سه‌شنبه 7 رمضان 1447
۵ اسفند ۱۴۰۴
24 فوریه 2026

(۳۱۱) عاقبت غیر مسلمین در آخرت

(۳۱۱) سوال: الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الإِسْلامُ} [آل عمران: ۱۹]: (دین در نزد الله، فقط اسلام است) همچنین فرمود: {وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الإِسْلامِ دِيناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الآخِرَةِ مِنْ الْخَاسِرِينَ} [آل عمران: ۸۵]: (هر کس‌ دینی غیر از اسلام را برگزیند هرگز از او پذیرفته نخواهد شد و در آخرت از زیان کاران است) آیا بیشتر انسان‌ها که غیر مسلمان هستند حتی اگر از پیروان ادیان آسمانی دیگر، مانند دیانت یهودی و مسیحی باشند باز هم در آخرت از رحمت الله رانده می‌شوند؟

جواب:

بدون شک بهترین، صحیح‌ترین و استوارترین سخن، كلام الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است که سؤال کننده نیز سؤالش را با کلامی راستین و استوار آغاز نمود که همان فرموده‌ی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است: {وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الإِسْلامِ دِيناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ} در این آیه، عموم، وجود دارد؛ مانند {وَمَنْ يَبْتَغِ}: (هر کس) لفظ (مَن) برای شرط است و اسماء شرط، معنای عموم را می‌رسانند. همچنین {دِيناً}: (هر دینی) لفظ نکره در سیاق شرط است که معنای عموم را می‌رساند. یعنی: هر انسانی، هر دینی غیر از اسلام را برگزیند، از او پذیرفته نمی‌شود و در آخرت از جمله زیان کاران است.

اسلام همان دینی است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ محمد صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم را برای تبلیع آن مبعوث نمود زیرا اسلام نزد الله همان دینی است که پیامبرانش را برای تبلیع آن مبعوث نمود و تردیدی نیست که محمد صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آخرین پیامبر و کسی است که اسلام را با خود آورد اما ادیان دیگر، کفر هستند؛ بنابراین هر کس از دین دیگری پیروی کند، فرقی ندارد از کتاب آسمانی که منسوخ شده یا پیامبری که رسالتش منسوخ شده باشد مثل یهود و نصاری، اینان اعمالشان نابود و تلاششان بی‌فایده است و در آخرت از جمله زیان کاران هستند. از این که بیشتر انسان‌ها اهل همین گروه باشند تعجب نکن زیرا در حدیث صحیحی ثابت است که: «يقولُ اللَّهُ سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ: يا آدَمُ، فيَقولُ: لَبَّيْكَ وسَعْدَيْكَ، فيَقولُ: أخْرِجْ مِن ذُرِّيَّتِكَ بَعْثًا إلى النَّارِ، قالَ: يا رَبّی وما بَعْثُ النَّارِ؟ قالَ: مِن كُلِّ ألْفٍ تِسْعَ مِئَةٍ وتِسْعَةً وتِسْعِينَ»۱ : (الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: ‌ای آدم! می‌گوید: لبیک و سعدیک (فرمان بردارم پروردگارا) می‌فرماید: گروهی از نسل خود را به سوی آتش روانه کن. می‌گوید: پروردگارا! چه کسانی را به سوی آتش روانه کنم؟ می‌فرماید: از هر هزار نفر، نهصد و نود و نه نفر را به سوی آتش روانه کن) یعنی از هر هزار نفر، یک نفر اهل بهشت است و بقیه همه جهنمی هستند. بنابراین هیچ شک و تردیدی باقی نمی‌ماند که هر کس بر دین اسلام که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ محمد صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم را برای تبلیغ آن فرستاده نباشد، زیان کار است؛ دنیا و آخرت خود را باخته‌اند و روز قیامت برای همیشه در آتش دوزخ، مجازات می‌شوند. همچنین از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت است که فرمود: «والذي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بيَدِهِ، لا يَسْمَعُ بي أحَدٌ مِن هذِه الأُمَّةِ يَهُودِيٌّ، ولا نَصْرانِيٌّ، ثُمَّ يَمُوتُ ولَمْ يُؤْمِنْ بالَّذِي أُرْسِلْتُ به، إلَّا كانَ مِن أصْحابِ النَّارِ»۲ : (سوگند به ذاتی که جان محمد در دست او است، هر یهودی و نصرانی از این امت که دعوت مرا بشنود سپس بمیرد و به آن ‌چه برای تبلیغ آن فرستاده شده‌ام، ایمان نیاورد، از اهل آتش خواهد بود).

سؤال: آیا این یک نفر که از هزار نفر گرفته می‌شود در هر روز، هر هفته یا هر سال است یا این که به حسب عصور مختلف و قوت و ضعف مسلمانان، تفاوت می‌کند؟

جواب: این اندازه فقط برای مسلمانان امت محمد صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نیست بلکه برای تمامی فرزندان آدم است؛ کل فرزندان آدم از اول تا آخرشان، از هر هزار نفر فقط یک نفر وارد بهشت می‌شود. چه بسا این یک نفرها بیشترشان از همین امت باشند که البته ظاهر نیز همین است، زیرا بیشترینِ امت‌ها از نظر پیروی و فرمان برداری، امت محمد صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم هستند که بیشترین فرمان‌برداری و قبول از وحی را دارند. بنابراین این نسبت (یک نفر از هزار نفر) بیشترشان از این امت هستند، ولله الحمد.

***


  1. صحیح بخاری: كتاب أحاديث الأنبياء، باب قصة يأجوج ومأجوج شماره (٣٣٤٨) / صحیح مسلم: كتاب الإيمان، باب قوله يقول الله لآدم أخرج بعث النار من كل ألف تسعمائة وتسعة وتسعين شماره (۲۲۲). ↩︎
  2. صحیح مسلم: كتاب الإيمان، باب وجوب الإيمان برسالة نبينا محمد ﷺ إلى جميع الناس، ونسخ الملل بملته، شماره (١٥٣). ↩︎

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل من العراق من منطقة خريسان بمحافظة ديانا بهز أو قرية أبو خميس: قال الله تعالى: ﴿ إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللَّهِ الْإِسْلَام ﴾ [آل عمران: ١٩]، وقال: ﴿ وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلَامِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخَسِرِينَ ﴾ [آل عمران: ٨٥]. فهل معظم سكان البشرية غير المسلمين هم في الآخرة مطرودون من رحمة الله حتى ولو كانوا ينتمون إلى أديان سماوية أخرى؛ مثل الديانة اليهودية أو المسيحية؟

فأجاب رحمه الله تعالى: إن خير الكلام وأصدقه وأحكمه كلام الله -عز وجل-، والسائل قد صدر سؤاله بكلام محكم صدق، وهو قوله تعالى: ﴿ وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلَامِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ ﴾ [آل عمران: ٨٥]. فهذه الآية فيها عموم في قوله: ﴿وَمَن يَبْتَغِ﴾. فإن مَن شرطية، وأسماء الشرط للعموم، وكذلك قوله: ﴿دينا﴾. نكرة في سياق الشرط، فتفيد العموم، أعني: أي دين، فأي إنسان يبتغي أي دين من الأديان غير الإسلام فإنه لا يقبل منه، وهو في الآخرة من الخاسرين.

والإسلام هو ما بعث الله به محمدا صلى الله عليه وسلم ولأن الإسلام عند الله ما بعث به رسله، ومن المعلوم أن محمدا صلى الله عليه وسلم خاتم الرسل كلهم، وأنه هو الذي جاء بالإسلام، وأن ما سوى ذلك فهو كفر، وعلى هذا فكل من دان بغير الإسلام -سواء دان بكتاب سماوي ،نسخ، أم اتبع رسولا نسخت رسالته، كاليهود والنصارى، أم لم يكن على دين سماوي – فكل هؤلاء أعمالهم حابطة، وسعيهم ضائع، وهم في الآخرة من الخاسرين.

ولا تستغرب أيها السائل أن يكون عامة البشر من أهل هذا الوصف فإنه قد ثبت في الصحيح: «أَنَّ اللهَ تَعَالَى يَقُولُ يَا آدَمُ. فَيَقُولُ: لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ، وَالخَيْرُ فِي يَدَيْكَ. فَيَقُولُ: أَخْرِجْ بَعْثَ النَّارِ. قَالَ: وَمَا بَعْثُ النَّارِ؟ قَالَ: مِنْ كُلِّ أَلْفِ تِسْعَ مِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ». يعني في الألف واحد من أهل الجنة والباقون كلهم من أهل النار، فعلى هذا فلا يبقى في المسألة شك ولا ارتياب بأن كل من ليس على دين الإسلام الذي بعث الله به محمدا صلى الله عليه وسلم فإنهم خاسرون، خاسرون دنياهم وآخرتهم وأنهم يوم القيامة في نار جهنم خالدون.

ثم إنه ثبت عن النبي صلى الله عليه وسلم أنه قال: «وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ، لَا يَسْمَعُ بِي أَحَدٌ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ يَهُودِيٌّ، وَلَا نَصْرَانِ، ثُمَّ يَمُوتُ وَلَمْ يُؤْمِنْ بِالَّذِي أُرْسِلْتُ بِهِ، إِلَّا كَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّارِ».

يقول السائل: لكن هل هذا الواحد الذي يؤخذ من الألف في كل يوم، وفي كل أسبوع، وفي كل سنة، أم أنه يزيد وينقص تبعًا للعصور وتبعا لقوة المسلمين؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: ليس هو بالنسبة لأمة محمد فقط، بل هو بالنسبة لكل بني آدم كل بني آدم من أولهم إلى آخرهم لا يدخل الجنة منهم إلا واحد في الألف، هذا الواحد قد يكون غالبهم من هذه الأمة وهو الأظهر؛ أمة محمد صلى الله عليه وسلم فهم أكثر الأمم اتباعًا للوحي وقبولا له، فعلى هذا تكون هذه النسبة – واحدٌ من الألف- أكثرها من هذه الأمة، ولله الحمد.

مطالب مرتبط:

(۲۹۹) حكم تمسخر حجاب

اگر حجاب را به عنوان یک حکم شرعی مسخره نمی‌کند بلکه آن را به عنوان دیدگاه شخصی می‌بیند که آن ‌را برگزیده و حجاب می‌پوشد؛ در این صورت، کافر نمی‌شود اما مرتکب اشتباه بسیار بزرگی شده است...

ادامه مطلب …

(۳۰۱) حکم شوخی و استفاده از الفاظ و عبارات ناشایست درباره‌ی قرآن

كفر، فرقی ندارد که از روی شوخی یا جدّی باشد لذا هرگاه انسان مرتکب چیزی شود که موجب کفر است، كافر به شمار می‌رود (پناه بر الله)...

ادامه مطلب …

(۲۸۰) چیزهایی كه اعمال صالح را از بین می‌برد

چیزهایی که پاداش اعمال صالح را از بین می‌برد به دو قسمت تقسیم می‌شود: اول: (نوع عام) که تمام اعمال را باطل می‌کند همان ارتداد است؛ دوم: (نوع خاص) باطل ‌کننده‌ی همان عمل خاص است...

ادامه مطلب …

(۲۹۶) حکم دشنام دادن به دین

دشنام دادن دین و همچنین لعنت کردن آن، كفر است؛ زیرا دشنام دادن به چیزی و لعنت کردن آن، دلالت بر دشمنی با آن و ناپسند دانستن آن می‌دهد....

ادامه مطلب …

(۳۱۳) توضیحاتی در مورد موضوع “عذر به جهل”

عذر به جهل، با نصوص قرآن و سنت به ثبوت رسیده است که البته مقتضای  حکمت و رحمت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است...

ادامه مطلب …

(۳۰۴) تعریف فاسق

فاسق کسی است که مرتکب گناه کبیره شود و توبه نکند یا بر انجام گناه صغیره اصرار ورزد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه