(۱۱۵۷) سوال: حدیثی در کتاب «الرحمة فی الطب والحکمة» تالیف جلال الدین سیوطی خواندم. روایت می‌گوید: از هشام بن قابض بن حارث از ابن عباس رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُمَا از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم روایت است که گفت: «ای ابن عباس، آیا به تو چیزی یاد بدهم که جبریل آن را برای حفظ به من آموخته است؟ گفت: بله یا رسول الله. گفت: با آب و زعفران در یک کاسه وِرد سوره‌ی حمد و سوره‌ی حشر و سوره‌ی ملک و سوره‌ی واقعه را بنویس. سپس آب زمزم یا آب باران یا آب تمیزی روی آن بریز و سحر قبل از اینکه چیزی بخوری، آن را با سه مثقال شیر و ده مثقال شکر بنوش. بعد از آن دو رکعت نماز بخوان و در آن پنجاه بار سوره‌ی اخلاص و پنجاه بار سوره‌ی حمد را بخوان. سپس در آن روز روزه می‌گیری».[۱] درجه‌ی صحت این حدیث چقدر است؟
جواب:
این حدیث موضوع است و صحت ندارد. بلکه دروغ است و دروغ بودنش بسیار واضح است. به همین خاطر برای کسی جایز نیست به آن اعتماد کند و آن را بین مردم نقل نماید مگر اینکه بخواهد دروغ بودن آن را برایشان بیان نماید. چون کسی که امثال این احادیث را نقل می‌کند و می‌داند که دروغ هستند، اگر دروغ بودنشان را بیان نکند، چنان که در حدیث از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ثابت است، خودش نیز از جمله‌ی کسانی می‌شود که بر رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم دروغ بسته‌اند.[۲]
***
[۱] جایی آن را پیدا نکردم.
[۲] تخریجش قبلا بیان شد. از مغیرة بن شعبة رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ با این لفظ: «مَنْ حَدَّثَ عَنِّي حَدِيثًا وَهُوَ يَرَى أَنَّهُ كَذِبٌ فَهُوَ أَحَدُ الكَاذِبِينَ».