شنبه 15 ذیقعده 1447
۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
2 می 2026

(۳۵۹) حکم صدا زدن پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم

(۳۵۹) سوال: شخصی در مجلسی گفت: باسم الله، يا سيدي يا رسول الله. یکی از برادران به او گفت: این کار، شرك است. آیا این سخن، درست است؟ بر گوینده واجب است چه کاری انجام دهد؟ توصیه‌ی شما به او چیست؟

جواب:

صدا زدن پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم جایز نیست مگر آن چه در سنت آمده است. در سنت آمده است شخصی که بخواهد بر ایشان سلام کند می‌گوید: «السلام عليك أيها النَبیّ ورحمة الله وبركاته»: (سلام، رحمت و برکات الله بر تو باد ‌ای پیامبر) اما این که شخص بگوید: (يا سيدي يا رسول الله) کم‌ترین چیزی که درباره‌اش می‌توان گفت این است که: بدعت است. اگر این عبارت را برای کمک خواستن در انجام کاری یا نجات از سختی و مشکلی بگوید، شرک است؛ پس این مسئله نیاز به توضیح و تفصیل دارد:

اگر بگوید: (يا سيدي يا رسول الله) و مقصودش یاری خواستن برای انجام کاری یا رهایی از مشکلی باشد، این به دعا فرا خواندن غیر الله و شرک است.

اگر بگوید: (يا سيدي يا رسول الله، السلام عليك) این بدعتی است که از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نقل نشده است.

در هر صورت بر کسی که این سخن را گفته واجب است به درگاه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه کند و هرگز مرتکب آن نشود.

***


این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل هو سوداني و مقيم بالظهران: شخص قال في مجلس: باسم الله يا سيدي يا رسول الله فقال له أحد الإخوة: إن هذا شرك. فهل هذا صحيح؟ وماذا يجب على القائل ؟ وبم توجهونه؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: خطاب النبي -صلى الله عليه وعلى آله وسلم – لا يجوز إلا فيما جاءت به السنة، وقد جاءت السنة بقول المسلّم عليه: السلام عليك أيها النبي ورحمة الله وبركاته وأما قول القائل: يا سيدي يا رسول الله. فأقل ما يقال فيه: إنه بدعة فإن ناداه هذا النداء ليستغيث به، ويستعين به على أمر كان شركا، فالمسألة تحتاج إلى تفصيل:

فإذا قال: يا سيدي يا رسول الله . وكان يريد أن يستغيث به، أو يستعين به، فهذا شرك، ودعاء لغير الله -عز وجل-.

وإن قال: يا سيدي يا رسول الله السلام عليك. فهذه بدعة لم ترد عن النبي -صلى الله عليه وعلى آله وسلم-. وعلى كل حال فعلى القائل مثل هذا القول أن يتوب إلى الله، وألا يعود إليه.

مطالب مرتبط:

(۳۴۹) انواع شرکی که موجب خروج از اسلام می‌شود

آن شرک که موجب خروج از اسلام می‌شود این است که فرد، معبودی را به همراه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ عبادت کند و با انجام عبادت مانند رکوع، سجده، ذبح، روزه و... بدان تقرّب جوید...

ادامه مطلب …

(۳۶۸) حکم جمع شدن نزد گنبد و ضریح مردگان و طلب رفع نیازها

این مسئله‌ بسیار خطزناک است که از این خطرناک‌تر سراغ ندارم؛ زیرا شرك اكبر است که موجب خروج از اسلام می‌شود....

ادامه مطلب …

(۳۶۰) حکم تبرک به قبر داخل مسجد

هر کسی که در مسجد یا جای دیگری خارج از مسجد به اهل قبور تبرک بجوید؛ اگر آنان را به دعا بخواند یا برای انجام کاری یا رهایی از سختی و مشکلی کمک بخواهد، این شرك اكبر است که سبب خروج وی از اسلام می‌شود...

ادامه مطلب …

(۳۶۵) حکم طلب شفاء از قبر شیوخ و بزرگان

آنان مرتکب شرک اکبر شده‌اند زیرا صاحبان قبر را به دعا فرا خوانده و از آنان برای رفع سختی‌ها و مشکلات، ‌کمک خواسته‌اند...

ادامه مطلب …

(۳۶۲) حکم گفتن جمله‌ی “به رسولش توکل کردم”

گفتن (و بر رسولش توکل کردم) شرك است و جایز نیست زیرا پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وفات نموده و در قبرش است و نمی‌تواند برای کسی دعا کند و به کسی سود و زیانی برساند....

ادامه مطلب …

(۳۶۴) حکم اعتقاد به این که صاحب قبر به زندگان سود یا زیان می‌رساند

این اعمال از شرک اکبر است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آن ‌را نمی‌بخشد و بر کسی که مرتکب آن شود حکم نموده است که جاودانه و برای همیشه در دوزخ، مجازات شود...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه