعتقد بالأولياء الاعتقاد الذي يسمونه في بعض الدول الإسلامية اعتقادًا جيدا أنهم يضرون وينفعون، كما أنه يقوم بدعاء هذا الولي فيقول: يا فلان، لك كذا وكذا إذا شفي ابني أو بنتي أو بالله يا فلان فما حكم مثل هذه الأقوال؟ وما مصير المسلم فيه؟

فأجاب رحمه الله تعالى: تسمية هذا الرجل، الذي ينذر للقبور والأولياء ويدعوهم، مسلما جهل من المسمي، ففي الحقيقة هذا ليس بمسلم؛ لأنه مشرك، قال الله تعالى: ﴿ وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ ﴾ [غافر: ٦٠]. فالدعاء لا يجوز إلا الله وحده، فهو الذي يكشف الضر ، وهو الذي يجلب النفع، كما قال تعالى: ﴿ أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ أَولَاهُ مَعَ اللَّهِ قَلِيلًا مَا نَذَكَرُونَ ﴾ [النمل: ٦٢]. فهذا، وإن صلى وصام ،وزكى، وهو يدعو غير الله ويعبده وينذر له فإنه مشرك، قد حرم الله عليه الجنة، ومأواه النار، وما للظالمين من أنصار.

مطالب مرتبط:

(۳۷۷) پاسخ به شبهه طواف کعبه

ما برای بزرگ‌داشت و تعظیم ذات کعبه آن‌ را طواف نمی‌کنیم بلکه طواف کعبه برای تعظیم الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است؛ زیرا او صاحب و پروردگار کعبه است...

ادامه مطلب …

(۳۵۷) انجام اعمالی برای حفاظت از چشم

اگر سبب، مشروع یا محسوس باشد بهره بردن از آن شرک نیست زیرا چیزهایی را که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ سبب قرار داده که از شرع خود وحی نموده یا مردم از تقدیر تکوینی جهان بدان پی برده‌اند، اسباب شرعی هستند و بهره بردن از آن شرک نیست....

ادامه مطلب …

(۳۶۴) حکم اعتقاد به این که صاحب قبر به زندگان سود یا زیان می‌رساند

این اعمال از شرک اکبر است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آن ‌را نمی‌بخشد و بر کسی که مرتکب آن شود حکم نموده است که جاودانه و برای همیشه در دوزخ، مجازات شود...

ادامه مطلب …

(۳۷۳) حکم ذبح کردن برای مُردگان

اگر منظور، قربانی برای مرده با هدف تقرب جستن به آن باشد، شرك اكبر و موجب خروج از اسلام است...

ادامه مطلب …

(۳۵۴) اخلاص و وسوسه‌های شیطان

احساس ریا از سوی شیطان است تا انسان را از طاعت و عبادت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باز دارد. شيطان (الله ما و شما را از او پناه دهد) به قلب انسان می‌نگرد...

ادامه مطلب …

(۳۶۵) حکم طلب شفاء از قبر شیوخ و بزرگان

آنان مرتکب شرک اکبر شده‌اند زیرا صاحبان قبر را به دعا فرا خوانده و از آنان برای رفع سختی‌ها و مشکلات، ‌کمک خواسته‌اند...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه