چهارشنبه 22 صفر 1448
۱۴ مرداد ۱۴۰۵
5 آگوست 2026

(۶۶) حکم استفاده از روغنی که بر آن خوانده شده

(۶۶) سوال: آیا جایز است آب یا روغنی که بر آن خوانده شده را در اثنای عادت ماهیانه استفاده کنم؟ آیا جایز است بر مرهم‌هایی مانند وازلین و غیره خوانده شود؟

جواب:

شیخ ابن عثیمین رَحِمَهُ‌الله جواب دادند: برای زن حائض جایز است آنچه از روغن، آب، خرما، نان و غیره که بر آن خوانده شده استفاده کند؛ خواندن بر همه‌ی روغن‌ها، خوراکی‌‌ها و نوشیدنی‌هایی که مریض، آن‌ها را می‌خورد و می‌نوشد، جایز است چون الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرمایند: {وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ } [اسراء: ۸۲] (قرآن که شفا و رحمت برای مؤمنان است را نازل می‌کنیم.)

بنابراین زمانی که از قرآن بر وجهی که فایده و مصلحت در آن آشکار باشد و در آن اهانتی به قرآن نباشد استفاده کند، اشکالی ندارد. این که گفتیم (اهانتی برای قرآن در آن نباشد) به خاطر پرهیز از آنچه در برخی ظروف دیده می‌شود است که آیاتی مانند آیت الکرسی و غیره بر آن هک می‌شود که حتی با شستن نیز از بین نمی‌رود؛ این کار، بدون شک اهانت به قرآن کریم است و جایز نیست چون از این ظرف، استفاده می‌شود، چه بسا بر زمین بیافتد یا _ عمدا یا از روی خطا _ زیر پا انداخته شود که از الله طلب عافیت می‌نماییم. بنابراین به این دلیل است که جایز نیست انسان، چیزی از قرآن را طوری روی ظرف بنویسد که پاک نشود چون این کار، اهانت به قرآن کریم است.

***

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل يجوز أن أستعمل الماء أو الزيت المقروء فيه أثناء العذر الشهري؟ وهل تجوز القراءة على الكريمات مثل الفازلين وغيره؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: يجوز للمرأة الحائض أن تستعمل ما قُرِئَ به من زيت أو ماء، أو تمر ، أو خبز، أو غيره، وتجوز القراءة في الأدهان جميعها، وفي الأطعمة التي يأكلها المريض، وفي الأشربة التي يشربها، لأن الله -تعالى- قال: ﴿وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْءَانِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ﴾ [الإسراء: ۸۲]، فإذا استعمل القرآن على وجه ظهرت فيه الفائدة والمصلحة، وليس فيه إهانة للقرآن الكريم فلا بأس، وقولنا ليس فيه إهانة للقرآن الكريم، احتراز مما يوجد في بعض الأواني فيكتب في بعض الأواني آية الكرسي أو غيرها من القرآن، منقورًا نقرا لا يزول بالغسل، وهذا لا شك أنه إهانة للقرآن، وأنه لا يجوز، لأن هذا الإناء مبتذل، وربما يلقى في الأرض، وربما يُدَاسُ بالقدم خطا أو عمدا، نسأل الله العافية، فلذلك لا يحل للإنسان أن يكتب شيئًا من القرآن

محفورًا يبقى في الإناء، لما في ذلك من امتهان القرآن الكريم.

مطالب مرتبط:

(۷۷) معنای توله

وَلَه چیزی خود ساخته است که گمان می‌کنند میان زن و شوهر، محبت برقرار می‌کند. چیزی که به آن «حلقه‌ی ازدواج» می‌گویند همانند آن است....

ادامه مطلب …

(۵۱) انواع دعا

مقصود علماء از تقسیم دعا به دو قسمت: دعای مسألت و دعای عبادت؛ دعای مسألت این است که نیازهایت را از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ درخواست کنی. دعای عبادت نیز این‌گونه است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را با آنچه مشروع نموده عبادت کنی.

ادامه مطلب …

(۸۱) حکم استفاده از تعویذ‌های رمال

اگر تعویذی که شخص بیمار به خود آویزان می‌کند از قرآن و دعاهای مباح باشد، علما رَحِمَهُمُ‌الله در جایز بودن آن اختلاف‌نظر دارند؛ برخی آن را ممنوع و برخی دیگر جایز می‌دانند....

ادامه مطلب …

(۸۵) حکم قرائت بر کودکان برای دوری آنان از ترس

شخص عاقل و خردمند باید از این چیزها برحذر باشد، از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ استعانت بجوید و بر وی توکل نماید. اگر شخص صالحی یافتیم که قرآن کریم و احادیث نبوی را بر بیمار می‌خواند، اشکالی ندارد و از سنت است که انسان با رقیه‌های مشروع، برادرش را رقیه نماید....

ادامه مطلب …

(۶۰) حکم دمیدن بعضی آیات بر خود هنگام خواب

این کار جایز است و در سنت وارد شده است.

ادامه مطلب …

(۶۵) چگونگی غسل انسان با آبی که قرآن بر آن خوانده شده

آنچه در خواندن قرآن در آب معروف است، این است که مریض آن را می‌نوشد و با آن غسل نمی‌کند.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه